Η μετακίνηση του Γιάννη Αντετοκούνμπο στους Μαϊάμι Χιτ είναι πλέον επίσημη, με τον Έλληνα σούπερσταρ να αφήνει το Μιλγουόκι μετά από 13 χρόνια πορείας με τον σύλλογο.
Όπως είναι λογικό αυτός ο αποχαιρετισμός μόνο εύκολος δεν θα μπορούσε να είναι, αφού στο Μιλγουόκι ο Γιάννης δεν έγραψε απλά τον θρύλο του στο μπάσκετ, αλλά δημιούργησε και την οικογένειά του.
Αυτό αποτυπώνεται και στο γράμμα που έγραψε η γυναίκα του «Greek Freak», Μαράια, η οποία αποχαιρετά και αυτή το Μιλγουόκι εμφανώς συγκινημένη και συναισθηματικά φορτισμένη, ευχαριστώντας την πόλη για όλα τα όμορφα που προσφέρε σε εκείνη και την οικογένειάτης.
Το μήνυμα της στο Μιλγουόκι
«Αγαπημένο Μιλγουόκι
Κάθε φορά που καθόμουν να γράψω αυτό το γράμμα, τα μάτια μου δάκρυζαν. Ειλικρινά, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόταν η μέρα που θα το έγραφα, αλλά καμιά φορά η ζωή έχει τον τρόπο της να αλλάζει τα σχέδιά σου.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, το Μιλγουόκι έγινε κάτι πολύ περισσότερο από την πόλη όπου έπαιζε μπάσκετ ο σύζυγός μου. Έγινε το σπίτι μας. Το μέρος όπου δημιουργήσαμε την οικογένειά μας, ανακαλύψαμε ποιοι είμαστε και ζήσαμε μερικές από τις πιο όμορφες, αλλά και πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Νιώθω απέραντα ευλογημένη που αγάπησα και αγαπήθηκα από αυτή την απίστευτη κοινότητα.
Για δέκα χρόνια αποκαλούσα το Μιλγουόκι σπίτι μου. Φέραμε και τα τέσσερα παιδιά μας από το νοσοκομείο στο σπίτι μας. Μεγάλωσαν τα παιδιά μας, καθώς οδηγούσαμε δίπλα στη λίμνη κάθε φορά που επιστρέφαμε. Τα ύψη τους θα είναι για πάντα χαραγμένα στον τοίχο του σπιτιού μας. Εδώ γνώρισα την πραγματική έννοια της ζωής στο κέντρο της πόλης. Παραλίγο να γεννήσω κατά τη διάρκεια του Game 6 των τελικών του NBA το 2021. Ζήσαμε τη ζωή, τον θάνατο, την ασθένεια, την υγεία, αδιανόητη χαρά και αβάσταχτο πόνο σε αυτή τη μικρή πόλη.
Εδώ μεγαλώσαμε, γίναμε γονείς, γίναμε σύζυγοι, χτίσαμε τη ζωή μας.
Οπότε, Μιλγουόκι… ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ που μας αγκαλιάσατε από την πρώτη στιγμή. Που δεχθήκατε την οικογένειά μου σαν να ήταν δική σας. Που μας αγαπήσατε σε κάθε εποχή. Που πιστέψατε στον σύζυγό μου, γιορτάσατε τις νίκες μας, μας στηρίξατε στις δύσκολες στιγμές και μας θυμίσατε ξανά και ξανά τι σημαίνει πραγματικά κοινότητα.
Στο χωριό μας, στους δασκάλους, τους γιατρούς, τους προπονητές, τους γείτονες, τους φίλους και σε όλους όσοι έγιναν οικογένεια, ευχαριστώ. Τα λόγια δεν αρκούν για να εκφράσουν όσα χτίσαμε παρέα. Δείξατε αγάπη στα παιδιά μας, σταθήκατε δίπλα μας στις μεγαλύτερες στιγμές της ζωής μας και κάνατε το Μιλγουόκι να μοιάζει σπίτι μας με κάθε τρόπο.
Ευχαριστώ τους ιδιοκτήτες των Μπακς, που πίστεψαν και εμπιστεύτηκαν τον σύζυγό μου για να ηγηθεί του οργανισμού τα τελευταία 13 χρόνια. Επειδή του έδωσαν την ευκαιρία να κυνηγήσει τη σπουδαιότητα μέσα στο παρκέ και να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο έξω από αυτό, μπόρεσα κι εγώ να ζήσω τον δικό μου σκοπό. Για αυτό θα είμαι για πάντα ευγνώμων.
Και στον σύζυγό μου… Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη για σένα.
Μέσα από κάθε κορυφή, κάθε χαμηλό, κάθε επιτυχία, κάθε αποτυχία και, ακόμα και μέσα από όλες τις ανοησίες που αντιμετώπισες, δεν λύγισες ποτέ. Έδωσες σε αυτόν τον οργανισμό, σε αυτή την πόλη και στο ίδιο το παιχνίδι του μπάσκετ τα πάντα. Δεν πρόδωσες ποτέ το παιχνίδι και δεν δημιούργησες απλώς επιτυχίες.
Ο κόσμος θα θυμάται το πρωτάθλημα του NBA. Το βραβείο του MVP των τελικών, τα δύο MVP της κανονικής περιόδου, το βραβείο του αμυντικού της σεζόν, τις συμμετοχές στα All-Star Game, τα ρεκόρ και όλα όσα πέτυχες φορώντας τη φανέλα των Bucks.
Αυτό όμως που ελπίζω να θυμάται περισσότερο είναι ο άνθρωπος που ήσουν.
Ο άνθρωπος που ήταν δίπλα στους άλλους, ακόμη κι όταν κανείς δεν τον έβλεπε. Ο άνθρωπος που προσέφερε χωρίς να ζητά αναγνώριση. Ο άνθρωπος που κουβαλούσε αυτή την πόλη με περηφάνια και καταλάβαινε ότι το πραγματικό μεγαλείο δεν μετριέται μόνο από όσα κατακτάς, αλλά από τις ζωές που αγγίζεις.
Φεύγεις από το Μιλγουόκι ως ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες που φόρεσαν ποτέ αυτή τη φανέλα. Πάνω απ’ όλα, φεύγεις έχοντας αφήσει αυτή την πόλη καλύτερη από ό,τι τη βρήκες. Αυτή είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά σου.
Είσαι το παράδειγμα του πώς μοιάζει ένας άνθρωπος που φοβάται τον Θεό και κάθε μέρα ευχαριστώ τον Θεό που μπορώ να περπατώ δίπλα σου. Σε ευχαριστώ που μου χάρισες μια ζωή στην οποία ξυπνάω κάθε πρωί και μπορώ να ζω τον δικό μου σκοπό.
Ο σύζυγός μου μπορεί να άφησε το αποτύπωμά του στην ιστορία του Μιλγουόκι, όμως το Μιλγουόκι θα είναι για πάντα το σημαντικότερο κεφάλαιο της δικής μας ιστορίας αγάπης.
Σας ευχαριστώ για κάθε ανάμνηση. Σας ευχαριστώ για κάθε αγκαλιά. Σας ευχαριστώ για κάθε μάθημα. Σας ευχαριστώ για κάθε προσευχή. Σας ευχαριστώ για κάθε στιγμή.
Μιλγουόκι, θα έχεις για πάντα την καρδιά μου.
Με αγάπη,
Μαράια Αντετοκούνμπο».
