blog

...αλλά και άνθρωπος με ευαισθησίες - σημαντικός αρθρογράφος της Huffpost και συγγραφέας.
  16.13 Καταγγέλει προβοκάτσια ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Αδωνις Γεωργιάδης   16.04  Σε 60.000 πολίτες εκτιμά η Γενική Αστυνομική
Ήταν μεσημέρι, τέλη Οκτωβρίου του 1996. Ο ήλιος ακόμα τσουρούφλιζε στο κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ, και τα τζιτζίκια έκαναν πάρτι
Τα νομίσματα είναι από μόνα τους κομμάτι της ιστορίας, είναι μέρος του σφυγμού της κάθε εποχής. Οι απεικονίσεις και οι παραστάσεις
Κομβικό ρόλο σε αυτή τη νέα περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας και της προσωπικής εξέλιξης του Παναγιώτη Κονδύλη θα παίξει
Η ζωή χωρίς ευτυχία είναι στην καλύτερη περίπτωση μουντή και στην χειρότερη ανυπόφορη. Γι' αυτό και πρέπει να αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Με αυτή τη λογική το δικαίωμα στην ευτυχία περιλήφθηκε στη Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, από τους λεγόμενους Πατέρες του Αμερικανικού Έθνους.Από τη στιγμή που οι κοινωνίες δεν αποτρέπουν τις γεννήσεις των ανθρώπων, αλλά αντίθετα τις ενθαρρύνουν, οφείλουν να κάνουν το παν ώστε οι άνθρωποι- μέλη τους να είναι ευτυχισμένοι.
Η μοίρα του Nick Cave ήταν βαριά, το 2015 έχασε έναν από τους δίδυμους γιους του σε ηλικία 15 ετών. Η τραγωδία αποτυπώθηκε στο έργο του, τον σακάτεψε, τον άλλαξε πέραν της τάσης που ήδη είχε. Οι αιματοβαμμένοι στίχοι του απέκτησαν μια διαφορετική βαρύτητα. Είναι άλλο πράγμα να είσαι ταμίας στο τρενάκι του τρόμου και άλλο να ζεις πράγματι με φαντάσματα. Φτάνει σε μια διεστραμμένη διάσταση, κοντά στον Ένγκαρ Άλλαν Πόε. Και αυτό μας οδηγεί στην περασμένη Πέμπτη, όταν το Αθηναϊκό κοινό συναντούσε τον Nick Cave ξανά για πρώτη φορά. Γιατί ο Nick Cave είναι κάποιος άλλος.
Ένα όμορφο Φθινοπωρινό απόγευμα, ψιλόβρεχε κιόλας, έτσι μ' αρέσει πιο πολύ, μας έλεγε ο «Στρατηγός» όπως τον αποκαλούν, Πέτρος Θέμελης. Είχαμε την ευτυχία, δεν θα πω να μας ξεναγήσει (είναι λίγο....), αλλά να μας υποδεχθεί και να μας οδηγήσει στο «Βασίλειό του». Την Αρχαία Μεσσήνη (370 π.Χ.). Εκεί, που μαζί με αξιέπαινους σκαπανείς, ο κορυφαίος Αρχαιολόγος καθηγητής που ζει μόνιμα εκεί, μέσα στη μεγαλειώδη ερημιά του, το έχει κάνει έργο ζωής. Γνωρίζει την κάθε πετρούλα, κάθε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Αρχαιότητας. Κατευθύνει και διευθύνει τα πάντα. Μιλάει για την αρχαιότητα σα να είναι το σπίτι του!
Ο John Galsworthy είχε πει πως: «Ο ιδεαλισμός αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την απόσταση που έχει κανείς από το πρόβλημα». Και δεν είχε καθόλου άδικο. Οι εκφράσεις αυτού, άλλωστε, είναι διάσπαρτες στην καθημερινότητά μας και εύκολο να εντοπιστούν. Πόσες φορές δεν έχετε συναντήσει κάποιον ο οποίος εμφανίζεται να γνωρίζει προβλήματα και λύσεις για καταστάσεις που εξελίσσονται μακριά του και δεν τον αφορούν άμεσα, Πόσες φορές δεν έχετε συναντήσει κάποιον ο οποίος εμφανίζεται να είναι άτεγκτος έναντι αυτών που έχουν οδηγήσει στον εκμαυλισμό του σύγχρονου βίου, από τους λαοπλάνους και τους διεφθαρμένους πολιτικούς, έως τους φοροφυγάδες και τους ανεπαρκείς δημόσιους λειτουργούς; Και πόσες φορές, ανατρέχοντας με ειλικρίνεια στη δική σας συμπεριφορά, δεν έχετε υπάρξει εσείς αυτό ο «κάποιος»;