O Ρώσος Πρόεδος Βλαντιμίρ Πούτιν, παλεύοντας στο ουκρανικό μέτωπο επινοεί έναν νέο υπαρξιακό κίνδυνο.
Απειλείται πραγματικά η Μόσχα από τα τρία μικρά κράτη που βρίσκονται στη Βαλτική Θάλασσα;
Η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία έχουν γίνει μυστικές πλατφόρμες για ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον της Ρωσίας;
Όπως έχετε καταλάβει, έχουμε κολλήσει στην ίδια παλιά ιστορία του λύκου και του αρνιού, που συχνά χρησιμοποιείται από αυταρχικούς ηγέτες και διάφορους τυράννους για να αντιστρέψουν τους ρόλους της ιστορίας.
Ωστόσο σε μια πιο σκοτεινή επανάληψη του μύθου του Αισώπου αυτή είναι ακριβώς η επικίνδυνη θέση που διαδίδεται από το Κρεμλίνο, από τους επιμελείς Δυτικούς συνεργάτες του, οι οποίοι μεταμφιέζονται σε στοχαστικούς αναλυτές, επιθετικούς πολιτικούς ή ακόμα και σε βοηθητικούς διπλωμάτες.
Ο Βασίλι Νεμπένζια, εκπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, προειδοποίησε ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν θα προστατεύσει τις χώρες της Βαλτικής από πιθανά αντίποινα.
Mε τη σειρά του, ο Σεργκέι Ναρίσκιν , ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών που προσπάθησε ανεπιτυχώς να περιορίσει την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 21 Φεβρουαρίου 2022, πρόσθεσε ότι σε ένα σενάριο ανοιχτής αντιπαράθεσης με την Ατλαντική Συμμαχία, η Ρίγα, το Ταλίν και το Βίλνιους θα είναι οι πρώτες που θα υποφέρουν.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων υπενθύμισε πρόσφατα πώς η Μόσχα πιέζει ολόκληρη την περιοχή της Βαλτικής με ένα μείγμα στρατιωτικών και υβριδικών απειλών.
Η μακροχρόνια εμμονή του Πούτιν συμβάλλει στην αποσταθεροποίηση του ανατολικού μετώπου της Ευρώπης.
Οι τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις στο Κίεβο και η προειδοποίηση προς τις δυτικές πρεσβείες να εκκενώσουν το προσωπικό τους από την ουκρανική πρωτεύουσα αποτελούν μέρος της ίδιας ισχυρής πλεκτάνης.
Το drone που έπεσε στη Ρουμανία είναι εκεί, για να δείξει πώς αυτή η πλεκτάνη, μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο σε μια στιγμή, μετατρέποντας την σε τραγωδία.
Πιθανότατα όμως υπάρχει ένας καθαρά εσωτερικός λόγος που ωθεί τον Ρώσο δικτάτορα να δημιουργήσει την Ρωσία ως τον μπαμπούλα της Βαλτικής.
Ας μιλήσουμε ανοιχτά.
Η Ρωσική Ομοσπονδία χάνει τον ρωσοουκρανικό πόλεμο.
Ας είμαστε σαφείς, κανείς δεν φαντάζεται το Τάγμα Αζόφ να τριγυρνά στην Κόκκινη Πλατεία.
Η απώλεια του πολέμου, για τον Πούτιν, σημαίνει απλώς ότι δεν τον κερδίζει.
Έχουν περάσει σχεδόν τεσσεράμισι χρόνια αποτυγχάνοντας να κατακτήσει καν ολόκληρο το Ντονμπάς.
Διακινδυνεύει να χρειαστεί να συνεχιστεί έτσι για άλλα δύο ή τρία χρόνια με μια οικονομία που πεθαίνει αλλά και να χλευαστεί από έναν κωμικό, όπως είναι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος έχει γίνει παγκόσμιο είδωλο.
Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν τις ρωσικές απώλειες σε σχεδόν μισό εκατομμύριο νεκρούς.
Ο αριθμός αυξάνεται σε 1,3 εκατομμύρια θύματα αν συμπεριληφθούν και οι τραυματίες, οι οποίοι δεν μπορούν πλέον να αναρρώσουν από το μέτωπο, ο κοινωνικός αντίκτυπος είναι εύκολο να φανταστεί κανείς.
Δεξαμενές σκέψης και ερευνητές υποστηρίζουν επίσης ότι οι Ουκρανοί έχουν αντιστρέψει την τάση.
Απαλλαγμένοι από τις προειδοποιήσεις του παρελθόντος, χτυπούν βαθιά με μη επανδρωμένα αεροσκάφη των οποίων η τεχνολογία είναι τόσο αποτελεσματική που την επιδίωξαν ακόμη και οι Αμερικανοί εναντίον του Ιράν.
Το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου σημειώνει ότι κάθε μήνα πεθαίνουν περισσότεροι Ρώσοι στρατιώτες από όσους μπορούν να στρατολογηθούν.
Και εδώ φτάνουμε στην ουσία του ζητήματος.
Ο Βλάντιμιρ Πούτιν εξακολουθεί να υπολογίζει στη συνενοχή του Ντόναλντ Τραμπ για να βυθίσει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε μια διαπραγμάτευση εντελώς ανισόρροπη υπέρ της Μόσχας, όμως ο δρόμος γίνεται ολοένα και πιο στενός καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος αποδυναμώνεται, βαλτωμένος στον Περσικό Κόλπο.
Σ τις 13 Μαΐου, η Δούμα ενέκρινε έναν ανησυχητικό νόμο που δίνει στον Πούτιν την εξουσία να αναπτύσσει στρατεύματα στο εξωτερικό ώστε να προστατέψει τους συμπατριώτες του από ξένες δικαιοδοσίες.
Η συστημική διαφθορά της Ουκρανίας αποτελεί σίγουρα ένα σοβαρό εμπόδιο.
Από εσωτερικές έρευνες αποκαλύφθηκε ότι έχει κοστίσει στους στενότερους βοηθούς και τους έμπιστους φίλους του Ζελένσκι τις έδρες τους.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι, εθνικός ήρωας πια και αντικείμενο ενός είδους λατρείας και πίστης για τους Ουκρανούς, απολαμβάνει μια άξια θετική προτίμηση, χωρίς την οποία σίγουρα θα είχε εξαφανιστεί.
Περισσότεροι από ένας αναλυτές βλέπουν τον θύλακα του Καλίνινγκραντ ως το επόμενο casus belli.
Πολύ πιο βόρεια από την Ουκρανία, οι τρεις βαλτικές χώρες, η Εσθονία η Λετονία και η Λιθουανία ελπίζουν πως σε μια ενδεχόμενη ένταξη τους στο ΝΑΤΟ να μην αποκτήσουν μπαμπούλα τον ένοικο του Κρεμλίνου Βλάντιμιρ Πούτιν.
