ΚΟΙΝΩΝΙΑ
22/09/2016 06:51 EEST | Updated 22/09/2016 11:02 EEST

Ο θαυμασμός του Ρέμου για τον συγχωριανό του, τον «παγκόσμιο ηγέτη», Κεμάλ Ατατούρκ

Eurokinissi

Λίγες μόνο ημέρες μετά την επέτειο για την Μικρασιατική Καταστροφή ο δημοφιλής τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος δεν μπορεί να κρύψει τον θαυμασμό του για τον αδιαμφισβήτητα μεγάλο ηγέτη των Τούρκων, αλλά και μεγάλου διώκτη των Ελλήνων, τον Κεμάλ Ατατούρκ.

«Δεν είμαι μόνο συμπολίτης, αλλά και συγχωριανός του. Όπως ξέρετε, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει το σπίτι όπου μεγάλωσε ο Ατατούρκ. Υπάρχει όμως και το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε, σε ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη, τον Λαγκαδά. Από εκεί είναι η οικογένειά μου. Είμαστε περήφανοι που στο χωριό μας γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους ηγέτες» δηλώνει ο κ. Αντώνης Ρέμος.

Ο ίδιος σε συνέντευξή του στη Hurriyet προσπαθεί να μιλήσει για τις σχέσεις των δύο λαών στη λογική τού «οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα» και η εφημερίδα τον χαρακτηρίζει ως τον πιο διάσημο τραγουδιστή στην Ελλάδα.

«Γνωστός από την Αμερική έως την Αυστραλία που έχουν πάει να τον δουν από τον Χούλιο Ιγκλέσιας έως τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο» σχολιάζει η Hurriyet αναφερόμενη στις γνωστές συναυλίες του λαϊκού τραγουδιστή σε γνωστό κέντρο της Μυκόνου, της Ελλάδας της κρίσης, όπου το εισιτήριο ανά άτομο κοστίζει 1.000 ευρώ.

Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Ρέμος θυμάται, κάπως θολά, τις λαϊκές του καταβολές και εκθειάζει τα κοινά χαρακτηριστικά που έχουν Έλληνες και Τούρκοι, κάτι ψελλίζει περί δημοκρατίας και δηλώνει σοκαρισμένος από την απόπειρα πραξικοπήματος που επιχειρήθηκε στην Τουρκία.

«Πρέπει να διαφυλάξουμε αυτή την κληρονομιά και τις κοινές αναμνήσεις που μας ενώνουν με τον τουρκικό λαό. Όχι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και εμείς. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι -και- για εμάς;» διερωτάται ο κ. Ρέμος.

Σ΄ένα βιντεάκι τραγουδά με τον συνομιλήτή του πίνοντας ούζο βρέχοντας τα πόδια τους στα νερά του Αιγαίου, που πρέπει μόνο να ενώνει και να μην χωρίζει, όπως λένε και αυτοί που υποστηρίζουν πως «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του». Βέβαια δεν ήταν σε αμφισβητούμενη περιοχή, ή σε καμία γκρίζα ζώνη, άλλωστε οι Τούρκοι δημοσιογράφοι δεν ανέφεραν εάν βρίσκονταν στα έξι ή στα 12 ναυτικά μίλια.

«Η οικογένειά μου ήρθε από το Αϊβαλί. Το αίμα μου είναι από αυτά τα χώματα, αυτά τα μέρη. Μοιάζετε με μένα, η συμπεριφορά σας είναι σαν τη δική μου, το χαμόγελό σας είναι σαν το χαμόγελό μου, θυμώνετε όπως και εγώ».

Σε αυτό το πλαίσιο της καλλιτεχνικής αλληλεγγύης και του δημοκρατικού πνεύματος είναι και το βιντεάκι με τους τραγουδιστές να βρίσκονται στο τσακίρ κέφι και τραγουδούν κάτι στα τουρκικά, άλλωστε η μουσική ενώνει, μόνο που για λόγους πολιτικής ορθότητας, made in Turkey, στα χέρια των δύο ο σκηνοθέτης έχει βάλει φίλτρο έτσι ώστε να μη φαίνεται ότι κρατούν ποτήρια γεμάτα με αλκοόλ.

Την ίδια ώρα κάπου στην Τουρκία αντιφρονούντες δημοσιογράφοι διώκοντανή φυλακίζονταν, κάποια χωριά Κούρδων βομβαρδίζονταν, κυβερνητικά κλιμάκια του καθεστώτος Ερντογάν συζητούσαν τη νεοθωμανική τους στρατηγική τους στην Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή.

Εδώ η συνέντευξη στη Hurriyet