Θα ξεκινήσω διαφορετικά αυτή τη φορά. Όχι με δισεκατομμύρια, χρηματιστηριακές αξίες, δείκτες και αριθμούς πλοίων.
Θα ξεκινήσω από τη θάλασσα.
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλωσα με τον Θερμαϊκό μπροστά μου. Μου αρέσει να λέω ότι από παιδί τα πόδια μου τα έβρεχε η θάλασσα.
Πολλά χρόνια αργότερα είχα ένα μεγάλο σκάφος. Το πούλησα και μου έλειψε αφάνταστα. Τόσο, ώστε κάποια στιγμή αγόρασα ένα μεγάλο φουσκωτό και άρχισα πάλι να ταξιδεύω στις ελληνικές θάλασσες.
Ήρθε η ώρα που πούλησα και αυτό.
Αλλά τη θάλασσα δεν την πούλησα ποτέ μέσα μου.
Και τώρα βρήκα έναν τρόπο να ξαναγίνω, με αρκετή δόση χιούμορ, «πλοιοκτήτης». Ή, αν προτιμάτε, ένας πολύ μικρός «εφοπλιστής».
Θα αγοράσω μετοχές της Star Bulk όταν έρθει στο ελληνικό χρηματιστήριο.
Όχι επειδή ξαφνικά έγινα χρηματιστηριακός αναλυτής. Δεν είμαι και δεν πρόκειται να παριστάνω ότι είμαι.
Αλλά επειδή πιστεύω στον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από αυτή την προσπάθεια. Και επειδή πιστεύω πολύ στον συμβολισμό της.
Πιστεύω στον Πέτρο Παππά
Γνωρίζω τον Πέτρο Παππά και πιστεύω στις ικανότητές του.
Είναι ένας άνθρωπος της ναυτιλίας με διεθνή διαδρομή και αποδοχή, που βρίσκεται στον χώρο από το 1978 και έχει δημιουργήσει και διαχειριστεί επιχειρήσεις σε διαφορετικούς κλάδους της ναυτιλίας. Σήμερα είναι CEO της Star Bulk, μιας εταιρείας εισηγμένης στον Nasdaq. (Star Bulk Carriers)
Και υπάρχει κάτι ακόμη που για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία.
Οι ρίζες της οικογένειάς του βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη. Μια οικογένεια που γνώρισε τον ξεριζωμό και ήρθε στην Ελλάδα. Και από εδώ ο Πέτρος Παππάς κατάφερε να δημιουργήσει μια διεθνή επιχειρηματική διαδρομή που σήμερα φτάνει μέχρι τη Wall Street.
Αυτά δεν γίνονται κατά τύχη.
Θέλουν μυαλό. Δουλειά. Τόλμη.
Και κυρίως πείσμα.
Και ο Πέτρος είναι πεισματάρης.
Από τη Νέα Υόρκη, κάβους και στην Ελλάδα
Γι’ αυτό θεωρώ ότι η κίνηση της Star Bulk έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια ακόμη χρηματιστηριακή εισαγωγή.
Η εταιρεία δεν εγκαταλείπει τον Nasdaq. Επιχειρεί παράλληλη εισαγωγή στο Euronext Athens, με δημόσια προσφορά που σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες θα φτάσει τα 100 εκατ. ευρώ. (Money Review)
Και δεν μιλάμε για μια εταιρεία που ψάχνει απεγνωσμένα κεφάλαια.
Μιλάμε για έναν διεθνή ναυτιλιακό όμιλο με ενεργητικό περίπου 3,85 δισ. δολαρίων, ίδια κεφάλαια περίπου 3,5 δισ. και στόλο 145 πλοίων, συνολικής χωρητικότητας περίπου 14,4 εκατ. dwt. (Καθημερινή)
Γι’ αυτό κρατώ ως ουσία το μήνυμα:
Η Star Bulk δεν έρχεται στην Ελλάδα επειδή έχει ανάγκη την Ελλάδα. Έρχεται γιατί πιστεύει ότι η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει το χρηματιστηριακό οικοσύστημα που αξίζει στη ναυτιλία της.
Και αυτό αλλάζει όλη τη συζήτηση.
Δεν ζητά από τους άλλους κάτι που δεν κάνει ο ίδιος
Υπάρχει όμως μία λεπτομέρεια που για μένα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.
Ο Πέτρος Παππάς πιστεύει ο ίδιος στην εταιρεία και στις προοπτικές της. Και, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που μου έχει μεταφερθεί, έχει δεσμευθεί να αυξήσει τη συμμετοχή του, επενδύοντας με τους ίδιους όρους και στην ίδια τιμή με την οποία θα συμμετάσχουν οι Έλληνες επενδυτές.
Αυτό για μένα έχει σημασία.
Γιατί είναι διαφορετικό να λες στον άλλον «πίστεψε στην εταιρεία μου» και διαφορετικό να βάζεις κι εσύ τα δικά σου χρήματα δίπλα στα δικά του.
Ο καπετάνιος βάζει και ο ίδιος το χέρι στην τσέπη για το καράβι που κυβερνά.
Εγώ λοιπόν θα μπω στο καράβι
Δεν γράφω αυτό το άρθρο για να δώσω επενδυτικές συμβουλές.
Γράφω τι θα κάνω εγώ.
Όταν ανοίξει επίσημα η διαδικασία και γνωρίζουμε τους τελικούς όρους και την τιμή διάθεσης που δεν θα ξεπεράσει τα 25,5 ευρώ η μία, σκοπεύω να αγοράσω μερικές μετοχές της Star Bulk.
Μπορεί να είναι λίγες.
Δεν έχει σημασία.
Για μένα θα έχουν και μια διαφορετική αξία.
Θα μπορώ να χαμογελώ και να λέω ότι, εκτός από δημοσιογράφος έγινα και… εφοπλιστής! Μετά το σκάφος αναψυχής και το αγαπημένο μου φουσκωτό με την 250άρα μηχανή, τώρα θα έχω και ένα κομμάτι από Bulk carrier. Για να μεταφέρω εμπορεύματα από τη μία άκρη της γης Σ την άλλη.
Έστω εφοπλιστής με μερικές μετοχές.
Και ξέρετε κάτι;
Μου αρέσει αυτή η ιδέα.
Μια Ελλάδα με χιλιάδες «μικρούς εφοπλιστές»
Θα μου άρεσε ακόμη περισσότερο να δω χιλιάδες Έλληνες να εξετάζουν αυτή την κίνηση.
Άλλος με μία μετοχή. Άλλος με δύο. Άλλος με πέντε. Άλλος, εφόσον μπορεί και το κρίνει σωστό για τα οικονομικά του, με περισσότερες. Και να γίνει ένα μικροσκοπικό κομμάτι μιας μεγάλης ελληνικής ναυτιλιακής ιστορίας.
Να έχουμε έναν καπετάνιο-εφοπλιστή, τον Πέτρο Παππά, με διεθνή ακτινοβολία και μια τεράστια Star Bulk, και γύρω του χιλιάδες μικρούς μετόχους που θα μπορούν χαριτολογώντας να αυτοαποκαλούνται «μικροί εφοπλιστές».
Μου αρέσει ακόμη περισσότερο για έναν λόγο:
Γιατί η ελληνική ναυτιλία είναι παγκόσμια δύναμη, αλλά ένα μεγάλο μέρος της χρηματιστηριακής της ζωής βρίσκεται χιλιάδες μίλια μακριά από την Ελλάδα.
Αυτό επιχειρείται τώρα να αλλάξει.
Η Safe Bulkers άνοιξε ήδη τον δρόμο με την παράλληλη εισαγωγή της και η Seanergy αξιοποίησε την ελληνική κεφαλαιαγορά μέσω ομολογιακής έκδοσης. Τώρα η Star Bulk ανεβάζει πολύ περισσότερο τον πήχη.
Τα πλοία είναι ελληνικά. Γιατί όχι και το χρηματιστηριακό τους λιμάνι;
Αυτό είναι τελικά το μεγάλο στοίχημα του Πέτρου Παππά.
Όχι απλώς να βάλει ακόμη ένα ticker σε ακόμη ένα χρηματιστήριο.
Να βοηθήσει ώστε η ελληνική ναυτιλία να ρίξει κάβους στην ελληνική κεφαλαιαγορά.
Να δημιουργηθεί γύρω της χρηματοδότηση, επενδυτικό ενδιαφέρον, αναλυτική κάλυψη, τεχνογνωσία, δουλειές.
Να αποκτήσει η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του κόσμου ένα χρηματιστηριακό λιμάνι αντάξιο του στόλου της.
Και αν το πετύχει;
Τότε ίσως ακολουθήσουν κι άλλοι.
Και τότε η κίνηση της Star Bulk θα αποδειχθεί ότι δεν ήταν απλώς μια επιχειρηματική απόφαση.
Ήταν η αρχή ενός δρόμου επιστροφής.
Γι’ αυτό εγώ θα είμαι εκεί.
Όχι μόνο προσδοκώντας, όπως κάθε μέτοχος, να πάνε καλά τα χρήματά μου.
Αλλά και για να μπορώ να λέω ότι ένα μικρό δικό μου κομμάτι ταξιδεύει πάλι στη θάλασσα.
Και, Πέτρο, επειδή σε ξέρω:
τράβα μπροστά.
Εσύ με τα καράβια σου.
Κι εμείς, οι «μικροί εφοπλιστές», με μία, δύο, πέντε ή όσες μετοχές αποφασίσει ο καθένας.
Κάποτε μάθαμε να λέμε ότι η Ελλάδα είναι χώρα ναυτικών και εφοπλιστών.
Ίσως ήρθε η ώρα να γίνει και η χώρα των πολλών μικρών μετόχων της ναυτιλίας.
Έστω και με μία μετοχή.
Γιατί η ελληνική ναυτιλία δεν χρειάζεται μόνο να ταξιδεύει στις θάλασσες του κόσμου.
Αξίζει να ρίξει κάβους και στο χρηματιστηριακό λιμάνι που λέγεται Ελλάδα.
