ΔΙΕΘΝΕΣ
03/01/2017 10:27 EET | Updated 03/01/2017 10:28 EET

Η «Οικία», μία από τις «μαύρες» φυλακές της Κίνας, όπως την περιγράφει ένας πρώην πολιτικός κρατούμενος

josefkubes via Getty Images
Security camera behind barbed wire fence stretched around prison walls

Τις δυσάρεστες εμπειρίες του από την κράτησή του σε μία από τις «μαύρες φυλακές» της Κίνας περιέγραψε στον Guardian ο Σουηδός ακτιβιστής Πήτερ Ντάλιν. Ο ίδιος ήταν ένα από τα πρόσωπα που βασανίστηκαν από τις αρχές στα πλαίσια της επιχείρησης εξάρθρωσης αντικαθεστωτικών που είχε διατάξει ήδη από το 2013 ο Σι Τσινπίνγκ.

«Αυτές οι εγκαταστάσεις έχουν χτιστεί έτσι ώστε να σε “σπάνε”», εξηγεί, μιλώντας για την «Οικία», όπως ονομάζεται το κρατητήριο στο οποίο τον μετέφεραν την πρωτοχρονιά του προηγούμενου έτους.

Ο Ντάλιν πλέον ζει ασφαλής στην Ταϊλάνδη. Ο εφιάλτης του στην Κίνα διήρκεσε 23 ημέρες, κατά τις οποίες κοιμόταν ελάχιστες ώρες. Βρισκόταν κλεισμένος σε ένα κελί χωρίς φυσικό φως και χωρίς ανθρώπινη επικοινωνία. Ήταν ένας από τους δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, μπλόγκερς, εκδότες, δικηγόρους και φεμινιστές που βρέθηκαν στο στόχαστρο των αρχών, στα πλαίσια των προσπαθειών της κομμουνιστικής κυβέρνησης να αποφευχθεί η δημιουργία μιας οργανωμένης αντιπολίτευσης.

«Για πρώτη φορά δεν είμαι αισιόδοξος. Έτσι θα λειτουργεί η Κίνα τα επόμενα είκοσι χρόνια», λέει.

Ο Ντάλιν ήταν 23 ετών όταν άφησε την Σουηδία το 2004 για να βιώσει εκ των έσω μια διαφορετική κουλτούρα. Είχε αποφοιτήσει μόλις από το Πανεπιστήμιο με ένα πτυχίο πολιτικών επιστημών και είχε στόχο να ταξιδέψει σε ολόκληρη την χώρα με το σακίδιό του. Τρία χρόνια αργότερα, ασχολήθηκε με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επικεντρώθηκε στην εξάλειψη των «μαύρων φυλακών», των δεκάδων άγνωστων εγκαταστάσεων όπου φυλακίζονται και βασανίζονται οι αντικαθεστωτικοί. Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι σύντομα θα κατέληγε σε μία από αυτές.

Το 2009, ο Σουηδός ακτιβιστής ίδρυσε με έναν Κινέζο δικηγόρο την ΜΚΟ «China Action» για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα. Οι αυστηροί νόμοι της Κίνας τους ανάγκασαν να δηλώσουν την οργάνωση ως «εταιρεία», ώστε να μην έρθουν αντιμέτωποι με τον νόμο. Ανάμεσα σε αυτά για τα οποία μαχόταν ήταν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των πολιτών, και συγκεκριμένα των Θιβετιανών.

Ήδη ένα χρόνο αργότερα, οι Θιβετιανοί διαδήλωναν στους δρόμους κατά της κυβέρνησης, όσο η χώρα προετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σταδιακά, το Κόμμα άρχισε να αντιδρά βίαια εναντίον των διαδηλωτών και οι συγκεντρώσεις βάφτηκαν με αίμα. Το 2013, όταν ο Σι Τσινπίνγκ ανέβηκε στην εξουσία, ορκίστηκε να μην επιτρέψει σε κανέναν να ανατρέψει το καθεστώς. Περιορισμοί τέθηκαν στο διαδίκτυο, μπλόγκερς συνελήφθησαν και ύποπτοι αντικαθεστωτικοί βασανίζονταν στις «μαύρες φυλακές» του Πεκίνου και αλλού.

«{Η κυβέρνηση) είναι τόσο ομαλή που καμιά φορά δεν μοιάζει δικτατορική. Οι περισσότερες δικτατορίες είναι απρόσεχτες, ωμές και άχαρες. Αυτή δεν είναι. Τα έχουν όλα τακτοποιημένα», δήλωσε.

Μιλώντας για την «Οικία», όπως ονομάζεται το κρατητήριο στο οποίο μεταφέρθηκε, την περιγράφει ως ένα τετραώροφο γραφείο όπου ανακρίνονται οι «εχθροί της Κίνας». Είναι στην ουσία μια μυστική φυλακή, λίγο πιο έξω από το Πεκίνο, όπου ούτε το φυσικό φως δεν μπορεί να εισέλθει. Οι κρατούμενοι έχουν δεμένα τα χέρια και τα μάτια, ενώ, όσο ανακρίνονται, συνδέονται σε μια συσκευή που ο Νταλίν πιστεύει πως λειτουργεί ως ανιχνευτής ψεύδους.

Το μαρτύριο του Νταλίν τέλειωσε μετά την ομολογία του ότι ήταν «εγκληματίας» και ότι έπαιρνε χρήματα από μια ΜΚΟ υπέρ της επιβολής δημοκρατικών καθεστώτων. Ο ίδιος αφέθηκε ελεύθερος αφότου μίλησε μπροστά στην κάμερα για το «πόσο καλά του φέρθηκαν» και στην συνέχεια εκδόθηκε στην Σουηδία. «Μην ξαναμπλέξεις», τον είχαν προειδοποιήσει οι αρχές λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροσκάφος.

Ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος εξιστορεί όσα πέρασε από το σπίτι του στην Ταϊλάνδη.