Η Κίνα ενισχύει τον αστικό της σχεδιασμό προς τη δημιουργία των mega-city clusters, κυβερνητικά σχεδιασμένων ζωνών όπου πολλαπλές μητροπολιτικές περιοχές ενώνονται με σύγχρονα δίκτυα διασύνδεσης (τρένα, αυτοκινητόδρομοι) με στόχο την οικονομική ανάπτυξη.
Η «αστική μεταμόρφωση» της Κίνας
Το μεγαλύτερο σε πληθυσμό cluster παγκοσμίως είναι το Yangtze River Delta και έχει έδρα τη Σανγκάη, περιλαμβάνοντας βασικές πόλεις όπως τη Hangzhou, τη Nanjing και τη Suzhou. Λειτουργεί ως το κορυφαίο εμπορικό και χρηματοπιστωτικό κέντρο της Ασίας.
Σύμφωνα με το China-breifing.gr, ο αστικός σχεδιασμός της Κίνας καλύπτει τις εξής περιοχές: την περιφέρεια του Δέλτα του ποταμού Γιανγκτσέ (Yangtze River Delta Region), την περιοχή του Μεγάλου Κόλπου Γκουανγκντόνγκ-Χονγκ Κονγκ-Μακάο (Guangdong-Hong Kong-Macao Greater Bay Area), την οικονομική περιφέρεια Τζινγκ-Τζιν-Τζι (Jing-Jin-Ji Economic Region) και τον δίδυμο οικονομικό κύκλο Τσενγκντού-Τσονγκκίνγκ (Chengdu-Chongqing Twin City Circle)
Επιπλέον, όπως μεταδίδει το Bloomberg, το Πεκίνο προβλέπει να σχεδιάσει 19 τέτοιες μεγα-περιοχές διασκορπισμένες σε όλη τη χώρα, ελπίζοντας να συγχωνεύσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε αστικές «μηχανές» γνώσης και εργασίας.
Τα προβλήματα που υπάρχουν
Ωστόσο, ο σχεδιασμός μιας τέτοιας μεταμόρφωσης αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια. Οι τοπικοί κατασκευαστές παραμένουν δύσπιστοι για τον σχεδιασμό που ακολουθεί το μοντέλο της ηπειρωτικής χώρας. Επιπλέον, οι τεχνολογικοί κολοσσοί πρέπει να διαχειριστούν αντικρουόμενα νομικά και χρηματοπιστωτικά συστήματα.
Παράλληλα, προκύπτουν και οικολογικοί προβληματισμοί, καθώς το έργο απαιτεί την οριστική εξάλειψη της φυσικής και κοινωνικής κληρονομιάς της περιοχής — απειλώντας οικότοπους άγριας ζωής και εκτοπίζοντας χιλιάδες ντόπιους αγρότες και χωρικούς.
Συμπληρωματικά, όπως τονίζει το American Affairs Journal, αυτές οι μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν πολλές διοικητικές οντότητες, καθεμία από τις οποίες διαθέτει ανεξάρτητη εξουσία σε μια ποικιλία τομέων πολιτικής: διαφορετικά συστήματα φορολογίας και προϋπολογισμού, πολεοδομικό σχεδιασμό χρήσεων γης, υποδομές μεταφορών και διαχείριση κυκλοφορίας, ανάπτυξη βιομηχανικών πάρκων, σχεδιασμό ανοιχτών χώρων και προστασία του περιβάλλοντος, ακόμη και στις αγορές εργασίας.
Ο συντονισμός μεταξύ των δικαιοδοσιών έχει αρχίσει να αναπτύσσεται, ιδιαίτερα στις πόλεις Πεκίνου-Σαγκάης-Γκουανγκντόνγκ (BeiShangGuang), ωστόσο προκύπτουν ακόμη πολλά εμπόδια. Ο κίνδυνος έγκειται στην έλλειψη συντονισμού και διασυνδεσιμότητας πέρα από τα τοπικά όρια. Ο συντονισμός θα πρέπει, να ξεπεράσει τα επαρχιακά σύνορα, κάτι που ακόμη δεν έχει αποφευχθεί.
Στόχος είναι κάθε cluster να φιλοξενεί δεκάδες εκατομμύρια κατοίκους και να λειτουργεί ως ένας ενιαίος, υπερ-μεγέθους οικονομικός οργανισμός. Αντί να ανταγωνίζονται οι πόλεις μεταξύ τους, μοιράζονται υποδομές (όπως λιμάνια και αεροδρόμια) και εξειδικεύονται σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. βαριά βιομηχανία, τεχνολογία, logistics), εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις μέσω εκτεταμένων σιδηροδρομικών δικτύων.
