Η Λιζ Τρας επιστρέφει στο προσκήνιο με έναν ισχυρισμό που δύσκολα περνά απαρατήρητος: εάν η πρωθυπουργική της θητεία δεν είχε διακοπεί πρόωρα, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε μέχρι σήμερα να έχει πραγματοποιήσει αρκετές επιτυχημένες αποστολές στον Άρη.
Η πρώην Βρετανίδα πρωθυπουργός, η οποία παρέμεινε στην εξουσία μόλις 49 ημέρες, παρουσιάζει το όραμά της για το μέλλον στο νέο της βιβλίο με τίτλο «Bank Job», που κυκλοφόρησε τη Δευτέρα και έχει ήδη δεχθεί ιδιαίτερα αρνητικές κριτικές.
Το όραμα για τη Βρετανία του 2040
Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, η Τρας περιγράφει πώς, κατά την άποψή της, θα μπορούσε να είναι η Βρετανία το 2040, εάν οι πολιτικές της είχαν εφαρμοστεί χωρίς διακοπή.
«Αρκετές αποστολές στον Άρη θα είχαν απογειωθεί από τη διαστημική βάση της Βρετανίας», γράφει χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας ένα μέλλον στο οποίο η χώρα θα είχε ενισχύσει σημαντικά τη θέση της στην παγκόσμια τεχνολογική και διαστημική σκηνή.
Το όραμά της περιλαμβάνει επίσης την πλήρη απαλλαγή της Βρετανίας από τους νόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα πιο ευέλικτο ρυθμιστικό πλαίσιο για την τεχνητή νοημοσύνη και χαμηλότερο ενεργειακό κόστος.
Σύμφωνα με την ίδια, ο συνδυασμός φθηνότερης ενέργειας και ταχύτερων διαδικασιών σχεδιασμού πολιτικής θα μπορούσε να μετατρέψει το Ηνωμένο Βασίλειο σε ηγέτιδα δύναμη στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
«Η Τράπεζα της Αγγλίας έριξε την κυβέρνησή μου»
Στο «Bank Job», η Τρας επιχειρεί να εξηγήσει τη σύντομη και ταραχώδη πρωθυπουργική της θητεία, υποστηρίζοντας ότι η Τράπεζα της Αγγλίας συνέβαλε στην αποσταθεροποίηση της αγοράς ομολόγων και τελικά στην πτώση της κυβέρνησής της.
Η πολιτική κρίση ξέσπασε το 2022, όταν ο λεγόμενος μίνι προϋπολογισμός της προκάλεσε έντονες αναταράξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η Τρας αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από μόλις 49 ημέρες, εν μέσω ισχυρών πιέσεων και εξέγερσης στο εσωτερικό του ίδιου της του κόμματος.
Έκτοτε, απορρίπτει την άποψη ότι οι οικονομικές επιλογές της ευθύνονταν για την κατάρρευση της λίρας και την κρίση που ακολούθησε. Αντίθετα, στρέφεται κατά της κεντρικής τράπεζας, του υπουργείου Οικονομικών και του Γραφείου για την Ευθύνη του Προϋπολογισμού, κατηγορώντας τους ότι υπονόμευσαν την κυβέρνησή της.
Το βιβλίο της επιχειρεί έτσι να παρουσιάσει μια διαφορετική εκδοχή της πολιτικής της κατάρρευσης, ενώ το υποθετικό σενάριο για τη Βρετανία του 2040 –με αποστολές στον Άρη και πρωταγωνιστικό ρόλο στην τεχνητή νοημοσύνη– δίνει έναν ιδιαίτερα φιλόδοξο τόνο στην προσπάθειά της να υπερασπιστεί την πολιτική της κληρονομιά.
