Πέντε χρόνια συμπληρώνονται από τη μέρα που ο Τόλης Βοσκόπουλος έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα αλλά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις καρδιές όσων τον αγάπησαν.
Η Άντζελα Γκερέκου τίμησε τη μνήμη του με μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι ο δεσμός τους δεν λύθηκε ποτέ. Η ίδια έχει πει πολλές φορές ότι ο Τόλης «είναι πάντα παρών» στη ζωή της, ενώ κάθε επέτειος γίνεται μια αφορμή για να μοιραστεί σκέψεις και συναισθήματα για τον άνθρωπο που σημάδεψε τη ζωή της.
Είχα την τύχη να γνωρίσω τον Τόλη και την Άντζελα χρονια ολόκληρα από πολύ κοντά. Και έχω μια προσωπική ανάμνηση που θα με συνοδεύει για πάντα.
Ήμουν ο άνθρωπος που τους πάντρεψα στην Κέρκυρα, τον Αύγουστο του 1996. Η πρόταση, μάλιστα, έγινε με έναν εντελώς αυθόρμητο τρόπο. Κατά τη διάρκεια μιας κοινής τηλεοπτικής συνέντευξης που μου παραχώρησαν για την εκπομπή μου «Απόψε με τον Τέρενς Κουίκ», μου ζήτησαν να γίνω ο κουμπάρος τους. Ήταν μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται με λόγια και φυσικά δεν θα μπορούσα ποτέ να αρνηθώ. Τους πάντρεψα μαζί με τον επιχειρηματία Στέργιο Βρούσγο. Και από αυτόν τον γάμο βγήκε ένα υπέροχο κορίτσι, η Μαρία
Ο γάμος τους εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο λαμπερά κοσμικά γεγονότα της εποχής, όμως πίσω από τα φώτα υπήρχε ένας πραγματικός έρωτας, που άντεξε μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του Τόλη.
Και επειδή πολλοί γνώρισαν μόνο τον σταρ, εγώ θέλω να θυμίσω τον άνθρωπο.
Ο Τόλης Βοσκόπουλος ήταν ένας πραγματικός κύριος. Στα χρόνια που τον γνώρισα δεν τον άκουσα ποτέ να υψώνει τη φωνή του. Ποτέ να βρίζει. Ποτέ να προσβάλλει άνθρωπο. Ήταν ευγενικός, διακριτικός, με ήθος, αξιοπρέπεια και έναν μοναδικό τρόπο να κάνει όλους όσοι βρίσκονταν γύρω του να αισθάνονται σημαντικοί.
Η σχέση του με την Άντζελα αποτυπώθηκε και στη μουσική.
Εκείνη την περίοδο της γνωριμίας και του γάμου, ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε κυκλοφορήσει έναν από τους πιο προσωπικούς δίσκους του, τα «Μάτια Φεγγάρια», αφιερωμένο στη γυναίκα της ζωής του, την Άντζελα Γκερέκου. Όλα τα τραγούδια του άλμπουμ, ανάμεσά τους η «Πόλη πεντάμορφη», η «Γαλανομάτα μάγισσα», το «Μάτια φεγγάρια» και το «Η γυναίκα της ζωής μου», είχαν στίχους της Σόφης Παππά και μουσική του Στέλιου Ζαφειρίου. Ήταν ουσιαστικά μια ολόκληρη μουσική εξομολόγηση αγάπης του Τόλη προς την Άντζελα, η οποία τότε βρισκόταν στο επίκεντρο όχι μόνο της ζωής του, αλλά και της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
Πέντε χρόνια μετά την απώλειά του, τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται, η χαρακτηριστική φωνή του εξακολουθεί να συγκινεί γενιές Ελλήνων και η μορφή του παραμένει συνυφασμένη με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να αφήσει ένας καλλιτέχνης: να φεύγει ο άνθρωπος, αλλά να μένει για πάντα η ψυχή του μέσα από τα τραγούδια του και μέσα από την αγάπη εκείνων που τον έζησαν. Ο Τόλης Βοσκόπουλος το κατάφερε. Και η Άντζελα Γκερέκου συνεχίζει, με τον δικό της διακριτικό και αξιοπρεπή τρόπο, να κρατά αυτή τη μνήμη ζωντανή.
