Οι περισσότεροι αστεροειδείς ακολουθούν σχετικά προβλέψιμες τροχιές. Η κίνησή τους επηρεάζεται από γνωστές φυσικές δυνάμεις, όπως η βαρύτητα και η πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας. Ο αστεροειδής 1998 KY26, ωστόσο, φαίνεται να αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς παρουσιάζει μια ασυνήθιστη επιτάχυνση που εξακολουθεί να προβληματίζει τους επιστήμονες, σύμφωνα με το sciencealert.
Ένα από τα σενάρια που είχαν εξεταστεί ήταν το ενδεχόμενο ο συγκεκριμένος διαστημικός βράχος να μην είναι ένας συνηθισμένος αστεροειδής, αλλά ένας λεγόμενος «σκοτεινός κομήτης». Πρόκειται για ουράνια σώματα που απελευθερώνουν αέρια, όπως οι κομήτες, χωρίς όμως να εμφανίζουν τις χαρακτηριστικές φωτεινές ουρές τους. Η εκπομπή αερίων θα μπορούσε να λειτουργεί ως ένας μικρός μηχανισμός προώθησης, εξηγώντας την ασυνήθιστη κίνησή τους.
Μια νέα επιστημονική μελέτη, όμως, θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή την εκδοχή.
Οι μηχανικοί αεροδιαστημικής Korbin Hansen και Masatoshi Hirabayashi από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια εκτιμούν ότι ο 1998 KY26, με διάμετρο περίπου 11 μέτρων, είναι υπερβολικά θερμός για να διατηρεί στο εσωτερικό του τον πάγο που θα χρειαζόταν ώστε να προκαλείται η συγκεκριμένη εκπομπή αερίων.
Γιατί ο αστεροειδής 1998 KY26 δύσκολα μπορεί να είναι ένας «σκοτεινός κομήτης»
Οι κομήτες και οι αστεροειδείς διαφέρουν κυρίως ως προς τη σύστασή τους. Οι αστεροειδείς αποτελούνται κατά βάση από πετρώματα, ενώ οι κομήτες περιέχουν πάγο. Όταν πλησιάζουν στον Ήλιο, ο πάγος μετατρέπεται απευθείας σε αέριο και διαφεύγει στο Διάστημα, δημιουργώντας μια πρόσθετη δύναμη που μπορεί να επηρεάσει την τροχιά τους.
Οι λεγόμενοι σκοτεινοί κομήτες παρουσιάζουν παρόμοια δραστηριότητα, αλλά χωρίς ορατά ίχνη, όπως οι εντυπωσιακές ουρές που συνήθως συνδέονται με τους κομήτες. Έτσι, εξωτερικά μοιάζουν με συνηθισμένους αστεροειδείς, παρότι η κίνησή τους μπορεί να επηρεάζεται από την απελευθέρωση αερίων.
Ο 1998 KY26 έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που τον κάνουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του μία φορά κάθε 5,35 λεπτά, ενώ η τροχιά του εμφανίζει μια ασυνήθιστη επιτάχυνση κάθετη στο επίπεδο της περιφοράς του γύρω από τον Ήλιο.
Για να εξετάσουν αν η συμπεριφορά του μπορεί να οφείλεται σε παγωμένο υλικό, οι ερευνητές δημιούργησαν μοντέλα θερμοκρασίας, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος, την τροχιά, την ανακλαστικότητα και την πιθανή σύστασή του.
Τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά για τη θεωρία του σκοτεινού κομήτη. Για να διατηρηθεί ο θαμμένος πάγος νερού επί μεγάλα χρονικά διαστήματα, η θερμοκρασία θα πρέπει να παραμένει κάτω από τους 145 βαθμούς Κέλβιν, δηλαδή περίπου -128 βαθμούς Κελσίου.
Ωστόσο, ακόμη και οι ψυχρότερες περιοχές του 1998 KY26 εμφανίζουν μέση θερμοκρασία τουλάχιστον 212 βαθμών Κέλβιν, ή περίπου -61 βαθμών Κελσίου, κατά τη διάρκεια της τροχιάς του. Πρόκειται για θερμοκρασία εξαιρετικά χαμηλή για τα ανθρώπινα δεδομένα, αλλά αρκετά υψηλή ώστε να μην επιτρέπει τη μακροχρόνια διατήρηση του πάγου.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι, ακόμη κι αν ο πάγος αποτελούσε το 1% της συνολικής μάζας του αστεροειδούς, θα εξαφανιζόταν σε λίγο περισσότερο από 2.000 χρόνια. Αν, μάλιστα, ήταν υπεύθυνος για την ασυνήθιστη επιτάχυνση, θα εξαντλούνταν σε μόλις 62 χρόνια.
Αστεροειδής 1998 KY26: Η πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας στο επίκεντρο της έρευνας
Τα νέα ευρήματα αποδυναμώνουν σημαντικά την υπόθεση ότι ο 1998 KY26 είναι ένας σκοτεινός κομήτης. Δεν την αποκλείουν, ωστόσο, εντελώς, καθώς παραμένει άγνωστο πόσο καιρό βρίσκεται στην τροχιά που ακολουθεί σήμερα.
Παράλληλα, προηγούμενη μελέτη είχε εξετάσει την πιθανή προέλευσή του από τη ζώνη των αστεροειδών, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα περιθώρια για την κομητική εξήγηση.
Μια εναλλακτική εκδοχή στρέφει την προσοχή στην ηλιακή ακτινοβολία. Το φως του Ήλιου ασκεί μια μικρή δύναμη στα ουράνια σώματα, η οποία, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, θα μπορούσε να εξηγήσει την παρατηρούμενη επιτάχυνση του αστεροειδούς.
Η απάντηση ίσως δοθεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Το ιαπωνικό διαστημικό σκάφος Hayabusa2 κατευθύνεται προς τον 1998 KY26, με την προσέγγισή του να προγραμματίζεται για τον Ιούλιο του 2031. Η αποστολή αναμένεται να προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη σύσταση και τη συμπεριφορά του μικρού αστεροειδούς.
Μέχρι τότε, ο 1998 KY26 παραμένει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αινίγματα του Ηλιακού Συστήματος.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Icarus.
(Με πληροφορίες από sciencealert)
