Δημοσιογραφική επιμέλεια Νίκος Λυκούδης
Η πολυαναμενόμενη τηλεοπτική μεταφορά της «Μεγάλης Χίμαιρας» ανοίγει αυλαία στην ΕΡΤ1 με διπλό επεισόδιο την Κυριακή 4 Ιανουαρίου, στις 22:00, ενώ τα δύο πρώτα επεισόδια είναι ήδη διαθέσιμα στο ERTFLIX από την 1η Ιανουαρίου. Και, πριν καν παιχτεί στην τηλεόραση, η σειρά έγραψε ένα πρώτο “σήμα” δυναμικής: πάνω από 600.000 προβολές στο ERTFLIX μέσα σε λίγες ημέρες.
Ο ακηνοθέτης Βαρδής Μαρινάκης περιγράφει το κλίμα της πρεμιέρας ως μια μίξη κόπου και αγωνίας.Ένα πρότζεκτ που “έφαγε” χρόνο, ανθρώπους και αντοχές. Και εξηγεί καθαρά ποια ήταν η κατεύθυνση: να κρατηθεί η λογοτεχνική υφή, αλλά να περάσει στην οθόνη κινηματογραφικά, με βασική πρόκληση να αποδοθεί η ψυχολογία της Μαρίνας.
Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της «Χίμαιρας». Δεν είναι απλώς “σειρά εποχής”. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που καίγεται από επιθυμία, διεκδίκηση και ανάγκη για ευτυχία και που, όσο προχωρά, σπρώχνει τον εαυτό της (και τους γύρω της) προς τη σύγκρουση και την απώλεια.
Η πρώτη αίσθηση από το ξεκίνημα είναι ξεκάθαρη. Η σειρά δεν τρέχει. Σέρνει επίτηδες τον χρόνο. Το Reader περιγράφει αργόσυρτα πλάνα και σιωπές που, μαζί με την αφήγηση, μπορεί να σε κρατήσουν “απέξω” στην αρχή. Από την άλλη, όσο ξεδιπλώνεται ο κόσμος της ιστορίας, η σειρά σε καλεί να παραδοθείς σε εικόνες υψηλής αισθητικής και φωτισμού, σε ήχους και παύσεις που λειτουργούν σαν ρυθμός.
Και υπάρχει και μία λεπτομέρεια που θα συζητηθεί: στην τηλεοπτική εκδοχή. Η Μαρίνα παρουσιάζεται ως Ιταλίδα (όχι Γαλλίδα), με αφετηρία την Τεργέστη και προορισμό τη Σύρο/Ερμούπολη.
Το διπλό επεισόδιο της πρεμιέρας λειτουργεί περισσότερο σαν βύθισμα στον χαρακτήρα της κεντρικής ηρωίδας. Η κάμερα μένει πάνω της, επιμένει στο βλέμμα, στη μνήμη, στο τραύμα, στην επιθυμία. Οι υπόλοιποι βασικοί ρόλοι — ο Γιάννης, η Ρείζενα, ο Μηνάς — μπαίνουν μεν στο κάδρο, αλλά η βαρύτητα πέφτει εκεί που “πρέπει”. Στο ψυχογράφημα.
Και εδώ η Fotini Peluso έχει ένα δύσκολο καθήκον: να κρατήσει μια ηρωίδα που δεν θέλει να γίνει “σύμβολο”, αλλά άνθρωπος. Σύμφωνα με την ανάγνωση του Reader, η ερμηνεία της έχει ζεστασιά και γοητεία, κάτι που βοηθά να μείνεις μέσα στην ιστορία ακόμη κι όταν ο ρυθμός σε δοκιμάζει.
Το στοίχημα: λογοτεχνία χωρίς “ναφθαλίνη”, σινεμά χωρίς επίδειξη
Είναι σαφές ότι εδώ η ΕΡΤ ποντάρει σε κάτι μεγαλύτερο από ένα ακόμα slot μυθοπλασίας: έξι επεισόδια, διεθνείς συμπαραγωγοί, διανομή με παίκτη όπως η Beta Film, και ένα project που η ίδια η ΕΡΤ περιγράφει ως τη μεγαλύτερη τηλεοπτική παραγωγή που έγινε ποτέ στη χώρα.
Σκηνοθεσία Βαρδής Μαρινάκης, σενάριο Παναγιώτης Ιωσηφέλης, παραγωγός Στέλιος Κοτιώνης. Πρωταγωνιστούν Fotini Peluso, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Δημήτρης Κίτσος, με πρωτότυπη μουσική του Ted Regklis.
Άρα… ανταποκρίνεται στις υψηλές προσδοκίες;
Η πιο τίμια απάντηση είναι αυτή που (σχεδόν) δίνει και η ίδια η πρεμιέρα. Ναι και όχι. ταυτόχρονα. Ναι, γιατί το αποτέλεσμα έχει ατμόσφαιρα, εικόνα, φιλοδοξία και μια σαφή πρόθεση να μεταφέρει “τη μαγεία της λογοτεχνίας” στην τηλεόραση. Όχι, γιατί ζητά από τον θεατή κάτι που δεν δίνεται εύκολα το 2026: χρόνο, υπομονή και διάθεση να αφήσει τον θόρυβο απ’ έξω.
Κι αν αυτό είναι το τίμημα για να δεις μια ελληνική παραγωγή να παίζει — έστω και με ρίσκο — στο γήπεδο της κινηματογραφικής μίνι σειράς, τότε η «Μεγάλη Χίμαιρα» μοιάζει να αξίζει το πρώτο “ναι”. Και το δεύτερο, ίσως, να το κερδίσει στην πορεία.
