Ο σημαντικός στοχαστής και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες της HuffPost, τις τελευταίες 15 ημέρες νοσηλευόταν στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών με λοίμωξη.
Πολυγραφότατος, παρεμβατικός και μαχητικός αρθρογράφος, ο Στέλιος Ράμφος -ο οποίος προτιμούσε αντί του χαρακτηρισμού «φιλόσοφος» απλά την ιδιότητα του συγγραφέα, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε στην Νομική Αθηνών και από το1965 Φιλοσοφία στο Παρίσι, όπου και δίδαξε (Βενσέν 1969-1974).
Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα το 1974, όπου και συνέχισε το συγγραφικό του έργο.
Η εργασία του επικεντρώθηκε στην ερμηνευτική του ελληνισμού με ιδιαίτερη έμφαση στην κατανόηση των πνευματικών χαρακτηριστικών που κληροδότησε το Βυζάντιο στην Νεότερη Ελλάδα. Ερεύνησε κυρίως τις συνέπειες που είχε «η ματαίωση της βυζαντινής Αναγέννησης για τη διάπλαση του νεοελληνικού ψυχισμού».
Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.
Στην εργοβιογραφία του περιλαμβάνεται πλούσια αρθρογραφία με αναφορές σε αυτά τα γνωστικά πεδία, δημοσιευμένα σε περιοδικά όπως “Ευθύνη”, “Ερουρέμ”, “Ινδικτος”. Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με συνεντεύξεις στον Τύπο και την τηλεόραση, όπως με με δημόσιες ομιλίες. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Είχε υπογράψει περί τα 30 βιβλία, μεταξύ των οποίων «Το αδιανόητο τίποτα», «Η Λογική της παράνοιας» και το «Υπάρχεις σαν Μοίρα». Είχε δημοσιεύσει επίσης, μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).
