Εντυπωσιακά όσο και πρωτοφανή χαρακτηρίζουν επιστήμονες τα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής που δείχνει ότι μια αντικαρκινική ένεση τριπλής δράσης μπορεί να εξαλείψει πλήρως όγκους σε ορισμένους ασθενείς.
Η μελέτη διεξήχθη σε 11 χώρες και η θεραπεία χορηγήθηκε σε 102 ασθενείς των οποίων ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί ή είχε επανεμφανιστεί και δεν ανταποκρινόταν πλέον σε άλλες θεραπείες.
Η ένεση amivantamab, συρρίκνωσε τους όγκους σε περισσότερο από το 1/3 των ασθενών, με εντυπωσιακές βελτιώσεις να παρατηρούνται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Μάλιστα, σε 15 από αυτούς, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι η θεραπεία είχε εξαφανίσει πλήρως τους όγκους.
Ο καθηγητής Κέβιν Χάρινγκτον, ειδικός στις βιολογικές θεραπείες κατά του καρκίνου στο Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο του Λονδίνου (ICR), δήλωσε: «Πρόκειται για πρωτοφανώς ισχυρές ανταποκρίσεις σε ασθενείς των οποίων η νόσος έχει καταστεί ανθεκτική τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ανοσοθεραπεία. Αυτή είναι μια ομάδα ασθενών για την οποία οι θεραπευτικές επιλογές είναι εξαιρετικά περιορισμένες, επομένως το να βλέπουμε τέτοιο επίπεδο οφέλους είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Αυτή η θεραπεία έχει τη δυνατότητα να ωφελήσει πολλές χιλιάδες ασθενείς κάθε χρόνο».
Στη μελέτη συμμετείχαν 102 ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, ο οποίος αποτελεί τον έκτο συχνότερο τύπο καρκίνου στον κόσμο. Οι όγκοι συρρικνώθηκαν ή εξαφανίστηκαν πλήρως σε 43 ασθενείς. Συγκεκριμένα, 28 ασθενείς παρουσίασαν σημαντική συρρίκνωση των όγκων και 15 ασθενείς είδαν τους όγκους τους να εξαφανίζονται πλήρως.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η ίδια θεραπεία έχει παρουσιάσει παρόμοια αποτελέσματα και σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα.
Η αμιβανταμάμπη, που αναπτύχθηκε από τη Johnson & Johnson, αξιολογείται σήμερα σε περίπου 60 κλινικές δοκιμές για διάφορους τύπους καρκίνου, μεταξύ των οποίων ο καρκίνος του πνεύμονα, του παχέος εντέρου, του εγκεφάλου και του στομάχου.
Η θεραπεία δρα με τρεις διαφορετικούς μηχανισμούς. Αναστέλλει τον υποδοχέα EGFR, μια πρωτεΐνη που ευνοεί την ανάπτυξη των όγκων, μπλοκάρει τη βιολογική οδό MET, την οποία χρησιμοποιούν συχνά τα καρκινικά κύτταρα για να διαφεύγουν από τις θεραπείες, και παράλληλα ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να επιτεθεί στον όγκο.
Ένας από τους πρώτους ασθενείς που ωφελήθηκαν ήταν ο 56χρονος Καρλ Γουόλς, ο οποίος διαγνώστηκε με καρκίνο της γλώσσας τον Μάιο του 2024 και εντάχθηκε στη μελέτη OrigAMI-4 τον Ιούλιο του 2025.
«Αρχικά υποβλήθηκα σε χημειοθεραπεία και ανοσοθεραπεία, αλλά δυστυχώς χωρίς επιτυχία», δήλωσε. «Στη συνέχεια μου προτάθηκε η συμμετοχή στη μελέτη. Βρίσκομαι πλέον στον 17ο κύκλο θεραπείας και είμαι πολύ ικανοποιημένος από την πρόοδό μου».
Σε αντίθεση με πολλές αντικαρκινικές θεραπείες που χορηγούνται ενδοφλεβίως, η αμιβανταμάμπη χορηγείται με μικρή υποδόρια ένεση, γεγονός που καθιστά τη διαδικασία ταχύτερη, πιο άνετη για τους ασθενείς και ευκολότερη για τα εξωτερικά ιατρεία.
Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες έως μέτριες, ενώ λιγότερο από το 10% των ασθενών αναγκάστηκε να διακόψει τη θεραπεία.
Ο Γουόλς ανέφερε ότι πλέον έχει επιστρέψει σε μια φυσιολογική καθημερινότητα. Πριν από τη θεραπεία δυσκολευόταν να μιλήσει και να τραφεί λόγω του πόνου και του οιδήματος. Μετά την έναρξη της αγωγής, το πρήξιμο και ο πόνος μειώθηκαν σημαντικά, ενώ οι σοβαρές παρενέργειες της χημειοθεραπείας υποχώρησαν.
Οι ερευνητές τόνισαν επίσης ότι η μελέτη επικεντρώθηκε σε ασθενείς με καρκίνους κεφαλής και τραχήλου που δεν σχετίζονται με τον ιό HPV, μια κατηγορία που συνήθως είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί θεραπευτικά.
Οι ασθενείς που έλαβαν αμιβανταμάμπη έζησαν κατά μέσο όρο 12,5 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας, παρά το γεγονός ότι έπασχαν από ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου με φτωχή πρόγνωση όταν αποτυγχάνουν οι συμβατικές θεραπείες.
Ο καθηγητής Κρίστιαν Χέλιν, διευθύνων σύμβουλος του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο, δήλωσε:
«Η μελέτη αποδεικνύει ότι η ανάπτυξη νέων θεραπειών μέσω αυστηρής επιστημονικής έρευνας μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικές προόδους ακόμη και για ασθενείς με ελάχιστες θεραπευτικές επιλογές.
Η επίτευξη αυτού του επιπέδου ανταπόκρισης των όγκων και τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα επιβίωσης σε μια τόσο δύσκολη κατηγορία ασθενών αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός».
