Ο Κερτ Κομπέιν βρέθηκε νεκρός στις 8 Απριλίου 1994 στο σπίτι του στο Σιάτλ, έχοντας υποστεί θανατηφόρο τραύμα από πυροβολισμό στο κεφάλι. Η Αστυνομία του Σιάτλ ανέλαβε την υπόθεση και, βασιζόμενη σε στοιχεία όπως το σημείωμα αυτοκτονίας, το όπλο που βρέθηκε στα χέρια του και ένα κιτ ηρωίνης κοντά του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο 27χρονος frontman των Nirvana έβαλε τέλος στη ζωή του.
Παρά τη σαφή αυτή επίσημη εκδοχή, νέες αποκαλύψεις που σχετίζονται με το αμφιλεγόμενο βιβλίο «Case Closed: The Cobain Murder: The Killing and Cover-Up of Kurt Cobain» του δημοσιογράφου Ίαν Χάλπεριν φέρνουν ξανά την υπόθεση στο προσκήνιο. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι πρώην ντετέκτιβ της αστυνομίας του Σιάτλ του εκμυστηρεύτηκε πως η αρχική έρευνα ήταν ανεπαρκής και κακοσχεδιασμένη.
Σύμφωνα με τον Χάλπεριν, η συνομιλία πραγματοποιήθηκε περίπου πριν από ενάμιση χρόνο. Η ανώνυμη πηγή του ανέφερε πως για χρόνια ένιωθε έντονη αγανάκτηση και τελικά αποφάσισε να μιλήσει, θεωρώντας ότι έχει διαπραχθεί μια σοβαρή αδικία. Όπως φέρεται να δήλωσε, τα επίπεδα ηρωίνης στο σώμα του Κομπέιν ήταν τόσο υψηλά που θα καθιστούσαν αδύνατη οποιαδήποτε ενέργεια, πόσο μάλλον την αυτοκτονία με όπλο.
Ο ίδιος πρώην αστυνομικός ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα στο όπλο, ενώ υποστήριξε πως οι τελευταίες γραμμές του σημειώματος αυτοκτονίας δεν ταίριαζαν με τον γραφικό χαρακτήρα του μουσικού. Κατά την άποψή του, μόνο αυτά τα στοιχεία θα έπρεπε να είχαν αποτρέψει τον χαρακτηρισμό της υπόθεσης ως αυτοκτονίας και να οδηγήσουν σε βαθύτερη έρευνα, κάτι που, όπως λέει, δεν έγινε ποτέ.
Από την πλευρά της, η Αστυνομία του Σιάτλ επιμένει στη θέση της. Εκπρόσωπός της δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο Κομπέιν αυτοκτόνησε το 1994 και ότι αυτή παραμένει η επίσημη εκδοχή. Ωστόσο, οι αμφιβολίες δεν περιορίζονται μόνο στη συγκεκριμένη μαρτυρία. Ο Χάλπεριν αναφέρει ότι αρκετά άτομα εντός του σώματος θεωρούσαν την υπόθεση προβληματική, κάνοντας λόγο ακόμη και για πιθανή συγκάλυψη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση του Νορμ Στάμπερ, αρχηγού της αστυνομίας του Σιάτλ την περίοδο 1994–2000. Το 2015 είχε δηλώσει ότι, αν είχε την ευκαιρία, θα άνοιγε ξανά την υπόθεση, αφήνοντας να εννοηθεί πως οι ερευνητές ίσως δεν εξέτασαν επαρκώς όλα τα ενδεχόμενα, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας.
Παρόμοιες επιφυλάξεις εξέφρασε και ο συνταξιούχος λοχαγός Νιλ Λόου, ο οποίος το 2005 κλήθηκε να επανεξετάσει την υπόθεση. Αν και δεν συμμετείχε στην αρχική έρευνα, δήλωσε ότι θεωρεί πως δεν αντιμετωπίστηκε σωστά ως πιθανή ανθρωποκτονία, χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα «κακοεκτελεσμένη».
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο Κομπέιν πέθανε στις 5 Απριλίου 1994 από πυροβολισμό με καραμπίνα και η σορός του βρέθηκε τρεις ημέρες αργότερα από έναν ηλεκτρολόγο. Ο ιατροδικαστής της κομητείας Κινγκ κατέληξε στο συμπέρασμα της αυτοκτονίας, σημειώνοντας ότι το όπλο –μια Remington Model 11 διαμετρήματος 20– βρέθηκε στα χέρια του, ενώ το σημείωμα εντοπίστηκε κοντά.
Ωστόσο, ο Χάλπεριν αμφισβητεί έντονα τα συμπεράσματα αυτά. Υποστηρίζει ότι ο Κομπέιν πιθανόν ακινητοποιήθηκε και εξαναγκάστηκε να λάβει υπερβολική δόση ηρωίνης πριν πυροβοληθεί. Όπως σημειώνει, οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν ποσότητα ουσίας πολλαπλάσια της θανατηφόρας, ακόμη και για έναν βαριά εξαρτημένο χρήστη, κάτι που –κατά τον ίδιο– θα οδηγούσε σε άμεσο θάνατο.
Επιπλέον, ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι ειδικοί γραφολόγοι που προσέλαβε κατέληξαν πως οι τελευταίες γραμμές του σημειώματος δεν γράφτηκαν από τον ίδιο τον Κομπέιν και ότι ήταν οι μόνες που αναφέρονταν ρητά στην αυτοκτονία. Ενισχυτικά, σημειώνει ότι δεν βρέθηκαν αποτυπώματα στο όπλο, επισημαίνοντας με νόημα πως «οι νεκροί δεν σκουπίζουν τα αποτυπώματά τους».
Για τον Χάλπεριν, η δήλωση του Στάμπερ αποτελεί κρίσιμο στοιχείο που δικαιολογεί την επανεξέταση της υπόθεσης. Μάλιστα, ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας είχε εμφανιστεί και στο ντοκιμαντέρ «Soaked in Bleach», όπου ανέφερε ότι θα έπρεπε να είχαν εξεταστεί πιο προσεκτικά τα κίνητρα και η συμπεριφορά βασικών προσώπων.
Παρά τις επίμονες αμφισβητήσεις, η επίσημη εκδοχή δεν έχει αλλάξει. Ωστόσο, ο θάνατος του Κερτ Κομπέιν εξακολουθεί να γεννά ερωτήματα και να τροφοδοτεί συζητήσεις, παραμένοντας μία από τις πιο αμφιλεγόμενες υποθέσεις στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής.
Με πληροφορίες από τη Daily Mail
