Στους ώμους των Αμερικανών φορολογούμενων πέφτουν τα χρέη που δημιουργεί ο Τραμπ με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Είτε πρόκειται για «παιχνίδι εξουσίας» για να καθησυχάσει τη ναρκισιστική του φύση ή «χάρη» στο Ισραήλ (όπως πολλοί εκτιμούν) ο πόλεμος στο Ιράν θα κοστίσει στους Αμερικανούς πάνω από 1 τρισ δολάρια.
Σύμφωνα με την καθηγήτρια δημόσιας πολιτικής στη Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ, Λίντα Μπίλμες, οι πρώτες 6 ημέρες της Αμερικανοισραηλινής επίθεσης στο Ιράν, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, κόστισε 11,3 δισ. δολάρια σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πενταγώνου προς το Κογκρέσο.
«Είμαι βέβαιη ότι θα φτάσουμε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για τον πόλεμο στο Ιράν», δήλωσε στο CNBC αναφερόμενη σε έρευνά της, που δημοσιεύθηκε δύο ημέρες πριν από την προσωρινή ανακοίνωση της εκεχειρίας στις 8 Απριλίου.
Όπως υπογράμμισε «η στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράν θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για το εθνικό χρέος των ΗΠΑ στο μέλλον» καθώς όπως εκτιμά, το βραχυπρόθεσμο, αρχικό κόστος ανέρχεται συνολικά σε περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Αυτό περιλαμβάνει την τιμή των πυρομαχικών, των στρατευμάτων και τις ζημιές σε στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία – όπως η κατάρριψη τριών μαχητικών αεροσκαφών F-15 στο Κουβέιτ.
Η Μπίλμες πιστεύει ότι το βραχυπρόθεσμο κόστος είναι υψηλότερο από ό,τι εμφανίζεται στα χαρτιά, καθώς το Πεντάγωνο αναφέρει στοιχεία με βάση την ιστορική αξία των αποθεμάτων, παρά την πραγματική τιμή αντικατάστασης αυτών των περιουσιακών στοιχείων σήμερα – η οποία είναι συνήθως πολύ υψηλότερη.
«Αυτά τα κενά είναι ένας λόγος για τον οποίο τα αναφερόμενα 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια είναι πιο κοντά στα 16 δισεκατομμύρια δολάρια και αντικατοπτρίζουν ένα χάσμα μεταξύ αυτού που αναφέρει το Πεντάγωνο σε πραγματικό χρόνο και του πραγματικού κόστους του πολέμου», υποστηρίζει.
Η Μπίλμες πρόσθεσε ότι οι μεγάλες, πολυετείς συμβάσεις με την Lockheed Martin και την Boeing για αναχαιτιστικά και πυραύλους σημαίνουν ότι το κόστος αναπλήρωσης για τις ΗΠΑ θα είναι πολύ υψηλότερο – στα 4 εκατομμύρια δολάρια ανά αναχαιτιστικό – από το κόστος των drones που εκτοξεύονται από το Ιράν, τα οποία μπορούν να παραχθούν για μόλις 30.000 δολάρια το καθένα.
Οι μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες από τον Β’ ΠΠ
Ετσι, μακροπρόθεσμα, το κόστος του πολέμου αυξάνεται λόγω της ανακατασκευής των κατεστραμμένων εγκαταστάσεων και αποθεμάτων – όχι μόνο για τα Αμερικανικά στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά και για τις υποδομές των συμμάχων τους στον Κόλπο.
Προσθέτοντας σε αυτό το κόστος, τα νοσήλεια, τα επιδόματα αναπηρίας γιατο υπόλοιπο της ζωής των 55.000 στρατιωτών που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και έχουν εκτεθεί σε τοξίνες και περιβαλλοντικούς κινδύνους, κόστος για τους φορολογούμενους εκτοξεύεται.
Στο μεταξύ, ο Λευκός Οίκος ζήτησε από το Κογκρέσο να αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ στα 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, κάτι που θα σήμαινε τη μεγαλύτερη επέκταση των στρατιωτικών δαπανών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια που το Πεντάγωνο έχει ζητήσει να διατεθούν για τον πόλεμο στο Ιράν.
«Ακόμα κι αν το Κογκρέσο δεν συμφωνήσει να εγκρίνει την πλήρη αύξηση, είναι πολύ πιθανό ότι τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως θα προστεθούν στον βασικό αμυντικό προϋπολογισμό, τα οποία δεν θα είχαν εγκριθεί ελλείψει αυτού του πολέμου», πρόσθεσε ο Μπίλμες υπογραμμίζοντας ότι «τέτοιες δαπάνες θα επιβαρύνουν σημαντικά το αυξανόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα των ΗΠΑ».
Σε σύγκριση με τον πόλεμο του Ιράκ, (2003-2011), ο οποίος κόστισε συνολικά 2 τρισεκατομμύρια δολάρια, το δημόσιο χρέος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν κάτω από 4 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αντίθετα, σήμερα, είναι πάνω από 31 τρισεκατομμύρια δολάρια, και μεγάλο μέρος αυτού προέρχεται από τους προηγούμενους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, σύμφωνα με την Μπίλμες.
«Δανειζόμαστε για να χρηματοδοτήσουμε αυτόν τον πόλεμο με υψηλότερα επιτόκια, επιπλέον μιας πολύ μεγαλύτερης βάσης χρέους», πρόσθεσε.
«Το αποτέλεσμα είναι ότι μόνο το κόστος των τόκων θα προσθέσει δισεκατομμύρια δολάρια στο συνολικό κόστος αυτού του πολέμου. Και σε αντίθεση με το αρχικό κόστος, αυτά είναι κόστη που μεταφέρουμε ρητά στην επόμενη γενιά».
