Δημοσιογραφική επιμέλεια Τέρενς Κουίκ
Η Μαρίνα Αλίμου δεν είναι απλώς ένα ακόμη έργο στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής. Είναι ένα τεστ για το αν η Ελλάδα μπορεί να περάσει από την εικόνα του «ωραίου προορισμού» στην εικόνα μιας χώρας με σύγχρονες υποδομές θαλάσσιου τουρισμού.
Μετά από χρόνια σχεδιασμού, εγκρίσεων και διαγωνιστικών διαδικασιών, η μεγάλη ανάπλαση της Μαρίνας Αλίμου περνά πλέον στη φάση της υλοποίησης. Η υπογραφή της οικοδομικής άδειας από το υπουργείο Τουρισμού ανοίγει τον δρόμο για ένα από τα σημαντικότερα projects της Αθηναϊκής Ριβιέρας, με τη REDS, θυγατρική του ομίλου Ελλάκτωρ, να αναλαμβάνει την ανάπτυξη της μεγαλύτερης μαρίνας της χώρας. Το συνολικό ύψος της επένδυσης εκτιμάται κοντά στα 100 εκατ. ευρώ, ενώ το βασικό κατασκευαστικό σκέλος υπολογίζεται περίπου στα 50 εκατ. ευρώ. Η κατασκευαστική περίοδος εκτιμάται στους 20 μήνες, με στόχο οι βασικές υποδομές να έχουν ολοκληρωθεί έως το 2028.
Η παραχώρηση έχει διάρκεια 40 ετών, ενώ η REDS έχει ήδη καταβάλει 30 εκατ. ευρώ από συνολικό τίμημα 57,5 εκατ. ευρώ προς το Δημόσιο. Η σημασία του έργου δεν περιορίζεται στη μαρίνα ως χώρο ελλιμενισμού. Η επένδυση εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναβάθμισης του παραλιακού μετώπου της Αθήνας, σε άμεση γειτνίαση με το Ελληνικό και με στόχο τη δημιουργία ενός νέου πόλου τουρισμού, αναψυχής, εμπορίου και επιχειρηματικότητας.
Στο σχέδιο προβλέπεται νέα ξενοδοχειακή μονάδα πέντε αστέρων στη δυτική πλευρά της μαρίνας, εμπορικά καταστήματα, χώροι γραφείων, σημεία εστίασης, καφέ, εγκαταστάσεις ναυτικού ομίλου, αναβάθμιση του δημοτικού κολυμβητηρίου, αλλά και εκτεταμένες διαδρομές πεζών και ποδηλάτων. Η φιλοσοφία του έργου είναι να πάψει η μαρίνα να λειτουργεί ως «κλειστός» χώρος μόνο για σκάφη και να συνδεθεί περισσότερο με την πόλη, τον κάτοικο και τον επισκέπτη.
Η Μαρίνα Αλίμου είναι ήδη η μεγαλύτερη μαρίνα στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, με 1.100 μόνιμες θέσεις ελλιμενισμού, εκ των οποίων 50 για μεγάλα yachts άνω των 25 μέτρων. Διαθέτει χερσαία ζώνη 210.000 τ.μ., θαλάσσια ζώνη 428.000 τ.μ. και προβλήτες μήκους 1.170 μέτρων, ενώ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βάσεις yacht charter στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι μεγάλες μαρίνες της Ελλάδας
Η εικόνα των ελληνικών μαρινών δείχνει και τη δύναμη αλλά και την υστέρηση της χώρας. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν το 2025, η Ελλάδα διαθέτει 61 χωροθετημένες μαρίνες με 18.652 θέσεις, όμως λειτουργούν μόνο 39, με 12.336 θέσεις ελλιμενισμού. Η Ένωση Μαρινών Ελλάδας εκπροσωπεί 28 μαρίνες με 9.322 θέσεις, δηλαδή περίπου το 73% της οργανωμένης δυναμικότητας της χώρας.
Στις μεγαλύτερες και σημαντικότερες μαρίνες περιλαμβάνονται:
Μαρίνα Αλίμου: 1.100 μόνιμες θέσεις, η μεγαλύτερη σε Ελλάδα και Βαλκάνια.
D-Marin Gouvia, Κέρκυρα: μία από τις μεγαλύτερες βάσεις στο Ιόνιο, με δυναμική που ενισχύεται περαιτέρω μέσω αναβάθμισης.
Μαρίνα Λευκάδας: 620 θέσεις ελλιμενισμού, κομβική για το Ιόνιο και τις ιστιοπλοϊκές διαδρομές προς Μεγανήσι, Κεφαλονιά, Ιθάκη και Παξούς.
Μαρίνα Ζέας, Πειραιάς: περίπου 520 έως 670 θέσεις, ανάλογα με την πηγή και τη διάταξη των μόνιμων/πλωτών ποντονιών, με δυνατότητα εξυπηρέτησης μεγάλων σκαφών.
Flisvos Marina, Παλαιό Φάληρο: 310 θέσεις, με περισσότερες από τις μισές να μπορούν να φιλοξενήσουν yachts άνω των 30 μέτρων, καθιστώντας την μία από τις σημαντικότερες μαρίνες για mega yachts στην Ελλάδα.
Ρόδος Marina: περίπου 600 θέσεις, με δυνατότητα φιλοξενίας μεγάλων yachts και σημαντικό ρόλο στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο.
Μαρίνα Κω: 250 έως 265 θέσεις, σε έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς του Αιγαίου για ιστιοπλοΐα και yachting.
Μαρίνα Καλαμάτας: 250 θέσεις, με ρόλο-κλειδί για τη νότια Πελοπόννησο και τις διαδρομές προς Μεσσηνία, Μάνη και Κύθηρα.
Η σύγκριση με άλλες χώρες της Μεσογείου είναι αποκαλυπτική. Η Ελλάδα έχει εξαιρετικό φυσικό προϊόν, χιλιάδες νησιά, ασφαλή νερά και τεράστια ζήτηση, όμως παραμένει πίσω σε οργανωμένες θέσεις ελλιμενισμού. Η Ιταλία, η Ισπανία και η Κροατία διαθέτουν πολύ μεγαλύτερη οργανωμένη δυναμικότητα, ενώ η Τουρκία έχει αναπτύξει ισχυρό ανταγωνιστικό δίκτυο μαρινών.
Πόσο κοστίζει το «ενοίκιο» για ένα σκάφος
Το κόστος ελλιμενισμού εξαρτάται από το μήκος του σκάφους, τον τύπο του, τη διάρκεια παραμονής, τη μαρίνα και το αν πρόκειται για μόνιμο ή διερχόμενο ελλιμενισμό. Στη Νέα Μαρίνα Αλίμου, με βάση τον τιμοκατάλογο του 2026, ένα monohull ή motor σκάφος έως 12,99 μέτρα χρεώνεται 28 ευρώ την ημέρα ή 840 ευρώ τον μήνα για μόνιμο ελλιμενισμό. Για διερχόμενο ελλιμενισμό, η ίδια κατηγορία κοστίζει 42 ευρώ την ημέρα ή 1.050 ευρώ τον μήνα.
Για μεγαλύτερα σκάφη, οι τιμές αυξάνονται σημαντικά. Ένα monohull/motor 20 έως 20,99 μέτρων χρεώνεται 50 ευρώ την ημέρα ή 1.507 ευρώ τον μήνα για μόνιμο ελλιμενισμό, ενώ ως διερχόμενο κοστίζει 75 ευρώ την ημέρα ή 1.884 ευρώ τον μήνα. Στην κατηγορία 30 έως 30,99 μέτρων, ο μόνιμος ελλιμενισμός ανέρχεται σε 78 ευρώ την ημέρα ή 2.337 ευρώ τον μήνα, ενώ ο διερχόμενος σε 117 ευρώ την ημέρα ή 2.921 ευρώ τον μήνα. Για σκάφη 45 έως 45,99 μέτρων, ο μόνιμος ελλιμενισμός φτάνει τα 154 ευρώ την ημέρα ή 4.614 ευρώ τον μήνα, ενώ ο διερχόμενος τα 231 ευρώ την ημέρα ή 5.768 ευρώ τον μήνα.
Στα catamaran, οι χρεώσεις είναι υψηλότερες, καθώς καταλαμβάνουν μεγαλύτερο πλάτος θέσης. Για catamaran έως 12,99 μέτρα, ο μόνιμος ελλιμενισμός στην Αλίμου κοστίζει 56 ευρώ την ημέρα ή 1.680 ευρώ τον μήνα, ενώ ο διερχόμενος 84 ευρώ την ημέρα ή 2.100 ευρώ τον μήνα. Για catamaran 20 έως 20,99 μέτρων, η χρέωση φτάνει τα 100 ευρώ την ημέρα ή 3.014 ευρώ τον μήνα για μόνιμο ελλιμενισμό και 150 ευρώ την ημέρα ή 3.768 ευρώ τον μήνα για διερχόμενο.
Στις παραπάνω τιμές προστίθενται ΦΠΑ και επιπλέον χρεώσεις για ρεύμα, νερό, απόβλητα, ανέλκυση, καθέλκυση και άλλες υπηρεσίες. Ενδεικτικά, στην Αλίμου το πάγιο ηλεκτρικού ρεύματος είναι 29 ευρώ τον μήνα, η κατανάλωση ρεύματος 0,40 ευρώ/kWh και η παροχή νερού 8 ευρώ ανά κυβικό μέτρο.
Το μεγάλο στοίχημα του yacht charter
Η Ελλάδα παραμένει παγκόσμια δύναμη στο yacht charter. Σύμφωνα με ανάλυση της Riginos Yachts που δημοσιεύθηκε από το GTP, η χώρα ήταν το 2025 η μεγαλύτερη αγορά yacht charter διεθνώς, με 3.030 διαθέσιμα σκάφη προς ναύλωση. Ακολουθούσαν η Κροατία με 2.531, η Ιταλία με 1.282, η Γαλλία με 970 και η Τουρκία με 578.
Ιδιαίτερα ισχυρή είναι η ελληνική παρουσία στα catamaran, με 904 διαθέσιμα σκάφη, αριθμός σημαντικά υψηλότερος από τις ανταγωνίστριες αγορές. Η Αθήνα παραμένει βασικός κόμβος για ναυλώσεις, κυρίως μέσω Αλίμου και Λαυρίου, ενώ το Ιόνιο διατηρεί υψηλή ζήτηση με βάσεις σε Λευκάδα, Κέρκυρα και Πρέβεζα.
Για τον ακριβή αριθμό των εταιρειών charter δεν υπάρχει ένα ενιαίο, εύκολα προσβάσιμο δημόσιο σύνολο που να αποτυπώνει με ακρίβεια όλες τις εταιρείες, brokers, διαχειριστές στόλων και ιδιοκτήτες που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά. Υπάρχουν, όμως, ενδείξεις του μεγέθους του οικοσυστήματος: η Hellenic Professional Yacht Owners Association αναφέρει ότι τα μέλη της είναι Έλληνες ιδιοκτήτες άνω των 4.000 επαγγελματικών yachts, επανδρωμένων και bareboat, ενώ η αγορά περιλαμβάνει από μεγάλες εταιρείες με εκατοντάδες σκάφη έως μικρότερες τοπικές επιχειρήσεις σε νησιωτικούς προορισμούς.
Γιατί οι μαρίνες είναι κρίσιμες για τον ελληνικό τουρισμό
Οι μαρίνες δεν είναι απλώς χώροι στάθμευσης σκαφών. Είναι υποδομές υψηλής προστιθέμενης αξίας. Δημιουργούν θέσεις εργασίας, αυξάνουν την τουριστική δαπάνη, στηρίζουν τεχνικά επαγγέλματα, ναυπηγοεπισκευαστικές υπηρεσίες, εστίαση, προμήθειες, καύσιμα, καθαρισμούς, security, πρακτορεύσεις και τοπικό εμπόριο.
Σύμφωνα με την Ένωση Μαρινών Ελλάδας, ο κλάδος συνεισφέρει πάνω από 1,5% στο ΑΕΠ και υποστηρίζει περίπου 40.000 θέσεις εργασίας. Για κάθε 100 θέσεις ελλιμενισμού δημιουργούνται 6 άμεσες και 100 έμμεσες θέσεις εργασίας, ενώ η τουριστική δαπάνη στις μαρίνες εκτιμάται έως και πέντε φορές υψηλότερη από εκείνη του κλασικού ξενοδοχειακού τουρισμού.
Το πλεονέκτημα για την Ελλάδα είναι προφανές: ο θαλάσσιος τουρισμός επιμηκύνει τη σεζόν, φέρνει επισκέπτες υψηλότερης δαπάνης, διαχέει έσοδα σε μικρότερα νησιά και παράκτιες περιοχές και ενισχύει την εικόνα της χώρας ως premium προορισμού. Το πρόβλημα είναι εξίσου σαφές: η ζήτηση τρέχει πιο γρήγορα από τις υποδομές.
Η περίπτωση της Μαρίνας Αλίμου δείχνει ακριβώς αυτό. Η Ελλάδα έχει το brand, τη γεωγραφία, το φυσικό προϊόν και την παγκόσμια ζήτηση. Αυτό που χρειάζεται είναι περισσότερες οργανωμένες θέσεις, σύγχρονες υπηρεσίες, ταχύτερες αδειοδοτήσεις, περιβαλλοντική διαχείριση και μαρίνες που δεν θα λειτουργούν ως αποκομμένοι χώροι, αλλά ως ζωντανά κομμάτια των πόλεων και των προορισμών.
Η νέα Μαρίνα Αλίμου, αν ολοκληρωθεί όπως σχεδιάζεται, μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από μια μεγάλη επένδυση στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Μπορεί να γίνει το παράδειγμα για το πώς ο θαλάσσιος τουρισμός της Ελλάδας περνά από την εποχή της ευκαιρίας στην εποχή της οργανωμένης ανάπτυξης.
