Ένα νέο είδος αράχνης, το οποίο υφαίνει μια παγίδα από μετάξι που λειτουργεί σαν «καταπέλτης» για να παγιδεύει ένα συγκεκριμένο είδοςμυρμηγκιού, ανακάλυψαν ερευνητές στα απόμερα τροπικά δάση της βόρειας Αυστραλίας.
Αράχνη κατασκευάζει παγίδες με ελατήριο για κυνήγι μυρμηγκιών
Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Macquarie της Αυστραλίας κατέγραψε με τη βοήθεια καμερών υψηλής ταχύτητας και υπέρυθρης ακτινοβολίας μέσα σε 10 νύχτες, τη συμπεριφορά της αράχνης, συμπεραίνοντας ότι αρπακτικό ανέπτυξε αυτή τη μέθοδο κυνηγιού για να τρέφεται με επιθετικά μυρμήγκια, τα οποία θεωρούνται εξαιρετικά επικίνδυνα —και ασυνήθιστα— θηράματα για τις αράχνες. Τα συγκεκριμένα μυρμήγκια μπορούν να επιστρατεύσουν ταχύτατα ολόκληρα πλήθη άλλων μυρμηγκιών ως ενισχύσεις για να εξουδετερώσουν πιθανούς θηρευτές.
Για αυτόν τον λόγο, οι ερευνητές ονομάτισαν την αράχνη ως «βαλλίστρα» (ballista), από το αρχαίο όπλο που χρησιμοποιούνταν για την εκτόξευση λίθων στη μάχη.
«Ο μηχανισμός παγίδευσης φαίνεται να εξελίχθηκε ως ένας ιδιαίτερα εξειδικευμένος τρόπος που επιτρέπει στην αράχνη να “επιλέγει” πιθανώς επικίνδυνα θηράματα ένα προς ένα και να τα μεταφέρει σε ασφαλή απόσταση από τα μονοπάτια και τις φωλιές των μυρμηγκιών», δήλωσε ο ερευνητής Δρ. Jonas Wolff.
Πώς λειτουργεί ο μηχανισμός προστασίας της αράχνης
Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Current Biology, η αράχνη διαβιεί σε δέντρα που κατοικούνται από το ιδιαίτερα επιθετικό μυρμήγκι των πράσινων δέντρων (Oecophylla smaragdina), περνώντας τη μέρα της σε ιστούς κρυμμένους κάτω από την κάτω επιφάνεια των φύλλων.
Όταν αντιληφθεί τον κίνδυνο, το μυρμήγκι κατασκευάζει μια μοναδική παγίδα με ελατήριο, η οποία ενεργοποιείται μόνο από αυτό το συγκεκριμένο είδος θηράματος.
Μόλις νυχτώσει, η αράχνη κατεβαίνει λίγο πιο κάτω, δένει μια μεταξωτή κλωστή και αρχίζει να φτιάχνει μια περίπλοκη παγίδα σε σχήμα κώνου. Αφού φτιάξει τον σκελετό, τον καλύπτει με ένα πολύ λεπτό και κολλώδες μετάξι και ανεβαίνει πάλι ψηλότερα για να περιμένει.
Σύντομα, τα μυρμήγκια πλησιάζουν την παγίδα και την επιτίθενται δαγκώνοντάς την. Εκείνη τη στιγμή, η παγίδα «πυροδοτείται» σαν ελατήριο: το μυρμήγκι εκτοξεύεται με τρομερή ταχύτητα και προσγειώνεται κατευθείαν στον ιστό της αράχνης, όπου παγιδεύεται. Μόλις το μυρμήγκι δεν μπορεί να κουνηθεί, η αράχνη πλησιάζει για να φάει.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αράχνη κυνηγάει μόνο αυτό το συγκεκριμένο είδος μυρμηγκιού. Ειδικότερα, χρησιμοποιεί ειδικές μυρωδιές (φερομόνες) πάνω στην παγίδα της, οι οποίες προσελκύουν και «εκνευρίζουν» τα μυρμήγκια, αναγκάζοντάς τα να επιτεθούν στην παγίδα χωρίς να το καταλάβουν.
Αναλογικά με το βάρος τους, οι ιστοί της αποθηκεύουν περισσότερη ενέργεια και ασκούν μεγαλύτερη δύναμη από οποιονδήποτε γνωστό βιολογικό καταπέλτη. Ένα κιλό τέτοιου ιστού θα αποθήκευε 78,17 kilojoules κινητικής ενέργειας και θα ασκούσε, για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, 11,73 megawatts ισχύος.
Η εξαιρετικά υψηλή ισχύς της παγίδας της αράχνης-βαλλίστρας πιθανώς εξελίχθηκε για να απομακρύνει τα μυρμήγκια γρήγορα από την περιοχή της φωλιάς τους και των μονοπατιών τους, όπου άλλα μυρμήγκια θα μπορούσαν να τρέξουν για βοήθεια.
Με πληροφορίες από το Sciencealert
