Θα το γράψω όσο πιο καθαρά γίνεται: η ηγεσία της Τουρκίας δεν καταλαβαίνει από συζητήσεις, όταν απέναντί της βρίσκει μόνο υποχωρήσεις, φοβικά σύνδρομα και ανακοινώσεις χωρίς συνέπειες.
Η σοβαρή αποκάλυψη του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Νικόλα Φαραντούρη στη HuffPost και στη δημοσιογράφο Αναστασία Κολυβά πρέπει να σημάνει συναγερμό. Σύμφωνα με όσα δήλωσε, παρατηρείται έντονη κινητοποίηση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ίμβρο, το νησί με το ισχυρό ελληνικό στοιχείο, το ελληνικό σχολείο και τη γενέτειρα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Η πληροφορία οφείλει να διερευνηθεί άμεσα. Όχι τη Δευτέρα. Τώρα.
Η Συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει για την Ίμβρο και την Τένεδο ειδική διοικητική οργάνωση, προστασία του γηγενούς μη μουσουλμανικού πληθυσμού και διατήρηση της τάξης από τοπική αστυνομική δύναμη. Συνεπώς, κάθε στρατιωτική κινητικότητα εκεί, έχει ιδιαίτερη πολιτική και νομική βαρύτητα.
Η Άγκυρα εξακολουθεί παράλληλα να κρατά πάνω από το κεφάλι της Ελλάδας το casus belli του 1995, απειλώντας με πόλεμο εάν η χώρα μας ασκήσει νόμιμο κυριαρχικό δικαίωμά της.
Στο Κυπριακό επιμένει στη λογική των δύο κρατών και, χρησιμοποιώντας ως φερετζέ την κατοχική διοίκηση, απορρίπτει τον Ραφαέλε Φίτο, τον ειδικό εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Κύπρο, προτού ακόμη αρχίσει ουσιαστικά την αποστολή του.
Και τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Παρακολουθεί. Τι κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες; Για ακόμη μία φορά κάνουν το κορόιδο, επειδή θεωρούν την Τουρκία «πολύτιμη σύμμαχο».
Ο Νικόλας Φαραντούρης ανακοίνωσε νέα παρέμβαση προς την Κομισιόν. Σωστά. Αλλά η Αθήνα πρέπει να απαιτήσει απαντήσεις και έλεγχο επί του πεδίου.
Διότι η ανοχή δεν κατευνάζει την Άγκυρα. Την αποθρασύνει.