Υπάρχουν στιγμές που μια είδηση ξεπερνά τα όρια της επικαιρότητας και αποκτά εθνική διάσταση. Η ένταξη του Ολύμπου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO είναι μία από αυτές. Δεν είναι μια ακόμη διάκριση. Είναι η παγκόσμια αναγνώριση ενός τόπου που κουβαλά στις πλαγιές του τη μυθολογία, την ιστορία, τη φύση και την ίδια την ταυτότητα του ελληνισμού.
Η επιτυχία αυτή δεν ήρθε τυχαία. Ξεκίνησε από το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο αξιοποίησε με την εμπειρία της η Λίνα Μενδώνη, ενώ στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο Γιώργος Κουμουτσάκος, εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ουνέσκο, με τη γνώση των διεθνών οργανισμών και τη διπλωματική του εμπειρία ου κατάφερε να οδηγήσει την ελληνική προσπάθεια σε μια μεγάλη νίκη.
Όμως, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Η Ελλάδα έχει πληρώσει πολλές φορές το τίμημα της αδράνειας. Πανηγυρίζουμε για μια επιτυχία και ύστερα την αφήνουμε να ξεθωριάσει. Αυτή τη φορά δεν έχουμε το δικαίωμα να επαναλάβουμε το ίδιο λάθος.
Τώρα πρέπει να περάσει μπροστά και το Υπουργείο Τουρισμού. Να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι η Περιφέρεια, οι δήμοι, οι ορειβατικοί σύλλογοι, οι επιχειρηματίες του τουρισμού, οι επιστήμονες και οι άνθρωποι που γνωρίζουν όσο κανείς τον Όλυμπο. Να σχεδιάσουν ήπιες υποδομές, να προστατεύσουν το μοναδικό οικοσύστημα, να οργανώσουν διεθνείς καμπάνιες προβολής και να δημιουργήσουν ένα πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στον ήλιο και στη θάλασσα. Έχει βουνά που κόβουν την ανάσα, φαράγγια, δάση και μοναδικά φυσικά τοπία. Και πάνω από όλα έχει τον Όλυμπο. Το βουνό των θεών, ένα όνομα που είναι γνωστό σε κάθε ήπειρο του πλανήτη.
Αυτό το όνομα πρέπει να μετατραπεί σε ισχυρό διεθνές τουριστικό «brand». Να προσελκύσει επισκέπτες υψηλού επιπέδου, ερευνητές, φυσιολάτρες και ορειβάτες από όλο τον κόσμο. Να δημιουργήσει νέες επιχειρήσεις, καλύτερες υποδομές και περισσότερες θέσεις εργασίας για τους κατοίκους της περιοχής.
Η UNESCO μάς άνοιξε μια πόρτα. Το αν θα τη διαβούμε ή αν θα την αφήσουμε να κλείσει, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Και αυτή τη φορά, πραγματικά, δεν έχουμε καμία δικαιολογία.
