Την ιστορία του Ουκρανού στρατιώτη Σέρχιι Κρινίτσκι, που πέρασε σχεδόν έναν χρόνο με έναν συνάδελφό του σε όρυγμα στο μέτωπο, παρουσιάζει το Reuters, επιδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο τα drones έχουν αλλάξει ήδη δραματικά τον πόλεμο.
Ο Κρινίτσκι είδε τον συνάδελφό του να πεθαίνει την 326η ημέρα που είχαν περάσει μαζί στη θέση τους στο μέτωπο. Πολεμώντας μαζί είχαν σκοτώσει Ρώσους στρατιώτες, είχαν ψάξει τρόφιμα στα πτώματα, είχαν μαλώσει και είχαν αστειευτεί εν μέσω του πολέμου.
«Το πρωί κάνετε πλάκα μαζί, και ως το βράδυ καλούν οι πύλες του παραδείσου» έλεγε στην κάμερα του κινητού του, όπου είχε τραβήξει επίσης βίντεο με το πτώμα του συμπολεμιστή του.
Η ευρεία χρήση της τεχνολογίας των drones έχει αλλάξει τις τακτικές: Πλέον αποφεύγονται οι συγκεντρώσεις στρατευμάτων σε σχετικά μικρές περιοχές, καθώς οι δυνάμεις καθίστανται στόχοι. Στον πόλεμο της Ουκρανίας τώρα προτιμώνται μικρές ομάδες, κάποιες φορές μόλις δύο- τριών στρατιωτών, που είναι διάσπαρτοι σε μικρά ορύγματα σκαμμένα στο πεδίο της μάχης. Οι ομάδες αυτές προσπαθούν να αποφεύγουν τον εντοπισμό και να διεισδύουν σε κενά στις εχθρικές άμυνες, παίζοντας τις ζωές τους για ελάχιστα εδαφικά κέρδη. Κατά κανόνα παραμένουν για μήνες στις θέσεις τους, επειδή η αντικατάστασή τους είναι πολύ επικίνδυνη.
Ο Κρινίτσκι είχε αποσταλεί κοντά στο Τσάσιβ Γιαρ από τις 20 Απριλίου 2025 ως στις 31 Μαρτίου 2026, σύμφωνα με τον ίδιο και την ταξιαρχία του. Τράβηξε μια σειρά από βίντεο- ημερολόγια με κινητό, κάποιες φορές φορτίζοντάς το από μπαταρίες ρωσικών drones που είχαν καταρριφθεί, παρουσιάζοντας την αλλόκοτη και απάνθρωπη ζωή σε ένα όρυγμα 3 επί 4 μέτρων. Το Reuters είδε 22 από αυτά, που δόθηκαν από τη μονάδα του, και μίλησε με τον ίδιο τον στρατιώτη, που πέρασε 346 ημέρες στο μέτωπο, σχεδόν όλες στο όρυγμα, κερδίζοντας το ανώτατο στρατιωτικό παράσημο της χώρας του.
Κάθε λίγες ημέρες Ρώσοι στρατιώτες πλησίαζαν σε ολιγομελείς ομάδες, 2-3 ατόμων. Έφταναν σε μικρές αποστάσεις, ακόμα και 20 μέτρα, πριν οι Ουκρανοί ανοίξουν πυρ. Ο ίδιος λέει πως σκότωσε 23 άτομα σε αναμετρήσεις σε μικρή απόσταση. Θυμόταν πιο καθαρά τον πρώτο, έναν που είχε τραυματιστεί από χειροβομβίδα και έκανε ότι παραδίδεται πριν τον σημαδέψει με το όπλο του. «Αντέδρασα, σταμάτησε να με σημαδεύει» είπε χαρακτηριστικά. Σε ένα βίντεο από τις 24 Νοεμβρίου τράβηξε βίντεο με τα πτώματα δύο στρατιωτών μετά από μια επίθεση. «Ανόητοι…σύρθηκαν εκεί όπου δεν ανήκουν» έλεγε στο βίντεο. Η μονάδα του Κρινίτσκι, η 24η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, επιβεβαίωσε ότι είχε σκοτώσει 23 εχθρούς.
Ο ίδιος δεν ήταν στρατιωτικός: Εργαζόταν σε χωράφια και οικοδομές μέχρι που τραυματίστηκε, μένοντας σε κώμα για έναν μήνα. Μετά προσπαθούσε να βγάλει τα προς το ζην ως εκτροφέας λαγών. Στα τέλη του 2024 επιστρατεύτηκε στο χωριό του, στη δυτική Ουκρανία, απεστάλη με λεωφορείο στο Ρίβνε όπου εκπαιδεύτηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Απεστάλη στο μέτωπο, στα ανατολικά της χώρας, όπου οι Ρώσοι πίεζαν την αποκαλούμενη «ζώνη φρουρίων» στο Ντονέτσκ.
Ο ίδιος και άλλοι δύο στρατιώτες έλαβαν τη θέση τους κοντά στο Τσάσιβ Γιαρ τον Απρίλιο του 2025, σκάβοντας ένα όρυγμα, όπου ο Κρινίτσκι πέρασε έναν χρόνο. Κάποια στιγμή το όρυγμα χτυπήθηκε από drones και το έσκαψαν ξανά. Ο ένας από την ομάδα σκοτώθηκε νωρίς. Ανεφοδιάζονταν με drones που κάποιες φορές αργούσαν για ημέρες να φτάσουν, οπότε έψαχναν εφόδια από πτώματα.
Ο Κρινίτσκι, ο οποίος έχει δύο παιδιά σε εφηβική ηλικία, άρχισε να κρατάει ημερολόγια τον Αύγουστο του 2025, για να δείξει στους άλλους τι πέρασε όταν θα επέστρεφε και να θυμάται ο ίδιος. Σε ένα δείχνει τσιγάρα που μάζευε από νεκρούς Ρώσους, σε ένα άλλο δείχνει τυφέκια που είχε μαζέψει ως τρόπαια.
Στις 11 Μαρτίου άκουσε μια έκρηξη έξω, και βρήκε τραυματισμένο τον συνάδελφό του μετά από επίθεση drone. Τον τράβηξε στο όρυγμα, μα δεν κατάφερε να τον σώσει. Όταν ενημέρωσε τη διοίκηση, έλαβε εντολή να εγκαταλείψει τη θέση του. Έφυγε από το όρυγμα και πήγε σε ένα άλλο όπου ήταν άλλοι πεζικάριοι. Εκεί έμεινε για περίπου τρεις εβδομάδες. Μετά απομακρύνθηκε για άλλα 25 χλμ- δύσκολο ταξίδι, καθώς είχε χάσει δυνάμεις μένοντας μήνες στο όρυγμα. Το πτώμα του συναδέλφου του έμεινε εκεί.
Τον Μάιο έλαβε από τον πρόεδρο Ζελένσκι το παράσημο του Ήρωα της Ουκρανίας. Ο ίδιος, μιλώντας για το ψυχολογικό κόστος της υπηρεσίας του, λέει πως «πολλοί έχουν χάσει τα λογικά τους». Σχεδόν δύο μήνες αφού έφυγε από το μέτωπο, νιώθει τις συνέπειες αυτού- δάκρυα, χέρια που τρέμουν. Σε επισκέψεις σε σχολεία, ωστόσο, όπου μιλά σε μαθητές, λέει πως συνειδητοποιεί το πώς άλλοι επωφελούνται από τις προσωπικές τους θυσίες: «Συνειδητοποίησα εκεί, σε αυτά τα σχολεία, πως δεν υπερασπίστηκα μάταια τη γη μας και αυτά τα παιδιά- ώστε να μπορέσουν να σπουδάσουν, να δουν τον καθαρό ουρανό».
