Βρισκόμαστε εν αναμονή νέων μέτρων στήριξης που έρχονται να καλύψουν τρύπες οι οποίες έχουν ανοίξει τόσο στα νοικοκυριά όσο και στις πιο αδύναμες επιχειρήσεις, υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Και, όπως είναι φυσικό, αυτή η συζήτηση έρχεται να συναντήσει ξανά τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κάθε αναφορά σε νέα οικονομικά μέτρα συνοδεύεται σχεδόν αυτόματα από υποθέσεις για προεκλογικές παροχές. Είναι ένα σενάριο που, ομολογουμένως, “κουμπώνει” εύκολα με τη συγκυρία. Εχουμε μπει πλέον σε μια καθαρά προεκλογική ευθεία, είτε κάποιοι θέλουν να το παραδεχτούν είτε όχι.
Και ας είμαστε ειλικρινείς: κανείς δεν θα μπορεί να μιλά σοβαρά για «πρόωρες εκλογές» αν αυτές τελικά γίνουν προς τον Νοέμβριο ή, το αργότερο, μέχρι τον Μάρτιο. Σε ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα, δεν μιλάμε για πολιτικό αιφνιδιασμό αλλά για μια εξέλιξη σχεδόν αναμενόμενη, αν λάβει κανείς υπόψη τα θεσμικά και πολιτικά δεδομένα που διαμορφώνονται μπροστά μας.
Η Ελλάδα θα πρέπει να έχει λύσει το ζήτημα της νέας κυβέρνησης μέχρι την 1η Ιουλίου, όταν και αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και όταν λέμε να έχει λυθεί, εννοούμε να υπάρχει κυβέρνηση με καθαρή εντολή και λειτουργική σταθερότητα. Αυτό μόνο απλή υπόθεση δεν είναι. Αντιθέτως, είναι πολύ πιθανό στις επόμενες κάλπες να μην προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αρα, είτε θα πάμε σε δεύτερες εκλογές είτε θα προηγηθούν διαβουλεύσεις τέτοιου τύπου και τέτοιας έντασης που θα δικαιολογούν πλήρως όσους θεωρούν ότι οι κάλπες μπορούν να έρθουν συντομότερα απ’ όσο επισήμως λέγεται.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ακούγεται ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να μοιράσει 500 εκατ. ευρώ. Ναι, προφανώς αυτό θα μπορούσε να ενταχθεί στη λογική των προεκλογικών παροχών. Προσωπικά, όμως, θα έλεγα κάτι διαφορετικό: πρόκειται για μια απολύτως λογική και δίκαιη ενέργεια.
Και είναι λογική, γιατί η κοινωνία πιέζεται. Οι οικογένειες δοκιμάζονται, οι μικρότερες και πιο ασθενείς επιχειρήσεις βλέπουν το περιθώριο αντοχής τους να στενεύει, ενώ το διεθνές περιβάλλον παραμένει ασταθές και επιβαρυντικό. Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχει και ένα κρίσιμο δημοσιονομικό δεδομένο: έχει συγκεντρωθεί πλεόνασμα άνω των 4 δισ. ευρώ μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2026.
Αυτό δεν προέκυψε από τύχη. Οφείλεται, σε σημαντικό βαθμό, στον εμπεριστατωμένο αγώνα που δίνει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για τον εντοπισμό και τη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Με απλά λόγια, εδώ συντελείται μια μορφή ανακατανομής εισοδήματος: χρήματα που κάποιοι έκρυβαν, έκλεβαν, αφαιρούσαν από το Δημόσιο, άρα ουσιαστικά από το σύνολο της κοινωνίας, επιστρέφουν τώρα σε εκείνους που τα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
Γι’ αυτό και, κατά τη γνώμη μου, οι όποιες παροχές αυτής της περιόδου δεν είναι απλώς ένα ακόμη προεκλογικό αφήγημα. Υπό τις παρούσες συνθήκες, συνιστούν μια καθαρή πολιτική και κοινωνική επιλογή αναδιανομής: από τους φοροκλέφτες προς τους μη έχοντες. Και αυτή είναι μια επιλογή που, ανεξαρτήτως εκλογικού χρόνου, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί άδικη.
