Ένας από τους πιο περιζήτητους γραφίστες της Ιαπωνίας δεν είναι ούτε «μοντέρνος» ούτε εκπαιδευμένος καλλιτέχνης: είναι ένας 70χρονος φύλακας ασφαλείας που δουλεύει στη νυχτερινή βάρδια σε σιδηροδρομικό σταθμό στο Τόκιο.
Ο Shuetsu Sato ανακάλυψε το κρυφό του πάθος όταν του ζητήθηκε το 2004 να βοηθήσει τους επιβάτες να προσανατολιστούν στον πολυσύχναστο σταθμό Shinjuku Station, ο οποίος τότε βρισκόταν υπό ανακαίνιση και έμοιαζε με λαβύρινθο.
Η λύση που βρήκε ήταν να δημιουργήσει πινακίδες χρησιμοποιώντας κολλητική ταινία (duct tape), καλύπτοντας τους τοίχους του σταθμού με οδηγίες για τις πολυάριθμες γραμμές τρένων, τις εξόδους και άλλα σημεία. Του άρεσε τόσο πολύ αυτή η δουλειά, το αποτέλεσμα ήταν τόσο αποτελεσματικό, ώστε ο σταθμάρχης συνέχισε να του ζητά όλο και περισσότερες πινακίδες.
«Κανείς δεν θα σκεφτόταν να ζητήσει από έναν φύλακα ασφαλείας να φτιάξει πινακίδες ή αφίσες, οπότε όταν κάποιος μου το ζητά, δεν μπορώ παρά να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό», είπε ο 72χρονος, φορώντας τη φωσφοριζέ κίτρινη στολή εργασίας του.
Καθώς όλο και περισσότερες πινακίδες τοποθετούνταν, κάποιοι πιο παρατηρητικοί άρχισαν να προσέχουν τη δουλειά του. Πολύ σύντομα, ο Sato δεχόταν παραγγελίες από όλη την Ιαπωνία για γράμματα σε κινηματογραφικές αφίσες, επιγραφές μουσείων και άλλα έργα. Συνεργάστηκε ακόμη και με κολοσσούς όπως η Nintendo και η Suntory.
Πέρυσι, τιμήθηκε με το πλατινένιο βραβείο της Japan Sign Design Association για τη μοναδική του τυπογραφία, γνωστή πλέον ως «Shuetsu-tai», που χαρακτηρίζεται από στρογγυλεμένες άκρες σχεδιασμένες να μειώνουν την ένταση και τον εκνευρισμό των επιβατών.
Ένα από τα πιο πρόσφατα πρότζεκτ του ήταν η συνεργασία για το λογότυπο του νέου φυσικού καταστήματος της Nike, το οποίο άνοιξε τον περασμένο μήνα στην εμπορική περιοχή του Shinjuku.
Ο γραφίστας Shun Sasaki, που προσλήφθηκε από την εταιρεία αθλητικών ειδών, δήλωσε ότι σκέφτηκε αμέσως τον Sato όταν του ζητήθηκε να δημιουργήσει ένα λογότυπο που να αποτυπώνει την ατμόσφαιρα του Shinjuku.
«Έμεινα άφωνος από τα εντυπωσιακά και δυναμικά γράμματά του», είπε. «Ξεχειλίζει από απίστευτο πάθος και μια έντονη ανάγκη να δημιουργεί».
Παρά τη μεγάλη δημοτικότητα της δουλειάς του, ο Sato —που μερικές φορές απορροφάται τόσο πολύ από τη δημιουργία πινακίδων ώστε ξεχνά να φάει ή να κοιμηθεί— δεν έχει ποτέ ζητήσει συγκεκριμένη αμοιβή, αφήνοντας τους πελάτες να αποφασίζουν μόνοι τους πόσο θα τον πληρώσουν. Το μόνο που ζητά είναι να του παρέχουν φαγητό όσο εργάζεται, να καλύπτουν τα έξοδα μετακίνησης και να αποδέχονται ότι θα χρησιμοποιήσει αποκλειστικά κολλητική ταινία στα σχέδιά του.
«Για τον σταθμό Shinjuku νομίζω ότι πήρα ένα πιστοποιητικό ευγνωμοσύνης από τον σταθμάρχη και ένα σετ σαμπουάν», είπε γελώντας. Ένας άλλος σταθμάρχης που του ανέθεσε πινακίδες τον ευχαρίστησε χαρίζοντάς του καινούργιες κάλτσες.
«Δεν μπορούσα να μη γελάσω μ’ αυτό… Αλλά για μένα όλο αυτό είναι διασκέδαση και, όσο κάνει τον κόσμο χαρούμενο, αυτό είναι πραγματικά το μόνο που χρειάζομαι».
(Πηγή: Reuters)
