ΔΙΕΘΝΕΣ
13/10/2016 08:13 EEST | Updated 13/10/2016 08:16 EEST

«Φάκελος Ρόζενμπουργκ». Πως γερμανοί ναζί δικαστές έκαναν δεύτερη καριέρα στο δικαστικό σώμα μετά το 1945

(GERMANY OUT) GERMANY: JUDGES, 1936. /nCeremony in criminal court at Berlin with judges displaying their loyalty to the Nazi Party (note party insignia on their robes), 1 October 1936. (Photo by ullstein bild/ullstein bild via Getty Images)
ullstein bild via Getty Images
(GERMANY OUT) GERMANY: JUDGES, 1936. /nCeremony in criminal court at Berlin with judges displaying their loyalty to the Nazi Party (note party insignia on their robes), 1 October 1936. (Photo by ullstein bild/ullstein bild via Getty Images)

Σε μια σκοτεινή πτυχή της μετά ναζιστικής Γερμανίας, εστιάζει έρευνα ιστορικών που έρχεται να πιστοποιήσει με σειρά στοιχείων αυτό που πολλοί υποψιάζονταν ή και γνώριζαν με βεβαιότητα. Την «επιβίωση» εντός του δικαστικού συστήματος της Γερμανίας πολλών ναζί δικαστικών που φρόντισαν να καλύψουν εγκλήματά τους αλλά και να χτίσουν νέες λαμπρές καριέρας μετά το 1945.

«Πρώτα ήταν εισαγγελέας σε ειδικό δικαστήριο στο Ίνσμπρουκ, στη συνέχεια ανώτερος υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης της νεαρής ακόμα Δυτικής Γερμανίας: ο Έντουαρντ Ντρέερ ανήκει στους ναζί εκείνους δικαστικούς που μετά το 1945 έκαναν πάλι γρήγορα καριέρα. Δεν είχε λόγο να φοβηθεί μήπως πέσει στα χέρια της δικαιοσύνης. Είχε φροντίσει ο ίδιος μέσα στο υπουργείο, ώστε χιλιάδες δικαστές του ναζιστικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου, να παραμείνουν ατιμώρητοι. Κι αυτό παρά το ότι η ιστορική έρευνα πιστοποιεί ότι είχε ζητήσει προ του 1945 σε 17 περιπτώσεις τη θανατική ποινή βάσει της ναζιστικής ιδεολογίας», αναφέρει σχετικό δημοσίευμα της Deutsche Welle.

Όπως επισημαίνεται η «περίπτωση Ντρέερ» είναι συμβολική για όσα ανακάλυψε ανεξάρτητη επιτροπή ιστορικών στα αρχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης μετά από τετραετή έρευνα. Ανάμεσα στη ναζιστική δικαιοσύνη και το υπουργείο Δικαιοσύνης τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια υπήρχε σε μεγάλο βαθμό συνέχεια στο επίπεδο της στελέχωσης.

Ο «φάκελος Ρόζενμπουργκ» παρουσιάστηκε στο Βερολίνο τη Δευτέρα και ο Μάνφρεντ Γκερτεμάκερ, μέλος της επιτροπής και καθηγητής Νεώτερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Πότσδαμ, αναφέρει ότι οι «φαιές» σταδιοδρομίες στη μεταπολεμική Γερμανία ήταν αναρίθμητες: «Σε ορισμένα τμήματα του υπουργείου όλοι στην ουσία είχαν ναζιστικό παρελθόν.» Σύμφωνα με το δημοσίευμα: «Οι αριθμοί τα λένε όλα: από 170 νομικούς που εργάζονταν μετά τον πόλεμο σε ηγετικές θέσεις του υπουργείου οι ενενήντα είχαν διατελέσει μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και 34 ήταν μάλιστα μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA».

Σύμφωνα με τους ιστορικούς «η άλωση» της μεταπολεμικής δικαιοσύνης από τους ναζί είχε πολιτικές συνέπειες. Οι πρώην δικαστές του Χίτλερ, σύμφωνα με την DW, έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους για να υπονομεύσουν τη δίωξη των ναζιστικών εγκλημάτων. «Η δικαιοσύνη», υποστηρίζει ο καθηγητής Γκερτεμάκερ, «αμνήστευσε κατά κάποιον τρόπο συλλογικά τον εαυτό της. Υπήρχε μάλιστα στο υπουργείο Δικαιοσύνης ειδικό τμήμα που προειδοποιούσε εγκληματίες ναζί, οι οποίοι ζούσαν στο εξωτερικό, εάν διέτρεχαν κίνδυνο δίωξης». Θρασύτατοι υπήρξαν οι πρώην ναζί δικαστικοί, ιδίως όταν επρόκειτο να εμποδίσουν τη δική τους δίωξη. Κορυφαίοι νομικοί, όπως ο Έντουαρντ Ντρέερ, προωθούσαν νομοθετικές τροπολογίες που οδηγούσαν σε γρήγορη παραγραφή των ναζιστικών εγκλημάτων.

Τέλος, επισημαίνεται ότι «οι πρώην ναζί δικαστικοί φρόντισαν ώστε να μην αποναζιστικοποιηθεί η νομοθεσία, όπου αυτό ήταν εφικτό. Ένα παράδειγμα η περίφημη παράγραφος 175 που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία και στη Γερμανία καταργήθηκε οριστικά μόλις το 1994. Τα “φαιά” στελέχη του υπ. Δικαιοσύνης πολεμούσαν λυσσαλέα κάθε προσπάθεια αποποινικοποίησης. Βάσει της παραγράφου 175 καταδικάστηκαν συνολικά 50.000 ομοφυλόφιλοι, οι οποίοι τώρα έχουν σοβαρές πιθανότητες να ζητήσουν αποζημιώσεις για την αδικία που τους έγινε».

Πηγή: DW