ΤΟ BLOG
30/09/2020 09:23 EEST | Updated 30/09/2020 11:16 EEST

Η Χάρις των αμερικανικών εκλογών

Η επιλογή της Κάμαλα Χάρις δεν είναι διόλου τυχαία.

JEFF KOWALSKY via Getty Images

Βρισκόμαστε λίγο πριν από τις επικείμενες αμερικανικές εκλογές στις 3 Νοεμβρίου και εάν υπάρχει κάτι που έχει συζητηθεί περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες, αυτή είναι η υποψηφιότητα της πρώην Γενικής Εισαγγελέα και γερουσιαστή της Καλιφόρνια η οποία, εν μία νυκτί, έγινε το επίκεντρο της εγχώριας πολιτικής σκηνής και ευρέως γνωστή στη διεθνή κοινότητα.

Η Κάμαλα Χάρις, ως προσωπική επιλογή του Τζο Μπάιντεν, έρχεται να διεκδικήσει και να αναλάβει την σίγουρα καθόλου εύκολη θέση της Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, αποτελώντας, σε περίπτωση επικράτησης των Δημοκρατικών, την πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας που θα ανέλθει σε ένα από τα ανώτατα πολιτικά και θεσμικά αξιώματα. Και ειδικότερα σε μία περίοδο όπου η Αμερική βρίσκεται στη δίνη της βαθιάς οικονομικής-υγειονομικής κρίσης ως επακόλουθο της πανδημίας αλλά και του συστηματικού κοινωνικού ρατσισμού όπως αυτός πυροδοτήθηκε ιδιαίτερα μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ τον περασμένο Μάιο με την υποψηφιότητά της να αποκτά αναπόφευκτα πια και συμβολικό χαρακτήρα. 

Διαβάστε επίσης: 

Γιατί η απόφαση του Δημοκρατικού κόμματος να επιλέξει ως υποψήφια αντιπρόεδρο την ινδικής καταγωγής Κάμαλα Χάρις δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαία

Καμάλα Χάρις: Ποια είναι η Ινδο-αμερικανίδα εκατομμυριούχος υποψήφια των Δημοκρατικών για την αντιπροεδρία

Λαμβάνοντας υπόψιν, επομένως, το πώς έχει η κατάσταση αυτή την στιγμή στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η Κάμαλα Χάρις ως εν δυνάμει Αντιπρόεδρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις πολλαπλές κρίσεις που κλυδωνίζουν τη χώρα με την ίδια να δηλώνει ξεκάθαρα ότι θα ενεργήσει κατά το δικό της δοκούν, ούσα επιφορτισμένη να ισορροπήσει μετέπειτα ανάμεσα σε δύο τινά. Στον ρόλο της ως υπερασπιστή των πολιτών που έχουν αδικηθεί από την κυβέρνηση Τραμπ καθώς και στην αποστολή της, προϊόντος χρόνου, να ηγηθεί του Δημοκρατικού Κόμματος και να διαχειριστεί στο μέλλον την εικόνα, τις προκλήσεις, τα δικά του οπισθοδρομικά ήθη και βέβαια τις διαφορές μεταξύ των προοδευτικών και των πιο μετριοπαθών μέσα στην παράταξη. 

Πριν από έξι μήνες, τον περασμένο Μάρτιο, ο Τζο Μπάιντεν, κατά τη διάρκεια ενός debate, είχε δεσμευτεί δημόσια ότι θα προχωρήσει στην επιλογή γυναίκας για το χρίσμα της Αντιπροεδρίας, δίνοντας έτσι το στίγμα της δικής του διακυβέρνησης.

Πολλές ήταν οι φωνές που τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ της συγκεκριμένης δήλωσης και δη της επιλογής, αυτή τη φορά, μίας Αφροαμερικανίδας υποψήφιας Αντιπροέδρου. Ένα ισχυρό μήνυμα προς όλες τις μαύρες γυναίκες της Αμερικής οι οποίες ανέκαθεν αποτελούσαν την ραχοκοκαλιά των Δημοκρατικών ως οι πιο αφοσιωμένες και αξιόπιστες ψηφοφόροι τους και πλέον αυτό που επιθυμούν, σύμφωνα με αναλυτές της στρατηγικής που ακολουθεί το κόμμα, είναι να αποκτήσουν περισσότερο ηγετικό ρόλο τόσο στους κόλπους του όσο και στο πολιτικό γίγνεσθαι των ΗΠΑ. Γεγονός που έχει αναδείξει στην ολότητά του η ίδια η Χάρις, αναφερόμενη στην συνεχιζόμενη υποεκπροσώπηση αυτών των γυναικών στις εκάστοτε κυβερνήσεις όπως και στην επιτακτική ανάγκη να αλλάξει τώρα το εν λόγω καθεστώς, αρχής δοθείσης από τις κομβικές εκλογές του επερχόμενου Νοεμβρίου. 

Η επιλογή, λοιπόν, της Κάμαλα Χάρις τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν είναι διόλου τυχαία.Κόρη μορφωμένων μεταναστών με ρίζες από την Τζαμάικα και την Ινδία η οποία μεγάλωσε με βάση την πολυπολιτισμικότητα, μία γυναίκα με έντονη δραστηριοποίηση σε κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα που χάραξε εν τέλει διαφορετική πορεία και ακολούθησε την εισαγγελική οδό υπό την σκέψη ότι η εξουσία της θα τη βοηθήσει ώστε να διορθώσει τις ανισότητες και να προστατέψει τους πιο ευάλωτους σε μία κοινωνία. Κάτι που αντικατοπτρίζεται από σημεία της ακτιβιστικής τάσης και δράσης της καθ’όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της όπως:

  • οι εναλλακτικές μέθοδοι αντιμετώπισης του εγκλήματος

  • οι εκτεταμένες έρευνες στο χώρο των περιβαλλοντικών, διαδικτυακών και επιχειρηματικών έκνομων ενεργειών

  • ο υψηλός αριθμός καταδικαστικών αποφάσεων, ιδίως σε υποθέσεις δολοφονίας (μία αύξηση της τάξης του 85%, το υψηλότερο ποσοστό στην ιστορία της Καλιφόρνια)

  • η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών

  • το ενδιαφέρον της σε ζητήματα ανηλίκων, υιοθετώντας πρωτοβουλίες για τη μείωση των απουσιών από το σχολείο, την ενίσχυση της σημασίας της εκπαίδευσης και την δημιουργία προγραμμάτων με στόχο την μη υποτροπή των μικροπαραβατών

  • η εξαιρετικά αυστηρή και άτεγκτη στάση της ως μέλος των Επιτροπών Πληροφοριών και Δικαιοσύνης της Γερουσίας κατά τη διάρκεια των ακροάσεων στελεχών της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με χαρακτηριστική την περίπτωση του Μπρετ Κάβανο

 Η αναγγελία και η αποδοχή αυτής της υποψηφιότητας, όπως ήταν αναμενόμενο, δημιούργησε ποικίλες αντιδράσεις στο απέναντι στρατόπεδο. Πιο συγκεκριμένα, το επιτελείο του Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί συστηματικά και συντονισμένα το τελευταίο χρονικό διάστημα να αποδομήσει την εικόνα της υποψήφιας του Δημοκρατικού Κόμματος με τα προσκείμενα συντηρητικά ΜΜΕ να την σκιαγραφούν ως ψυχρή, υπολογιστική και επικίνδυνη επιλογή η οποία, κατά τον Αμερικανό Πρόεδρο, θα αποδειχθεί καταστροφική για τη χώρα. Είναι αλήθεια ότι ρατσιστικές θεωρίες και σενάρια συνωμοσίας βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας με αφορμή την Κάμαλα Χάρις όπου πρωτοστατεί ενθαρρυντικά ο ταγός των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας ως ακλόνητο επιχείρημα αναφορικά με την μη καταλληλότητά της στα υψηλότερα αξιώματα της εκεί πολιτικής ζωής το γεγονός ότι είναι κόρη μη Αμερικανών. Απόψεις τις οποίες ενστερνίζονται στο απόλυτο τα πλήθη υποστηρικτών και οπαδών του, μιλώντας εξίσου με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και όρους για την Χάρις, υπερτονίζοντας ξανά την μη αμερικανική καταγωγή της ενώ εγείρουν ερωτήματα σχετικά με την υπηκοότητα των γονιών της. Σε αυτό το σημείο επεμβαίνουν οι συνταγματολόγοι, απορρίπτοντας δια ροπάλου όλα αυτά τα αβάσιμα στεγανά με την αναφορά τους στο Σύνταγμα των ΗΠΑ και τη διάταξη που προβλέπει ότι όλα τα άτομα που γεννήθηκαν και έχουν πολιτογραφηθεί στη χώρα αποκτούν αυτομάτως αμερικανική υπηκοότητα. Όλα αυτά στο πλαίσιο της εκστρατείας ακραίων διακρίσεων εναντίον των μεταναστών, όσων δεν είναι λευκοί και δεν έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή την οποία έχει ξεκινήσει για άλλη μια φορά ο Ντόναλντ Τραμπ, επιστρέφοντας σε τακτικές του παρελθόντος όταν, πριν από περίπου μία δεκαετία, αμφισβητούσε την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης Ομπάμα καθώς και την καταγωγή του προκατόχου του. 

Παρόλα αυτά, άξια προσοχής καθίσταται επίσης η συμπεριφορά ορισμένων μέσα από το Δημοκρατικό Κόμμα στο άκουσμα της επιλογής του Τζο Μπάιντεν για την Αντιπροεδρία των ΗΠΑ. Ειδικότερα, όσον αφορά στην αριστερή-προοδευτική πτέρυγα του κόμματος για την οποία η Κάμαλα Χάρις δεν αποτέλεσε την πρώτη επιλογή σχετικά με το συγκεκριμένο αξίωμα. Ο λόγος έγκειται αφενός στις πολιτικές που υποστηρίζει και αφετέρου στη δεδηλωμένη φιλοδοξία της πρώην Γενικής Εισαγγελέα να εκλεγεί στον προεδρικό θώκο στις επόμενες εκλογές του 2024 ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί, κατά τα φαινόμενα, στην προκριματική εκλογική διαδικασία που πρόκειται να διεξαχθεί συν τω χρόνω για το χρίσμα του επικεφαλής των Δημοκρατικών. Μία τέτοια εξέλιξη, κατά τους προοδευτικούς, σημαίνει ότι οι ίδιοι θα αποκλειστούν από τον Λευκό Οίκο για μία δεκαετία, ίσως και περισσότερο με εξαιρετικά πιθανή την προοπτική μίας πολύχρονης νεοφιλελεύθερης παρουσίας στο τιμόνι του Δημοκρατικού Κόμματος ενός φιλόδοξου πολιτικού προσώπου όπως και συνιστά η Κάμαλα Χάρις. 

Από την ημέρα, λοιπόν, που ο Τζο Μπάιντεν έκανε γνωστή την πρόθεσή του να θέσει ως υποψήφια στην κούρσα της Αντιπροεδρίας την Κάμαλα Χάρις πολλοί είναι οι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου οι οποίοι έχουν αποφασίσει να στηρίξουν άμεσα με σημαντικά κεφάλαια αλλά και με διαδικτυακούς, εικονικούς εράνους την προεκλογική εκστρατεία τόσο της ίδιας όσο και του επικεφαλής των Δημοκρατικών. Κι αυτό διότι η Χάρις, στα χρόνια της εισαγγελικής και πολιτικής της σταδιοδρομίας, έχει οικοδομήσει ισχυρές σχέσεις με ηγέτες επιχειρήσεων, άτομα που δραστηριοποιούνται στον τομέα του real estate και της χρηματιστηριακής αγοράς με αποτέλεσμα την, επί του παρόντος, γενναιόδωρη συνεισφορά τους η οποία, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται μόνο και μόνο στην παρουσία και την υποψηφιότητά της με το Δημοκρατικό Κόμμα, παρά το γεγονός ότι ο Μπάιντεν έχει εξαγγείλει την επιδίωξη να προχωρήσει στην αύξηση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις και τους πλούσιους των ΗΠΑ εάν εκλεγεί. Και μιλώντας με αριθμούς, έως τώρα, η οικονομική βοήθεια που έχει εξασφαλίσει η παράταξη ανέρχεται σε πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια, κρίνοντας μόνο από την χρηματοδότηση που εξασφάλισε η Κάμαλα Χάρις και το ποσό που συγκεντρώθηκε την εβδομάδα που έλαβε χώρα το Συνέδριο των Δημοκρατικών σε σύγκριση με τα 8 εκατομμύρια δολάρια που έχουν συνολικά δοθεί στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σχετικά με την προσπάθεια επανεκλογής Τραμπ από αντίστοιχες πηγές και χορηγούς. Ανάλογη, πάντως, είναι η στάση και η βοήθεια στον Δημοκρατικό προεκλογικό αγώνα από δικηγορικές εταιρείες, εταιρείες επενδύσεων, τηλεοπτικούς και κινηματογραφικούς κολοσσούς και επιπρόσθετα εκπροσώπους του ευρύτερου καλλιτεχνικού χώρου με σημαντική μαζική επιρροή, συμμετέχοντας στην οργάνωση, την στελέχωση και την παρουσίαση σχετικών εκδηλώσεων με στόχο την ενίσχυση της δημοτικότητας του υποψήφιου διδύμου. 

Η Κάμαλα Χάρις, συνεπώς, είναι η γυναίκα που αναμένεται να διαδραματίσει αναντίρρητα το δικό της ρόλο στην επόμενη μέρα για την Αμερική, πολιτικά και κοινωνικά. Δίνοντας ουσιαστική βαρύτητα στην οικογένειά της και δη στις γυναίκες της οικογένειάς της που τη διαμόρφωσαν, στις αρχές της δικαιοσύνης και στην κοινωνική ευθύνη για την καταπολέμηση των αδικιών, παρουσίασε τον εαυτό της σε πολλούς εκ των Αμερικανών που την άκουσαν και την γνώρισαν για πρώτη φορά, στρεφόμενη εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ για την αποτυχημένη ηγεσία του, τον εθνικό διχασμό που κυριαρχεί και την ανατροφοδότηση του διαρθρωτικού ρατσισμού που είναι βαθιά ριζωμένος στην αμερικανική κοινωνία. Η υποψηφιότητά της ανάγεται για πολλές μαύρες γυναίκες και μετανάστριες στις ΗΠΑ που η φωνή τους δεν ακούγεται ως μία ώθηση να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο για τη ζωή τους. Αυτό που θεωρείται βέβαιο είναι ότι η Χάρις γράφει τη δική της ιστορία ως η πρώτη Αφροαμερικανίδα υποψήφια Αντιπρόεδρος και η 3η Νοεμβρίου θα καθορίσει την πορεία που θα χαράξουν οι ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα από το εκλογικό αποτέλεσμα: ενωτική ή διχαστική.