Ai Key Takeaways

Σχετικά με αυτή την περίληψη

Η περίληψη δημιουργήθηκε αυτόματα με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να σας δώσει μια γρήγορη εικόνα των βασικών σημείων του άρθρου.

Οι περιλήψεις AI ενδέχεται να περιέχουν ανακρίβειες ή παραλείψεις. Για την πλήρη ενημέρωση, διαβάστε ολόκληρο το άρθρο.

  • Η πολιτική αντιπαράθεση στα τηλεοπτικά πάνελ χαρακτηρίζεται πλέον από τη χρήση χυδαίων εκφράσεων, προσωπικών προσβολών και έντονων κραυγών μεταξύ των συμμετεχόντων.
  • Ανάλογα φαινόμενα έλλειψης σεβασμού παρατηρούνται και στο Κοινοβούλιο, όπου ο πολιτικός λόγος έχει υποβαθμιστεί σημαντικά σε σύγκριση με το παρελθόν.
  • Οι δημοσιογράφοι που διευθύνουν τις τηλεοπτικές συζητήσεις αποτυγχάνουν συχνά να επιβάλουν την τάξη, καθώς η ένταση θεωρείται ενίοτε ως εργαλείο τηλεθέασης.
  • Η υιοθέτηση της αγένειας από πολιτικά πρόσωπα εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον σεβασμό που οφείλουν να επιδεικνύουν οι εκπρόσωποι της πολιτικής ζωής προς τους θεσμούς.
Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέμαι πόσο χαμηλότερα μπορεί να πέσει το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα μας. Και κάθε φορά που πιστεύω ότι πιάσαμε πάτο, εμφανίζεται κάποιος ή κάποια για να αποδείξει ότι υπάρχει και παρακάτω.

Τα τηλεοπτικά στούντιο έγιναν αρένες

Advertisement
Advertisement

Οι ηλεκτρικές εντάσεις στα τηλεοπτικά πάνελ έχουν πλέον ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής. Πεζοδρομιακές εκφράσεις, προσωπικές προσβολές, ειρωνείες, κραυγές και επιδείξεις μιας δήθεν μαγκιάς, είτε ανδρικής είτε γυναικείας, συνθέτουν ένα αποκρουστικό θέαμα.

Η πολιτική συζήτηση έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο οχετό, όπου δεν έχει σημασία ποιος διαθέτει επιχειρήματα, αλλά ποιος θα φωνάξει περισσότερο, ποιος θα προσβάλει πιο χυδαία τον συνομιλητή του και ποιος θα εξασφαλίσει το επόμενο τηλεοπτικό απόσπασμα που θα κάνει τον γύρο των κοινωνικών δικτύων.

Και όλα αυτά παρουσιάζονται ως πολιτική αντιπαράθεση!

Όταν ακόμη και η Βουλή χάνει την αξιοπρέπειά της

Κάποτε μπορούσαμε να δούμε μέσα στην αίθουσα του Κοινοβουλίου ένα διαφορετικό επίπεδο πολιτικού λόγου. Εκεί, στον κορυφαίο θεσμό της Δημοκρατίας, υπήρχε στοιχειώδης σεβασμός σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Σήμερα ούτε αυτή η ελπίδα υπάρχει.

Advertisement

Ακούγονται μέσα στη Βουλή εκφράσεις που πολλές φορές ξεπερνούν σε χυδαιότητα όσα παρακολουθούμε στους τηλεοπτικούς δέκτες. Και οι πρωταγωνιστές αυτής της κατάντιας είναι γνωστοί. Δεν χρειάζεται να τους διαφημίζουμε αναφέροντας τα ονόματά τους. Γνωστές γυναίκες και γνωστοί άντρες.

Το χειρότερο είναι ότι ορισμένοι φαίνεται να θεωρούν την αγένεια πολιτικό προσόν και την προσβολή, απόδειξη δυναμισμού.

Και οι δημοσιογράφοι;

Advertisement

Υπάρχει όμως και μια άλλη, εξίσου σοβαρή διάσταση. Η ευθύνη όσων διευθύνουν αυτές τις τηλεοπτικές συζητήσεις.

Πόσες φορές βλέπουμε έναν δημοσιογράφο να επιβάλλει πραγματικά την τάξη; Να διακόπτει αποφασιστικά την προσωπική προσβολή; Να απαιτεί πολιτικό επιχείρημα αντί για ύβρεις;

Ελάχιστες.

Advertisement

Γιατί, δυστυχώς, φαίνεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ένταση αντιμετωπίζεται ως συνταγή τηλεθέασης.

Αλλά αυτό είναι ένα άλλο, μεγάλο κεφάλαιο. Και θα επανέλθω με ξεχωριστό σχόλιο.

Προς το παρόν, ένα μόνο ερώτημα: Αν αυτοί που εκπροσωπούν την πολιτική ζωή δεν σέβονται ούτε τον συνομιλητή τους ούτε τους θεσμούς, με ποιο δικαίωμα απαιτούν από τους πολίτες να τους σέβονται;

Advertisement
Advertisement