Αντώνης Καλής

Ο Δρ. Αντώνης Καλής εργάζεται στην Κύπρο ως διευθυντής Έρευνας και Ανάπτυξης της SignalGeneriX Ltd. Έχει τιμηθεί με το Chester Sall Memorial Award, και ήταν υποψήφιος για το Marconi Paper Award. Από το 2012 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής του Lynceus Project, που έλαβε το Lloyd’s List Innovation Award το 2014.
Μια μέρα

Μια μέρα μόνο

Σκεφτείτε το εξής απλό παράδειγμα: Να αφιερώναμε ο καθένας μία μέρα μόνο κάθε χρόνο για να ελέγχουμε ή να διαμορφώνουμε μια απόφαση. Μία μέρα μόνο στις 365. Πώς; Μα με τον ίδιο τρόπο που ήδη εδώ και αιώνες καλούμαστε να συμμετέχουμε σε σημαντικές αποφάσεις της μίας από τις τρεις εξουσίες: ήδη από τον 12ο αιώνα στον δυτικό κόσμο η δικαστική εξουσία καλεί απλούς πολίτες να αποφασίσουν για πολύπλοκα νομικά θέματα. Είναι τα γνωστά σε όλους μας σώματα ενόρκων. Γιατί να μην εφαρμόζαμε την ίδια μέθοδο και για τις υπόλοιπες εξουσίες;
21/02/2017 13:42 EET
Ο ολοκληρωτισμός ως αυτοεκπληρούμενη

Ο ολοκληρωτισμός ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία

Στη θεωρία συστημάτων, στους μηχανικούς, έχουμε έναν κανόνα που δεν είναι τίποτε άλλο από απλή λογική. Όταν ένα σύστημα παράγει άσχημα αποτελέσματα ό,τι κι αν το τροφοδοτήσεις, τότε φταίει το σύστημα, κι όχι αυτό που το τροφοδοτείς. Και η απλή λογική λέει και κάτι άλλο. Ότι οποιοδήποτε σύστημα μπορεί να αλλάξει. Ο κοινοβουλευτισμός είναι ένα έξοχο παράδειγμα. Έχει δείξει ως σύστημα μια απαράμιλλη ικανότητα να εξελίσσεται στις κρίσεις του. Στον πολυτάραχο 19ο αιώνα διευρύνθηκε με την καθολική ψήφο. Στον μεσοπόλεμο, την ώρα που η ηπειρωτική Ευρώπη (και η Ελλάδα) οπισθοδρομούσε στον ολοκληρωτισμό, Μ. Βρετανία και ΗΠΑ προτίμησαν να διευρύνουν την πολιτική συμμετοχή με την ψήφο στις γυναίκες και τη χρήση των δημοσκοπήσεων.
09/09/2016 12:30 EEST
Η φιλελεύθερη προσέγγιση της αναθεωρητικής

Η φιλελεύθερη προσέγγιση της αναθεωρητικής διαδικασίας

Αν η αναθεωρητική διαδικασία μεταφερθεί στο επίπεδο της κοινωνίας, δεν προσβάλλεται απλά η υπάρχουσα πρακτική. Όχι. Είναι πολύ βαθύτερο. Κλονίζεται μια βασική παραδοχή της ίδιας της φιλελεύθερης δημοκρατίας: ότι η κοινωνία αποτελείται από συμπαγείς κοινωνικές ομάδες με τόσο αντικρουόμενα συμφέροντα, που αν αφεθούν ελεύθερες, θα αλληλοσπαραχθούν. Είναι επομένως προς το συμφέρον όλων, το πεδίο των αντιπαραθέσεων να μην βρίσκεται στο επίπεδο της κοινωνίας, αλλά σε εκείνο του κράτους. Εκεί, η κοινωνία αναθέτει στους «καλύτερους» εκπροσώπους των μειονοτήτων να αντιπαρατεθούν αντί αυτής, σε ένα ανώτερο, μη βίαιο κανονιστικό πλαίσιο.
23/08/2016 10:34 EEST
Οι Λογικές Πλάνες μιας «Χουντικής»

Οι Λογικές Πλάνες μιας «Χουντικής» Αναθεώρησης

Τα δημοψηφίσματα, ιδίως τα κυβερνητικά, λίγη σχέση έχουν με την έννοια της διαβούλευσης. Ειδικά στην περίπτωση του Συντάγματος, όταν οι προτάσεις συντάσσονται από «επιτροπές» και «ειδικούς» εκτός κοινωνίας, τότε το αποτέλεσμα δεν έχει να κάνει με την «γενική βούληση», αλλά με την βούληση των ειδικών που θα επιλέξει το εν ισχύ πολιτικό σύστημα για να αναπαράγει τον εαυτό του. Ακριβώς όπως και στην περίπτωση της Χούντας: ο λαός κλήθηκε να αποφασίσει τελικά μεταξύ Δικτατορικής Μοναρχίας, και Προεδρικής Δικτατορίας. Τι σχέση είχε η διαβούλευση, η «γενική βούληση», ή η δημοκρατία με αυτό;
19/08/2016 13:28 EEST
Το λάθος του

Το λάθος του Brexit

Οι ομοιότητες είναι εκπληκτικές, και δε σταματούν εδώ. Όπως και στην περίπτωση του brexit, η ανάλυση εξέφραζε φόβους για την διάσπαση της χώρας. Και ενώ την απόφαση είχε επηρεάσει κυρίως η άρνηση των Ελβετών να μεταφερθεί το κέντρο λήψης αποφάσεων από τις κοινότητές τους στις Βρυξέλλες, καταργώντας μια δημοκρατική παράδοση πολλών αιώνων, η ανάλυση θεωρούσε ότι η βασική αιτία για το «όχι» ήταν ο φόβος των ενδεχόμενων μεταναστευτικών ροών. Είκοσι-τόσα χρόνια μετά, η πιο πάνω ανάλυση μοιάζει αστεία. Αν μάλιστα δούμε την πορεία των οικονομιών της Ελβετίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ιδίως μετά την παγκόσμια κρίση του 2008, η ελβετική ελίτ μάλλον θα πρέπει να ευγνωμονεί για αυτή την απόφαση του 1992.
04/07/2016 10:10 EEST
Ο πρωτοφασισμός των

Ο πρωτοφασισμός των προαστίων

Το φαινόμενο αυτό, το οποίο σχηματικά και μόνο λέω εδώ «πρωτοφασισμό των προαστίων», έχει αθώο προσωπείο. Δεν αμφισβητεί άμεσα τον κοινοβουλευτισμό. Δεν μουτζώνει τη βουλή. Ο πρωτοφασισμός των προαστίων αμφισβητεί απευθείας την μόνη πηγή νομιμοποίησης οποιασδήποτε μορφής δημοκρατίας: ο λαός είναι εκείνος που είναι ηλίθιος, αμόρφωτος, ανιστόρητος, ανορθολογικός, κακός στη ράτσα του, λειψός στην ιστορία του, «Ελληνάρας». Η απαξίωση αυτή αναπαράγεται πότε μεταξύ σοβαρού και αστείου, πότε σε επιστημονικοφανείς αναλύσεις, πότε σε διαλέξεις αυτοαποκαλούμενων φιλοσόφων. Και είναι ιδαίτερα επίφοβη.
12/05/2016 12:27 EEST
Χρειαζόμαστε μια

Χρειαζόμαστε μια Μεταρρύθμιση

Υπάρχει μία ιστορία, βγαλμένη κυρίως από τις Γερμανόφωνες περιοχές της Ευρώπης του 16ου αιώνα, και τις Κυριακές τους. Οι άνθρωποι εκεί ξυπνούσαν κάθε Κυριακή πρωί, έβαζαν τα καλά τους, και ευλαβικά πήγαιναν να παρακολουθήσουν την Θεία λειτουργία, αφιερωμένη στην Αγάπη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Όταν η λειτουργία τελείωνε, έβγαιναν ήσυχα-ήσυχα από την εκκλησία, προσηνείς και φωτισμένοι, για να αντικρύσουν το εξής θέαμα: Μια θυμωνιά από ξύλα ριγμένα γύρω από ένα πάσσαλο στο κέντρο της πλατείας. Και μία οικογένεια να οδηγείται εκεί αλυσοδεμένη για να καεί ζωντανή. Ναι, ζωντανή.
05/02/2016 11:11 EET
Δικαιώματα ή

Δικαιώματα ή Δημοκρατία;

«Δημοκρατία δεν είναι να αποφασίζουν δύο λύκοι κι ένα πρόβατο για το τι θα φάνε το μεσημέρι».Τη χρονιά που πέρασε, δύο ευρωπαϊκά κράτη έβαλαν τους λύκους να αποφασίσουν με δημοψήφισμα για τη νομιμότητα του γάμου μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών: η Ιρλανδία και η Σλοβενία. Στην Ιρλανδία οι λύκοι ήταν προφανώς χορτάτοι. Το 60,5% ενέκρινε το ψήφισμα. Στη Σλοβενία το 63,5% το απέρριψε. Η ένσταση όμως παραμένει ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Το επιχείρημα εδώ είναι ότι η θεσμοθέτηση των δικαιωμάτων συνανθρώπων μας που διαφέρουν από την πλειονότητα μόνο ως προς τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, δεν αφορά την πλειονότητα. Είναι θέμα βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
15/01/2016 11:36 EET
Καινοτομία; Που έχει εφαρμοστεί

Καινοτομία; Που έχει εφαρμοστεί αυτό;

Ο προφανής τρόπος να εναρμονιστεί η πολιτική με την κοινωνία που αλλάζει, ώστε να καλύψει τις νέες κοινωνικές ανάγκες αποκλείοντας τη βία, απομακρύνοντας τον φόβο από την κοινωνική ζωή, είναι να υπάρξουν καινοτόμες ιδέες για την άμεση σύνδεση κοινωνίας και πολιτείας. Οι ιδέες αυτές δεν πρόκειται να έρθουν από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, γιατί χτυπάνε την ίδια τη συγκεντρωτική λογική του. Ούτε θα υποστηριχθούν από το πολιτικό σύστημα. Αν είναι να επιβιώσουν, θα πρέπει εμείς να αφήσουμε για λίγο την κανονικότητα της ζωής μας για να τις υποστηρίξουμε. Η ιστορία μας μαθαίνει ότι είναι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε ένα νέο 1843, ένα νέο 1930, ένα νέο 1974.
28/12/2015 16:33 EET