Ο Βλαντίμιρ Πούτιν μοιάζει πλέον στριμωγμένος. Δεν είναι μόνο τα μέτωπα στην Ουκρανία, ούτε μόνο τα ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικές ενεργειακές υποδομές, ούτε οι ελλείψεις καυσίμων που αρχίζουν να αγγίζουν την καθημερινότητα των Ρώσων. Είναι και η πολιτική ανάγκη να δείξει ότι υπάρχει διέξοδος. Γι’ αυτό και δηλώνει έτοιμος για νέες συνομιλίες με τις ΗΠΑ, μόλις η Ουάσιγκτον «τελειώσει» με το Ιράν.
Από την άλλη πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ τρέχει να κλείσει το δικό του μέτωπο με την Τεχεράνη. Υποστηρίζει ότι το Ιράν ζήτησε συνάντηση στη Ντόχα, ενώ η Τεχεράνη το διαψεύδει. Όμως πίσω από τις δηλώσεις, τις αναρτήσεις και τις διαψεύσεις υπάρχει η πραγματικότητα: το Ιράν δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Κρατάει κλειδιά στην ενέργεια, επηρεάζει θαλάσσιες οδούς, έχει δίκτυα επιρροής στην περιοχή και μπορεί να αναστατώσει όλη τη Μέση Ανατολή.
Το μάθημα είναι παλιό όσο και η Ιστορία. Όταν ξεκινάς έναν πόλεμο, πρέπει να ξέρεις όχι μόνο πώς μπαίνεις, αλλά και πώς βγαίνεις. Ο Ξέρξης έμαθε ότι η αυτοκρατορική ισχύς δεν αρκεί όταν συναντά αντίσταση. Ο Ναπολέων το πλήρωσε στη Ρωσία. Ο Χίτλερ επίσης. Οι Αμερικανοί το έζησαν στο Βιετνάμ, αργότερα στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Σχεδόν πάντα, η αρχική βεβαιότητα της εύκολης νίκης μετατρέπεται σε βάλτο.
Αυτό συμβαίνει και τώρα. Ο Πούτιν ξεκίνησε την εισβολή στην Ουκρανία πιστεύοντας ότι θα επιβάλει γρήγορα τους όρους του. Σήμερα ζητά διαπραγματεύσεις. Ο Τραμπ άνοιξε ή κλιμάκωσε το μέτωπο με το Ιράν, πιστεύοντας ότι μπορεί να επιβάλει συμφωνία με πίεση. Σήμερα αναζητά συνάντηση.
Και ποιος πληρώνει; Όχι μόνο οι άμαχοι, οι στρατιώτες και οι λαοί των χωρών που βρίσκονται στο επίκεντρο. Πληρώνει και ο υπόλοιπος πλανήτης. Με ακριβότερη ενέργεια, αβεβαιότητα στις αγορές, φόβο στις μεταφορές, αναταράξεις στη ναυτιλία. Πληρώνουμε και εμείς στην Ελλάδα, κάθε φορά που το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα καύσιμα και οι διεθνείς ισορροπίες μπαίνουν ξανά στο κόκκινο.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιος ξεκινά έναν πόλεμο. Είναι ότι κατά κανόνα αυτός δεν έχει προετοιμάσει την έξοδο. Και τότε η Ιστορία τον εκδικείται.
