Για χρόνια, η μόνιμη επωδός των Άγγλων φιλάθλων πριν από κάθε μεγάλη διοργάνωση ήταν ένα μάλλον συγκρατημένο άγχος, κρυμμένο πίσω από το γραφικό σύνθημα «It’s Coming Home». Στην πρεμιέρα του Μουντιάλ 2026, ωστόσο, η εθνική ομάδα της Αγγλίας δεν χρειάστηκε τα λόγια των οπαδών της για να πείσει. Μίλησε η ίδια μέσα στο γήπεδο. Παράγοντας ένα ολοκληρωτικό, σύγχρονο και κυρίαρχο ποδόσφαιρο, η ομάδα του Τόμας Τούχελ ισοπέδωσε με 4-2 την πάντα σκληροτράχηλη Κροατία, αποδεικνύοντας ότι φέτος κατεβαίνει στα γήπεδα με τη δυναμική μιας πραγματικής υπερδύναμης.
Το τελικό σκορ μάλλον αδικεί την καθολική υπεροχή των Άγγλων, οι οποίοι αν δεν έπεφταν πάνω σε έναν εξωπραγματικό Ντομινίκ Λιβάκοβιτς, θα είχαν φτάσει σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Η Αγγλία έδειξε ένα πρόσωπο που είχαμε δεκαετίες να δούμε σε εναρκτήριο ματς Παγκοσμίου Κυπέλλου: αυτοπεποίθηση, τρομερό βάθος στον πάγκο και μια επιθετική πολυφωνία που τρομάζει.
Αντίδραση με μέταλλο μεγάλης ομάδας
Το πρώτο ημίχρονο ήταν ένα χορταστικό φεστιβάλ τακτικής και αποτελεσματικότητας. Η Αγγλία πήρε το προβάδισμα μόλις στο 12ο λεπτό, όταν ο Χάρι Κέιν ευστόχησε σε επανάληψη πέναλτι (το οποίο κέρδισε ο Μαντουέκε από τον Μόντριτς), αφού την πρώτη φορά ο Λιβάκοβιτς είχε αποκρούσει. Η Κροατία, χάρη στην ποιότητα και τον κυνισμό της, κατάφερε να απαντήσει δύο φορές. Αρχικά στο 36΄ με μια απίστευτη «οβίδα» του Μπατούρινα στο παραθυράκι και, μετά το δεύτερο γκολ του Κέιν με κεφαλιά στο 42΄, με κοντινό πλασέ του Μούσα στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου.
Σε άλλες εποχές, αυτή η διπλή ισοφάριση θα μπορούσε να γεμίσει με νευρικότητα και εσωστρέφεια την Αγγλία. Όχι όμως αυτή την ομάδα. Οι παίκτες του Τούχελ επέστρεψαν από τα αποδυτήρια με άγριες διαθέσεις, δείχνοντας χαρακτήρα και ψυχραιμία που μαρτυρούν μια ομάδα που ξέρει ακριβώς τι ζητάει στο χορτάρι.
Καταιγίδα, ρεσιτάλ και το «κερασάκι» του Ράσφορντ
Με το καλημέρα του δευτέρου μέρους (47΄), ο Τζουντ Μπέλιγχαμ πήρε το όπλο του. Με μια φανταστική ατομική ενέργεια από τα δεξιά και υποδειγματικό τελείωμα από δύσκολη γωνία, έγραψε το 3-2, δίνοντας το έναυσμα για έναν αγγλικό καταιγισμό.
Αυτό που ακολούθησε στα επόμενα δέκα λεπτά ήταν ένας επιθετικός μονόλογος, όπου η Αγγλία έπνιξε την Κροατία. Μόνο το προσωπικό ρεσιτάλ του Λιβάκοβιτς κράτησε το σκορ σε αξιοπρεπή επίπεδα, καθώς ο Κροάτης πορτιέρε σταμάτησε διαδοχικά τις προσπάθειες των Ράις, Ο΄Ράιλι, Γκόρντον και Κέιν.
Η ολοκληρωτική κυριαρχία και η ωριμότητα της Αγγλίας σφραγίστηκαν στο 84΄. Ο Μάρκους Ράσφορντ, ερχόμενος με φρέσκα πνευμόνια από τον πάγκο –δείγμα του απίστευτου βάθους της ομάδας– εκμεταλλεύτηκε τους χώρους στην αντεπίθεση και με ψύχραιμο πλασέ διαμόρφωσε το τελικό 4-2.
Η Αγγλία δεν πήρε απλώς ένα τρίποντο σε μια δύσκολη πρεμιέρα. Έκανε μια δήλωση ισχύος. Μετά από πάρα πολλά χρόνια, τα «Τρία Λιοντάρια» δεν βασίζονται σε ελπίδες ή στην τύχη, αλλά σε ένα πανίσχυρο σύνολο ικανό να κυριαρχήσει και να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου.
