Ένας ερευνητής ισχυρίζεται πως η Κιβωτός του Νώε ήταν πραγματική και μάλιστα πιστεύει ότι προσάραξε στην Τουρκία, επαναφέροντας στο προσκήνιο ένα από τα πιο διαχρονικά μυστήρια της ανθρωπότητας. Ο Άντριου Τζόουνς, μέλος της ομάδας Noah’s Ark Scans, δήλωσε στο GB News ότι «συναρπαστικά νέα ευρήματα» από τον σχηματισμό που ανακαλύφθηκε το 1959 στο Όρος Αραράτ θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι το πλοίο που περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεση υπήρξε.
Ο ερευνητής αποκάλυψε ότι χρησιμοποιήθηκε γεωραντάρ για να χαρτογραφηθεί το υπέδαφος, αποκαλύπτοντας ένα δίκτυο διαδρόμων που συγκλίνουν σε έναν κεντρικό κοίλο χώρο, τον οποίο περιέγραψε ως αίθριο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η διάταξη αυτή παρουσιάζει ομοιότητες με τη βιβλική περιγραφή της Κιβωτού, όπου γίνεται λόγος για τρία επίπεδα στο εσωτερικό της. Όπως σημείωσε, τα κενά που εντοπίστηκαν δεν φαίνεται να είναι τυχαία, καθώς ακολουθούν συγκεκριμένο μοτίβο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Παράλληλα, μελέτες με υπέρυθρη θερμογραφία ενίσχυσαν την υπόθεση της ομάδας, καθώς κατέγραψαν ενδείξεις που παραπέμπουν σε δομή με σχήμα πλοίου θαμμένη βαθιά στο έδαφος. Ο σχηματισμός Ντουρουπινάρ, που βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νότια από το Αραράτ, έχει απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα εδώ και δεκαετίες. Σύμφωνα με τοπικές αναφορές, αποκαλύφθηκε το 1948 όταν έντονες βροχοπτώσεις και σεισμικές δονήσεις απομάκρυναν τη λάσπη που τον κάλυπτε.
Local villagers first saw the resting place of Noah’s Ark in 1948, but it hit the world stage in 1959 when Captain Durupinar spotted this massive "boat shape" in aerial photos.
— Noahs Ark Scans (@noahsarkscans) April 19, 2026
Since then, the evidence has only grown. https://t.co/msYutTYuCD pic.twitter.com/p4WjdiWIJB
Η Βίβλος αναφέρει ότι η Κιβωτός προσάραξε στα «όρη του Αραράτ» μετά από κατακλυσμό 150 ημερών, γεγονός που ενισχύει τη σύνδεση του σημείου με την αφήγηση. Επιπλέον, η μορφολογία του σχηματισμού έχει οδηγήσει ορισμένους να πιστεύουν ότι ταιριάζει με τις διαστάσεις που περιγράφονται στα ιερά κείμενα, αν και πολλοί επιστήμονες εξακολουθούν να θεωρούν πως πρόκειται για φυσικό γεωλογικό φαινόμενο.
Η ομάδα του Τζόουνς προχώρησε και σε δειγματοληψίες, συλλέγοντας 88 δείγματα το 2024 από το εσωτερικό και το εξωτερικό του σχηματισμού. Οι αναλύσεις έδειξαν υψηλά επίπεδα καλίου στο έδαφος, κάτι που, σύμφωνα με τους ίδιους, θα μπορούσε να συνδέεται με αποσυντεθειμένο ξύλο. Υποστηρίζουν επίσης ότι λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών στην περιοχή, τμήματα της δομής ενδέχεται να έχουν διατηρηθεί σε απολιθωμένη μορφή.
Επιπλέον, εντοπίστηκαν γωνιώδεις δομές σε βάθος έως και έξι μέτρων, που ενδέχεται να αντιστοιχούν σε χώρους κάτω από ένα επίπεδο που θυμίζει κατάστρωμα. Όπως υποστηρίζει ο Τζόουνς, τέτοιου είδους χαρακτηριστικά δεν συνάδουν με έναν συμπαγή βράχο ή τυχαίες αποθέσεις λάσπης, αλλά μοιάζουν περισσότερο με ανθρώπινη κατασκευή.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ακόμη διαφοροποίηση στο χρώμα της βλάστησης εντός του σχηματισμού σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον, κάτι που θεωρούν πιθανή ένδειξη ανθρώπινης παρέμβασης. Την ίδια στιγμή, γίνεται λόγος και για πιθανή σήραγγα που οδηγεί προς το εσωτερικό, αρκετά μεγάλη ώστε να μπορεί να τη διασχίσει άνθρωπος.
Ο επόμενος στόχος της ομάδας είναι ακόμη πιο φιλόδοξος, καθώς επιδιώκουν να προχωρήσουν σε γεωτρήσεις και να εισαγάγουν κάμερα στο εσωτερικό της δομής. Όπως δηλώνουν, η επιβεβαίωση ή η διάψευση της θεωρίας ίσως βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα κάτω από την επιφάνεια, περιμένοντας να αποκαλυφθεί.
Με πληροφορίες από GBNews / NYPost
