Μου προκάλεσαν βαθιά θλίψη ορισμένα δημοσιεύματα που έσπευσαν, με αφορμή την αποχώρηση μιας πολύτεκνης οικογένειας από τη Φουρνά Ευρυτανίας, να αφήσουν μια πικρή σκιά πάνω σε μια προσπάθεια που κανείς δεν δικαιούται να μηδενίσει.
Η δασκάλα Παναγιώτα Διαμαντή και ο ιερέας του χωριού πατέρας Κωνσταντίνος Ντούσικος έκαναν αυτό που επί δεκαετίες δεν κατάφεραν κυβερνήσεις, υπουργεία, περιφέρειες και δήμοι: έβαλαν μπροστά ένα σχέδιο για να επιστρέψουν οικογένειες και παιδικές φωνές στα χωριά που πεθαίνουν.
Και το σχέδιο εξαπλώνεται. Η «Νέα Ζωή στο Χωριό» έχει ήδη οδηγήσει 11 οικογένειες σε χωριά, ενώ μία ακόμη βρίσκεται σε διαδικασία μετακόμισης. Από τη Φουρνά η προσπάθεια έφτασε στη Ζίτσα και τώρα στο Κόκκινο Βοιωτίας.
Μια οικογένεια έφυγε. Και λοιπόν;
Η οικογένεια που εγκαταστάθηκε πρώτη στη Φουρνά αποφάσισε δύο χρόνια αργότερα να πάει στη Νάξο. Στο πατρικό σπίτι του πατέρα, όπου υπάρχει δωρεάν στέγη, οι παππούδες μπορούν να βοηθούν με τα έξι παιδιά και δημιουργούνται δυνατότητες να εργαστούν και οι δύο γονείς. Δεν γύρισαν στην Αθήνα. Παραμένουν στην ελληνική περιφέρεια.
Και στη Φουρνά μένει συγγενική τους οικογένεια που αναλαμβάνει την επιχείρηση εστίασης. Άρα ποια ακριβώς είναι η «αποτυχία»;
Την ίδια ώρα, μια άλλη οικογένεια, ο Γιώργος Γκέκας και η Ελένη Λημνιού με τα τρία παιδιά τους, εγκαταλείπει τον Κορυδαλλό και μετακομίζει μόνιμα στο Κόκκινο Βοιωτίας, έχοντας εξασφαλίσει σπίτι και εργασία.
Η πολιτική οφείλει τώρα να ακολουθήσει
Η Παναγιώτα Διαμαντή δεν χρειάζεται άλλες αγκαλιές επισήμων και φωτογραφίες. Ούτε αρκούν οι επισκέψεις υπουργών και πρωθυπουργών ή οι τιμητικές προσκλήσεις στο Προεδρικό Μέγαρο.
Χρειάζονται λύσεις.
Εγώ θα έλεγα: γενναίες φορολογικές απαλλαγές για δέκα χρόνια στις οικογένειες που εγκαθίστανται μόνιμα σε ορεινά και δημογραφικά απειλούμενα χωριά. Επιδότηση καυσίμων. Μειωμένο ηλεκτρικό ρεύμα. Στέγη. Δουλειές. Γιατρός, σχολείο και γρήγορο Internet.
Γιατί την Ελλάδα της περιφέρειας δεν θα τη σώσουν οι φωτογραφίες των πολιτικών.
Θα τη σώσουν άνθρωποι σαν την Παναγιώτα Διαμαντή και τον πατέρα Κωνσταντίνο.
Αφήστε, λοιπόν, τα επικοινωνιακά και βοηθήστε τους να κάνουν τη δουλειά που εσείς τόσα χρόνια δεν κάνατε.
