almper-kame

Εξήντα χρόνια μετά τον θάνατο του νομπελίστα συγγραφέα, έρευνα υποστηρίζει ότι το μοιραίο τροχαίο δεν ήταν ατύχημα.
Κι εμείς, ως λαός αλλά κι ο καθένας ξεχωριστά, πέφτουμε συνεχώς στην ίδια παγίδα [με το ίδιο «τυράκι» της ένταξης σε μία ομάδα, σ'έναν αρχηγό, σ' ένα σύνθημα, σ' ένα στόχο=την εξουσία των Άλλων]. Παρόλο που συχνά-πυκνά η ομάδα αλλάζει φανέλα, γήπεδο και οπαδούς εμείς εξακολουθούμε να τρέχουμε από πίσω από πλαστικές σημαίες και μαγνητοφωνημένα χειροκροτήματα για να μη μας χαρακτηρίσουν απολιτίκ ή συντηρητικούς. Μ'αυτά και μ'αυτά χάσαμε τον ιδεολογικό μπούσουλα, το κοινωνικό πρόσημο, την πολιτική ταυτότητα και μείναμε με το κοντάρι στο χέρι.
Δεν με εξέπληξαν οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας περί «εθνοκάθαρσης» των Ποντίων, αναμενόμενες (σ' ένα βαθμό) από ένα πρόσωπο της Αριστεράς. Θα μπορούσα κάλλιστα συνταχθώ μαζί του, προτάσσοντας τον λόγο του Αλμπέρ Καμύ: «ελευθερία σημαίνει να μπορώ να υπερασπίζομαι αυτό που δεν πιστεύω. Σημαίνει να μπορώ να δίνω δίκιο στον αντίπαλο». Όμως, έχω την εντύπωση, ότι το θέμα είναι βαθύτερο και ξεπερνά κατά πολύ τον κ. Φίλη.
Σαν σήμερα γεννήθηκε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους και συγγραφείς του 20ου αιώνα, ο Αλμπέρ Καμύ. Γεννήθηκε στις