Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε κατά πόσο η ώρα χορήγησης ανοσοθεραπείας επηρεάζει την αποτελεσματικότητά της σε ασθενείς που είχαν τον ίδιο τύπο καρκίνου του πνεύμονα. Οι ερευνητές χώρισαν 210 ασθενείς σε δύο ομάδες: η μία έλαβε τις πρώτες δόσεις θεραπείας πριν από τις 3 μ.μ., ενώ η άλλη μετά τις 3 μ.μ. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν τα ίδια φάρμακα· η μοναδική διαφορά ήταν η χρονική στιγμή έναρξης της αγωγής. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: όσοι ξεκίνησαν τη θεραπεία νωρίτερα μέσα στην ημέρα παρουσίασαν σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση και καθυστέρηση στην εξέλιξη της νόσου σύμφωνα με άρθρο του Cnn.com..
Οι ασθενείς που έλαβαν τους πρώτους γύρους θεραπειών το πρωί είχαν, κατά μέσο όρο, περίπου πέντε μήνες ακόμη πριν ο καρκίνος τους αναπτυχθεί και εξαπλωθεί, ένα μέτρο που οι γιατροί ονομάζουν επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου. Είχαν επίσης καλύτερες πιθανότητες να είναι ζωντανοί στο τέλος της μελέτης, η οποία διεξάγεται εδώ και περισσότερα από δύο χρόνια.
Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν επίσης ότι όσοι έλαβαν θεραπεία νωρίς είχαν περισσότερα ενεργά ανοσοκύτταρα ικανά να καταστρέψουν καρκινικά κύτταρα.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine, βασίστηκε σε προηγούμενα ευρήματα από παρατηρητικές έρευνες σε ασθενείς με μελάνωμα και καρκίνο του νεφρού, οι οποίες είχαν δείξει παρόμοια οφέλη όταν η ανοσοθεραπεία χορηγούνταν νωρίτερα μέσα στην ημέρα. Η νέα έρευνα θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς αποτελεί τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή — το «χρυσό πρότυπο» στην ιατρική έρευνα.
Το επιστημονικό υπόβαθρο της μελέτης σχετίζεται με τον κιρκάδιο ρυθμό, το εσωτερικό «βιολογικό ρολόι» που ρυθμίζει λειτουργίες όπως η θερμοκρασία του σώματος, οι ορμόνες, η αρτηριακή πίεση και η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Έρευνες έχουν δείξει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα εμφανίζει έντονες διακυμάνσεις μέσα στην ημέρα. Ιδιαίτερα τα Τ-λεμφοκύτταρα, τα οποία αναγνωρίζουν και επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, φαίνεται να είναι πιο δραστήρια το πρωί.
Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι το πρωί υπάρχουν περισσότερα ενεργά Τ-κύτταρα μέσα στον όγκο. Έτσι, όταν το φάρμακο χορηγείται εκείνη τη χρονική στιγμή, ενισχύεται η αρχική ανοσολογική απόκριση, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει μακροπρόθεσμα την πορεία της νόσου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ότι η χρονική στιγμή της πρώτης δόσης φαίνεται να είναι πιο κρίσιμη από τις επόμενες.
Παρά τον ενθουσιασμό, αρκετοί ειδικοί αντιμετωπίζουν τα ευρήματα με επιφυλακτικότητα, ζητώντας επανάληψη της μελέτης σε διαφορετικούς πληθυσμούς και χώρες. Ήδη σχεδιάζονται νέες δοκιμές για να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα. Αν τα ευρήματα επαληθευτούν, ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναδιοργάνωση του προγραμματισμού θεραπειών, καθώς η επιλογή της κατάλληλης ώρας θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα χωρίς επιπλέον κόστος ή νέα φάρμακα.
Η μελέτη αναδεικνύει πόσο καθοριστικό μπορεί να είναι το «πότε» μιας θεραπείας — όχι μόνο το «τι» και το «πώς» — υπογραμμίζοντας τη σημασία του βιολογικού ρυθμού στην ιατρική πρακτική.
Με πληροφορίες από: Cnn.com
