ΔΙΕΘΝΕΣ
13/06/2015 09:39 EEST | Updated 13/06/2015 11:36 EEST

Της αφαίρεσαν "επικίνδυνο καρκίνο" με εγχείρηση - Μετά κατάλαβαν πως ήταν το μελάνι από τα τατουάζ της

Citation: von Eyben FE, Joensuu T, Kangasmaki A, Kairemo K, Kiljunen T. Abiraterone and Volumetric Modulated Arc Therapy for Second Recurrence of Node-Positive Prostate Cancer - A Case Report. Journal of Diagnostic Imaging in Therapy. 2014; 1(1): 73-80.

 <a href="http://dx.doi.org/10.17229/jdit.2014-1028-005" rel="nofollow">dx.doi.org/10.17229/jdit.2014-1028-005</a>


Abstract
A 50 year old man with prostate cancer was initially treated with radical prostatectomy and pelvic lymph node dissection. He had salvage androgen deprivation therapy (ADT) for persistent measurable prostate specific antigen (PSA). In 2011, the first recurrence was treated with volumetric modulated arc therapy (VMAT). However in 2014, an 11C-choline PET/CT scan indicated a second recurrence with new lesions, in two para-aortal lymph nodes. Abiraterone (Zytiga®) gave a fall of PSA from 2.9 to 0.54 ng/mL over four month period. Following this, a para-aortal lymph node lesion was given VMAT with a boost of 60 Gy. The treatment was well tolerated.

Keywords: Abiraterone, external beam radiotherapy, PET/CT scanning, prostate cancer
openmedscience/Flickr
Citation: von Eyben FE, Joensuu T, Kangasmaki A, Kairemo K, Kiljunen T. Abiraterone and Volumetric Modulated Arc Therapy for Second Recurrence of Node-Positive Prostate Cancer - A Case Report. Journal of Diagnostic Imaging in Therapy. 2014; 1(1): 73-80. <a href="http://dx.doi.org/10.17229/jdit.2014-1028-005" rel="nofollow">dx.doi.org/10.17229/jdit.2014-1028-005</a> Abstract A 50 year old man with prostate cancer was initially treated with radical prostatectomy and pelvic lymph node dissection. He had salvage androgen deprivation therapy (ADT) for persistent measurable prostate specific antigen (PSA). In 2011, the first recurrence was treated with volumetric modulated arc therapy (VMAT). However in 2014, an 11C-choline PET/CT scan indicated a second recurrence with new lesions, in two para-aortal lymph nodes. Abiraterone (Zytiga®) gave a fall of PSA from 2.9 to 0.54 ng/mL over four month period. Following this, a para-aortal lymph node lesion was given VMAT with a boost of 60 Gy. The treatment was well tolerated. Keywords: Abiraterone, external beam radiotherapy, PET/CT scanning, prostate cancer

Μια 32χρονη γυναίκα από την Καλιφόρνια, στην οποία είχε εντοπιστεί καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, πίστεψε πως είχαν εμφανιστεί και άλλοι όγκοι στο σώμα της, όταν το μελάνι από τα τατουάζ της «ξεγέλασε» τα ειδικά μηχανήματα.

Κατά τη διάρκεια της χρήσης ενός ειδικού μηχανήματος, λοιπόν, για την σάρωση της επίμαχης περιοχής, οι λεμφαδένες της γυναίκας «φωτίστηκαν», με συνέπεια οι γιατροί να πιστέψουν πως αυτό σήμαινε ότι ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί και να υποβάλλουν την γυναίκα σε νέα εγχείρηση.

Ωστόσο, όπως φάνηκε, και δυστυχώς μόνο αφότου η εγχείρηση είχε πραγματοποιηθεί, ο καρκίνος της γυναίκας κάθε άλλο παρά είχε εξαπλωθεί – οι λεμφαδένες είχαν απλώς απορροφήσει μελάνι από τα περισσότερα από 14 τατουάζ που κάλυπταν τα πόδια και τους μηρούς της γυναίκας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται συμπτώματα καρκίνου στα μηχανήματα.

Το γεγονός επιβεβαίωσε ο δόκτορας Ραμέζ Εσκάντερ, κλινικός καθηγητής της γυναικολογικής ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, που ασχολήθηκε με την εν λόγω υπόθεση.

Ο δόκτορας Εσκάντερ, που συμμετείχε στην υπόθεση, συνέγραψε από κοινού με άλλους συνεργάτες του στη συνέχεια μια σχετική έκθεση, η οποία και δημοσιεύθηκε στις 8 Ιουνίου, σε επιστημονικό περιοδικό.

Σημειώνεται πως η γυναίκα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, είχε διαγνωστεί με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και οι γιατροί είχαν ζητήσει να γίνει μια απαραίτητη σάρωση τον Νοέμβριο του 2012, προκειμένου να διασαφηνιστεί εάν είχε εξαπλωθεί ο καρκίνος.

Προκειμένου να θεραπευτεί ο καρκίνος, οι γιατροί είχαν προβεί σε αναγκαστική αφαίρεση των σαλπίγγων και του τραχήλου της μήτρας, καθώς και των λεμφαδένων της, ενώ μετά το πέρας της εγχείρησης της βρέθηκαν σε σημείο να αντιληφθούν πως τα κύτταρα, τα οποία είχαν αφαιρέσει, δεν «περιείχαν» καρκίνο αλλά μελάνι.

Ο Εσκάντερ εξήγησε πως αυτό συνέβη καθώς «μέρος του μελανιού απορροφήθηκε στα κύτταρα, στο λεμφικό σύστημα, και κατέληξε στους λεμφαδένες».

Τα ευρήματα δεν είχαν ως αποτέλεσμα να αλλάξουν τα σχέδια των γιατρών, αλλά τουλάχιστον η γυναίκα δεν χρειάστηκε να υποβληθεί σε ακτινοβολία, όπως αρχικά είχε προταθεί.

Αργότερα, οι ερευνητές σημείωσαν πως σε έναν από τους λεμφαδένες της γυναίκας υπήρχε όντως ένας πολύ μικρός αριθμός καρκινικών κυττάρων, μια κατάσταση που αποκαλείται μικρομετάσταση (micrometastasis), που όμως δεν είχε διαφανείς στη σάρωση.

Όπως παραδέχθηκε ο Εσκάντερ, μόνο κατά τύχη, λόγω αυτής της ιδιόρρυθμης εξέλιξης στην υπόθεση, κατέστη δυνατό να εντοπιστούν τα εν λόγω καρκινικά κύτταρα.