Η πρόσφατη συμμετοχή του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη στη διεθνή Σύνοδο Ηγετών για το κλίμα στην Αττάλεια της Τουρκίας αποκάλυψε διάφορα παράδοξα, τόσο εντός Τουρκίας, όσο και εντός Κύπρου.
Καταρχάς, την εξουσία στην Τουρκία ασκεί το ισλαμοφασιστικό καθεστώς Ερντογάν, το οποίο φυλακίζει διά βίου πολιτικούς, όπως τον χαρισματικό Κούρδο πολιτικό ηγέτη Ντεμιρτάς κι εκατοντάδες Κούρδους δημάρχους και ακτιβιστές. Με διατάγματα βρίσκονται φυλακή και Τούρκοι πολιτικοί τους οποίους ο νεοσουλτάνος Ερντογάν θεωρεί επικίνδυνους στην ισλαμιστική του ψύχωση. Αυτός ο χολωμένος Ερντογάν επιδίωξε να αποκλείσει τον Πρόεδρο της Κύπρου από την διεθνή διάσκεψη στην Τουρκία. Κι όταν η παρέμβαση πρωτίστως της ΕΕ επέβαλε την συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΟΗΕ, στήθηκε ένα γελοίο θέατρο. Κατά την άφιξη του Κύπριου Προέδρου στο συνεδριακό κέντρο, ο νεοσουλτάνος αποχώρησε από τον χώρο υποδοχής, αφήνοντας τον ΓΓ του ΟΗΕ να υποδεχθεί τον Κύπριο Πρόεδρο. Αυτό ήταν όλο κι όλο το «θέατρο» Ερντογάν καθώς ο Κύπριος Πρόεδρος συμμετείχε στις επίσημες εργασίες, μίλησε ως Πρόεδρος και φωτογραφήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες κρατών, παρόντος του Ερντογάν.
Αντικειμενικά, ο ζημιωμένος από όσα διαδραματίστηκαν σε σχέση με την Κύπρο ήταν ο Ερντογάν αφού απέτυχε να αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο, συνοδευόμενο από τον Υπουργό Εξωτερικών και τον ένστολο επικεφαλής της Προεδρικής Φρουράς με το πράσινο μπερέ των Δυνάμεων Καταδρομών.
Οι εικόνες από την σύνοδο εντός Τουρκίας, δεν ανάτρεψαν τον τουρκικό επεκτατισμό, ούτε τερμάτισαν την κατοχή στην Κύπρο, αλλά ανάτρεψαν τον τουρκικό σχεδιασμό για αποκλεισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη συνέχεια προέκυψαν σαφή πολιτικά μηνύματα εντός κι εκτός Τουρκίας, πράγμα που εξόργισε πολλούς Τούρκους.
Περίεργες αντιδράσεις όμως υπήρξαν και στην Κύπρο από τους πωρωμένους στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Μόνο στην Κύπρο υπάρχουν δήθεν «αντιφασίστες» στα αριστερά, που συμπαθούν τους … τζιχαντιστές και αποστρέφονται τον δημοκρατικά εκλελεγμένο Πρόεδρο της Κύπρου και την συνοδεία του οι οποίοι εκπροσωπούν την ημικατεχόμενη πατρίδα. Μόνο στην Κύπρο οι δήθεν «εθνικόφρονες» στα δεξιά έχουν κριτήριο το ατομικό τους συμφέρον ενόψει προεδρικών εκλογών και έγνοια τους την κομματική τους ανέλιξη εις βάρος της πατρίδας.
Περιέργως, για την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός Τουρκίας, εκδήλωσαν χαρά κι όσοι ζητούν την αποχώρησή μας από την ΕΕ κι όσοι ζητούν την ανατροπή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ για το Κυπριακό, πράγμα που θα ανοίξει τον δρόμο για αποδόμηση και άλλων τέτοιων αποφάσεων, όπως επιδιώκει από το 1963 η Τουρκία για να συντρίψει την Κυπριακή Δημοκρατία. Άλλωστε, στην Κύπρο υπάρχει μερίδα που προτιμά την συντριβή της Κύπρου και του Προέδρου της, για να εξυπηρετηθούν οι ατομικές πρώτα και κατά δεύτερον οι κομματικές τους επιδιώξεις και δογματισμοί, ανάμεσα τους κι οι χειροκροτητές όσων εναγκαλίζονταν τον Ερντογάν μετά το δημοψήφισμα το 2004. Πάντως, υπήρξαν και χειρότερα το 1974, όταν κάποιοι ανάμεσα μας προτιμούσαν την Τουρκία παρά Πρόεδρο τον Μακάριο.
Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
