Τις προκλήσεις που αντιμετώπισε ως μητέρα και τις δυσκολίες που προέκυψαν στη σχέση με την κόρη της περιέγραψε η Λένα Μαντά, αποκαλύπτοντας πως σε κάποια φάση η κόρη της τής είχε προτείνει να απευθυνθεί σε ψυχολόγο. Η συγγραφέας παραδέχτηκε, μάλιστα, πως υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες δεν διαχειρίστηκε σωστά τη μεταξύ τους σχέση.
Η συγγραφέας μίλησε στη διαδικτυακή εκπομπή «Status», η οποία δημοσιεύτηκε στο YouTube την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, αναφερόμενη, μεταξύ άλλων, στα παιδιά της και στις ενοχές που έχει βιώσει μέσα από τον ρόλο της ως μητέρα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη δύσκολη περίοδο που πέρασε η σχέση της με την κόρη της, εξηγώντας τι την ώθησε να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία το 2018. Όπως αποκάλυψε, αρχικός της στόχος ήταν να βρει έναν τρόπο να επικοινωνεί καλύτερα μαζί της και να αποφεύγει τις συγκρούσεις που είχαν μεταξύ τους.
«Κάνω ψυχοθεραπεία από το 2018, την ξεκίνησα για άλλους λόγους, γιατί είχα μία πολύ συγκρουσιακή σχέση με την κόρη μου και ενώ εγώ της πρότεινα να πάει σε ψυχολόγο, γύρισε και μου είπε “σε ψυχολόγο να πας εσύ, εγώ είμαι μια χαρά”. Το σκέφτηκα και πήγα για να μάθω να συνεννοούμαι και να επικοινωνώ με την κόρη μου χωρίς συγκρούσεις. Τελικά βγήκαν τόσα πράγματα στην επιφάνεια, έλυσα πολλά θέματα».
Στη συνέχεια, η Λένα Μαντά αναφέρθηκε στα λάθη που αναγνωρίζει ότι έκανε κατά την ανατροφή των παιδιών της, παραδεχόμενη πως η στάση της χαρακτηριζόταν από υπερβολική προστατευτικότητα και αυστηρότητα. Όπως εξήγησε, η προσπάθειά της να ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής τους και να προλαμβάνει πιθανά προβλήματα είχε ως αποτέλεσμα να τους ασκεί μεγάλη πίεση.
Σήμερα, η συγγραφέας δηλώνει χαρούμενη για την αλλαγή που κατάφερε να κάνει, εκφράζοντας παράλληλα την ικανοποίησή της για τη σχέση που έχει πλέον με την κόρη της. Όπως ανέφερε, η μεταξύ τους επικοινωνία έχει βελτιωθεί σημαντικά, ενώ αναγνωρίζει ότι η κόρη της έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή της να αναζητήσει βοήθεια από ειδικό.
«Υπήρξαν περίοδοι που ως μητέρα τα πήγα χάλια. Αυτό το λέω με το κριτήριο που έχω αποκτήσει πλέον, με όσα έχω μάθει τώρα και έχω συνειδητοποιήσει. Όταν λέω χάλια, δεν ήμουν αδιάφορη μαμά αλλά ήμουν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή είχα φτάσει στο άλλο άκρο. Ήμουν πιεστική, υπερπροστατευτική, φούσκωνα τα παιδιά μου με ένα εκατομμύριο πρέπει. Αυτά τα “πρέπει”. Βέβαια, ούτε το άλλο άκρο είναι καλό, το “κάνε ό,τι γουστάρεις και να μην σε νοιάζει”. Πραγματικά ήθελα να προβλέπω δέκα βήματα τους μπροστά. Ήθελα να το ελέγχω όλα, ακόμα και το εάν θα παντρευτούν και με ποιον. Χαίρομαι πάρα πολύ που εγκαίρως μπόρεσα να αναστρέψω την κατάσταση. Χαίρομαι και οφείλω στην κόρη μου το ότι με έσπρωξε να πάω σε ψυχολόγο, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε μια πάρα πολύ ωραία, ισότιμη σχέση».
