Η Τζόυς Ευείδη μίλησε στον Ηλία Σκουλά και στην κάμερα της εκπομπής Breakfast@Star, εκφράζοντας τις απόψεις της για το θέατρο, την τηλεόραση και το πέρασμα του χρόνου.
Αρχικά, η έμπειρη ηθοποιός παραδέχθηκε ότι δεν είναι «όλες οι παραστάσεις και όλοι οι θίασοι αγγελικά πλασμένοι». Όπως ανέφερε, έχει βιώσει δύσκολες και περίεργες καταστάσεις, τις οποίες προσπάθησε να αγνοήσει. «Η δουλειά μας μάλλον δεν είναι δημοκρατική», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως στο θέατρο χρειάζεται μια μορφή «δικτατορίας»: «Ένας αποφασίζει, όχι η ομάδα».
Μιλώντας για το σημαντικότερο επίτευγμά της, στάθηκε στη στιγμή που πήγε στην οδό Πειραιώς, στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, και είδε το όνομά της στον κατάλογο των επιτυχόντων. Όπως εξομολογήθηκε, αρχικά δεν ήθελε καν να γίνει ηθοποιός, αλλά να ασχοληθεί με τη θεωρία του θεάτρου. «Και τώρα που μιλάμε, δεν το πιστεύω ότι είμαι τόσα χρόνια σε αυτή τη δουλειά. Το θεωρώ μεγάλο επίτευγμα», ανέφερε.
Για την απουσία της από την τηλεόραση, σχολίασε ότι θα εργαζόταν αν δεχόταν προτάσεις. Τόνισε όμως πως το γεγονός ότι έχεις κάνει καλές δουλειές ή έχεις συνεργαστεί με σημαντικούς θεσμούς, όπως το Εθνικό Θέατρο ή μεγάλες σκηνές, δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσεις να έχεις προτάσεις. Όπως είπε, ενδέχεται απλώς «να μην περνάει πια η μπογιά σου» ή να μη χρειάζεσαι στους ρόλους, επισημαίνοντας ότι οι γυναίκες μετά τα 40 συχνά έχουν λιγότερες ευκαιρίες και ρόλους. «Δε θα έπαιρνα τηλέφωνο για να ζητήσω δουλειά. Δεν είναι ότι δεν θέλω, ντρέπομαι», πρόσθεσε.
Αναφερόμενη στα remake, σημείωσε ότι αποτελούν ρίσκο, αλλά δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητικά. Έφερε ως παράδειγμα το «Καφέ της Χαράς», λέγοντας ότι οι συντελεστές πέρασαν πολύ όμορφα στο remake και ότι η επιστροφή μετά από τόσα χρόνια ήταν μια ιδιαίτερα συγκινητική εμπειρία. «Και μόνο που ζούσαμε όλοι, ήταν πολύ σπουδαίο», ανέφερε.
Τέλος, μίλησε για τη σειρά «Οι Μεν και οι Δεν», την οποία χαρακτήρισε την πιο αγαπημένη της. Όπως είπε, συνδέεται με τα «roaring nineties», μια εποχή που, κατά τη γνώμη της, χαρακτηριζόταν από ανεμελιά και αυθορμητισμό. Θυμήθηκε μια περίοδο όπου οι άνθρωποι διασκέδαζαν και γελούσαν χωρίς ενοχές, ενώ σήμερα θεωρεί ότι η κοινωνία γίνεται πιο συντηρητική και λιγότερο αυθόρμητη.
