Το σύστημα μάγματος που τροφοδοτεί το ηφαίστειο το οποίο έδωσε τη μεγαλύτερη έκρηξη της γεωλογική εποχής μας γεμίζει ξανά, σύμφωνα με επιστήμονες στην Ιαπωνία: Ο λόγος για την καλντέρα Κικάι, ένα από τα πιο «εκρηκτικά» υπερηφαίστεια του πλανήτη.
Της έρευνας ηγήθηκαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κόμπε οι οποίοι μελετούν την καλντέρα Κικάι, στον ωκεανό στα ανοιχτά της Ιαπωνίας, και παρέχει πολύτιμα στοιχεία όσον αφορά στο πώς γιγαντιαία συστήματα καλντέρας όπως το Γέλοουστοουν και το Τόμπα εξελίσσονται σε βάθος χρόνου, βοηθώντας στις μελλοντικές προγνώσεις εκρήξεων.
Μετά από μια έκρηξη τέτοιας κλίμακας, που απελευθερώνει τεράστιο όγκο μάγματος, ο γύρω χώρος καταρρέει σε έναν ρηχό κρατήρα, γνωστό ως καλντέρα. Το Κικάι εξερράγη πριν από 7.300 χρόνια περίπου, στην ισχυρότερη έκρηξη της γεωλογικής εποχής μας, της Ολοκαίνου. Αν και οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι αυτά τα συστήματα μπορούν να εκραγούν ξανά, ο τρόπος που γίνεται η «φόρτιση» αυτών των συστημάτων δεν είναι ιδιαίτερα κατανοητός.
Far beneath the ocean near Japan, scientists have discovered that the magma system linked to the most powerful eruption of the Holocene is slowly rebuilding. By using seismic imaging, researchers mapped a large magma reservoir under the Kikai caldera and chttps://t.co/53IqKkzyHe
— Michael W. Deem (@Michael_W_Deem) March 30, 2026
Η υποθαλάσσια θέση του Κικάι παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα, σύμφωνα με τον Σεάμα Νομπουκάζου, γεωφυσικό του Πανεπιστημίου Κόμπε, καθώς επιτρέπει τη διεξαγωγή συστηματικών ερευνών μεγάλης κλίμακας. Σε συνεργασία με τη JAMSTEC (Japan Agency for Marine-Earth Science and Technology) πραγματοποίησαν έρευνα με ελεγχόμενους σεισμικούς παλμούς και σεισμόμετρα για να διαπιστωθεί πώς αυτά τα κύματα κινούνταν στον φλοιό της Γης. Αυτό επέτρεψε τη δημιουργία μιας λεπτομερούς εικόνας των δομών κάτω από την καλντέρα.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Communications Earth & Environment και επιβεβαιώνουν μια μεγάλη, πλούσια σε μάγμα ζώνη απευθείας κάτω από το σημείο της αρχαίας έκρηξης. Οι επιστήμονες ήταν σε θέση να χαρτογραφήσουν το κοίτασμα (μέγεθος, σχήμα) και να διαπιστώσουν τη σύνδεσή του με προηγούμενες δραστηριότητες. Όπως σημείωσε ο Σεάμα, «λόγω της έκτασης και τοποθεσίας του είναι ξεκάθαρο ότι αυτό είναι όντως το ίδιο κοίτασμα μάγματος όπως και στην προηγούμενη έκρηξη».
Το μάγμα που βρίσκεται εκεί δεν φαίνεται να είναι απομεινάρια από την προηγούμενη έκρηξη, μα νέο υλικό, καθώς χημικές αναλύσεις έδειξαν πως η σύστασή του διαφέρει. Γενικότερα, τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν ένα ευρύτερο μοντέλο, το οποίο εξηγεί πώς τα κοιτάσματα μάγματος κάτω από τα ηφαίστεια γεμίζουν ξανά στο πέρασμα του χρόνου.
