ΠΟΛΙΤΙΚΗ
16/02/2020 07:58 EET | Updated 16/02/2020 11:01 EET

Ο Γιάνης Βαρουφάκης θέλει να γίνει Τζούλιαν Ασάνζ;

Επί του παρόντος, το σκέφτεται.

ASSOCIATED PRESS
Ο Γιάνης Βαρουφάκης στην συνέντευξη Τύπου κατά την παρουσίαση του «Κινήματος για την Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025», στο Βερολίνο στις 9 Φεβρουαρίου 2016. (AP Photo/Markus Schreiber)

Κάθε νέο επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Γιάνη Βαρουφάκη, είναι σα να γράφτηκε για να κεντρίσει την περιέργεια και να προκαλέσει αγωνία.

Στην αρχή, εμφανίστηκε ως Δον-Κιχώτης οικονομολόγος, έτοιμος και αποφασισμένος να κατατροπώσει τους ανεμόμυλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Με πύρινα κείμενα εκλαϊκευμένης οικονομικής θεωρίας, που ανέδειξαν ένα αληθινό συγγραφικό ταλέντο, έστω και αν έμεναν πάντοτε ορισμένες απορίες σε όσους γνώριζαν περισσότερα για το πως λειτουργούν οι αγορές και οι εθνικές οικονομίες της Ευρώπης.

Κατόπιν, αφού γοήτευσε τους Αγανακτισμένους της πλατείας Συντάγματος, κέρδισε επάξια μία θέση στο τραπέζι των συνομιλητών του Αλέξη Τσίπρα. Η πειθώ και η προσωπική λάμψη του Γιάνη Βαρουφάκη είναι αδιαμφισβήτητη, έστω και εάν κάποιος διαφωνεί βαθιά με την ουσία της θεωρίας του. 

Ακολούθησε η 6μηνη θητεία Βαρουφάκη, ως υπουργού Οικονομικών της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 2015. Ήταν μία περιπέτεια.

Άρχισε με ηρωικές υποσχέσεις για το πως θα καθήλωνε και θα πειθανάγκαζε την Τρόικα ο Γιάνης, ώστε να βγάλει την Ελλάδα από τον ζυγό της Τρόικας.   

ALBERTO PIZZOLI via Getty Images
Ο Γιάνης Βαρουφάκης στο Φεστιβάλ Βενετίας για την κινηματογραφική πρεμιέρα της ταινίας «Ενήλικες στο Δωμάτιο». (Photo by Alberto PIZZOLI / AFP) (Photo credit should read ALBERTO PIZZOLI/AFP via Getty Images)

 

Τελείωσε με την ηρωική έξοδο του Γιάνη, όταν οι τράπεζες έκλεισαν, τα ΑΤΜ στέρεψαν και ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αποφάσισε να ερμηνεύσει το «Όχι» του δημοψηφίσματος όπως εκείνος έκρινε - αλλά όχι όπως ο Βαρουφάκης ήθελε. Έτσι χώρισαν οι δρόμοι τους οριστικά.

Θα περάσουν άλλοι έξι μήνες, μέχρι να αποκαλύψει ο Γιάνης ότι ηχογραφούσε τις συνεδριάσεις του Eurogroup, στις οποίες συμμετείχε ως υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, ώστε να ενημερώνει τον πρωθυπουργό. Τότε, είχε πει ότι δεν προτίθεται να χρησιμοποιήσει «προς το παρόν» αυτές τις ηχογραφήσεις που έκανε με το κινητό του τηλέφωνο. Μία εξίσου σημαντική λεπτομέρεια είναι, ότι και τότε και τώρα ο Βαρουφάκης ισχυρίζεται πως η Ελλάδα διέθετε «Plan-X» σε περίπτωση Grexit. Φευ! Ουδέποτε το παρουσίασε ολοκληρωμένο και ακόμα αναρωτιόμαστε εάν υπήρξε κάπου γραμμένο ένα τέτοιο σχέδιο - ή εάν υπήρχε μόνο στο μυαλό του.

Μεσολαβεί μία περίοδος συγγραφής και διεθνών περιοδειών, όπου ο Γιάνης αξιοποίησε τα ταλέντα του για να παραμείνει στον αφρό, με το βλέμμα στις κάλπες των ευρωεκλογών. Αναζητώντας το πρωτότυπο πάντοτε, το 2018 ιδρύει το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής (ΜέΡΑ25). Η ανατρεπτική - ολίγον ποιητική διάθεση στα ονόματα αποτελεί μόνιμη συνήθεια.

Από το καλοκαίρι του 2019 ο Βαρουφάκης είναι (και πάλι) εκλεγμένος βουλευτής. Εντός - εκτός καί επί τα αυτά, με μισθό βουλευτή και τα τοιαύτα, ο Γιάνης θέλει πάντως να πιστεύει ότι είναι αντισυστημικός και θέλει να το πιστέψουμε όλοι μας. Όμως, προφανώς δεν του βρίσκεται πρόχειρο τίποτα αντισυστημικό - πέραν των capital controls και του κλεισίματος των ελληνικών τραπεζών, που έβαλε έναν ολόκληρο λαό σε αγωνία και παρέτεινε μία τεράστια οικονομική κρίση, την οποία ακόμα πληρώνουμε και θα πληρώνουμε.

Ως γνήσιος συστημικός βουλευτής, ο Βαρουφάκης σκέφτηκε προχθές ότι ο ντόρος ανέκαθεν τον εξυπηρέτησε και επέλεξε να ακολουθήσει την συνταγή των γραφικών κοινοβουλευτικών τρικ, που και άλλοι δοκίμασαν στο παρελθόν.

Ανέσυρε από το αρχείο του το «στικάκι» με τις ηχογραφήσεις του Eurogroup και κέρδισε μερικές ώρες δημοσιότητας, επιχειρώντας δήθεν να ταράξει τα νερά με αυτό το ξαναζεσταμένο πιάτο.

Ο Γιάνης το τερμάτισε. Περί αυτού πρόκειται.

Γιατί αν ήθελε να βγει στα αλήθεια από το σύστημα, τότε θα γνώριζε ότι όσοι συμμετέχουν στο Eurogroup είναι εξ ορισμού συστημικοί.

Αν δεν ήξερε, επίσης, θα ρωτούσε ...Και θα του είχε εξηγήσει κάποιος, ότι οι κοινοβουλευτικές μάχες δεν κερδίζονται με στικάκια.

Και αν πραγματικά ενδιαφερόταν να το κάνει όπως ο Τζούλιαν Ασάνζ (για παράδειγμα), τότε ξέρει ότι δεν μπορεί να το κάνει εκ του ασφαλούς. Δηλαδή, χρειάζεται κάτι περισσότερο από στικάκια με ηχογραφημένες συζητήσεις σε συνεδριάσεις όπου συμμετέχει θεσμικά. 

Τελικά, ας αποφασίσει τί θέλει να είναι; Υπουργός Οικονομικών στο Eurogroup, πολιτικός αρχηγός και βουλευτής της ελάσσονος αντιπολίτευσης, ή σόουμαν; 

Κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξει.