Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του θεσμού του υπουργείου Πολιτισμού «Όλη Ελλάδα ένας πολιτισμός 2026» συνεχίζεται με την τέταρτη εβδομάδα εκδηλώσεων, παρουσιάζοντας 10 πρωτότυπες παραγωγές σε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία σε όλη τη χώρα.
Από τις 20 έως και τις 26 Ιουλίου, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει εκδηλώσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας, στο Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος, στον Αρχαιολογικό χώρο Ολύνθου, στο Φρούριο Ρίου, στο Βυζαντινό Φρούριο Γυναικόκαστρου Κιλκίς, στον Προμαχώνα Αγίου Γεωργίου της Μεσαιωνικής Πόλης Ρόδου, στον Αρχαιολογικό χώρο Μυστρά, στο Αρχαίο Θέατρο Μήλου και στο Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει θεατρικές και μουσικές παραγωγές, εικαστικές περφόρμανς και παραστάσεις για παιδιά και εφήβους, με κεντρικό θεματικό άξονα τον περίφημο στίχο από τον Δύσκολο του Μενάνδρου, «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ» («Πόσο ωραίος –ώριμος– είναι ο άνθρωπος όταν πραγματικά είναι άνθρωπος»). Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το ΥΠΠΟ, με απαραίτητη την προκράτηση θέσεων. Οι προκρατήσεις για τις εκδηλώσεις του Ιουλίου πραγματοποιούνται μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του θεσμού: www.allofgreeceoneculture.gr.
Οι προκρατήσεις για τις εκδηλώσεις του Αυγούστου ξεκινούν στις 24 Ιουλίου.
Στις 20 και 21 Ιουλίου θα παρουσιαστούν η ομαδική έκθεση χαρακτικών έργων Θάλασσα Μνήμη: Χαρακτικά ηχοτοπία, σε επιμέλεια της Χαράς Σαΐτη, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, στην Πρέβεζα, καθώς και η θεατρική παράσταση Η αρπαγή της Περσεφόνης – Η επιστροφή, σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου, στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας.
Στις 22 και 23 Ιουλίου θα παρουσιαστούν η θεατρική παράσταση Το μαύρο πρόβατο, σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Ρουμελιώτη, στο Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος, στον Βόλο, καθώς και η παράσταση για παιδιά και εφήβους Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη,σε διασκευή, σκηνοθεσία και χορογραφία του Πάρη Μαντόπουλου, με πρωτότυπη μουσική του Νίκου Κυπουργού, στον Αρχαιολογικό Χώρο Ολύνθου, στη Χαλκιδική.
Στις 23 και 24 Ιουλίου θα παρουσιαστεί η θεατρική παράσταση Ο γλάρος του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία της Ζωής Ξανθοπούλου, στο Φρούριο Ρίου.
Στις 24 και 25 Ιουλίου ακολουθεί η θεατρική παράσταση Όταν ο άνθρωπος μένει, μια παράσταση για τη φροντίδα, τη φιλία και τις πόλεις, σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι, στο Βυζαντινό Φρούριο Γυναικόκαστρου Κιλκίς.
Στις 25 και 26 Ιουλίου θα παρουσιαστεί η τοποειδική εικαστική και ηχητική εγκατάσταση Μαγικός φανός, σε σύλληψη και καλλιτεχνική επιμέλεια των Γιώργου Μωραΐτη, Σωτήρη Τσίγκανου και Ιώνιαν Μπισάι, στον Προμαχώνα Αγίου Γεωργίου της Μεσαιωνικής Πόλης Ρόδου.
Στις 26 και 27 Ιουλίου θα παρουσιαστούν τρεις νέες παραγωγές: η θεατρική παράσταση Μωρίας εγκώμιο του Έρασμου, από την Ομάδα Θεάτρου ΑTONAλ, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Μαραθάκη, στον Αρχαιολογικό χώρο Μυστρά, η θεατρική παράσταση Οι επιζώντες, σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά, στο Αρχαίο Θέατρο Μήλου, καθώς και το έργο Κοινή ανάσα, μια σύγχρονη μουσικοαφηγηματική σύνθεση για δέκα χάλκινα πνευστά, κρουστά και αφηγητή, με πρωτότυπη μουσική του Ορέστη Παπαϊωάννου, στο Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας.
Αναλυτικά το πρόγραμμα 20 – 26 Ιουλίου
Εικαστικά / Περφόρμανς
Θάλασσα Μνήμη: Χαρακτικά ηχοτοπία
20, 21 Ιουλίου
Εγκαίνια εικαστικής έκθεσης: 20 Ιουλίου, στις 19.30 – Διάρκεια έκθεσηςέως 31/8
Μουσική παράσταση και χορός: 20 & 21 Ιουλίου, στις 21.30 •Προαύλιος χώρος
Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης, Πρέβεζα
Εικαστική έκθεση
Επιμέλεια: Χαρά Σαΐτη
Σύνθεση ηχοτοπίων, ψηφιακές εφαρμογές: Mauro Bon
Καλλιτέχνες: Γιάννα Αλεξοπούλου, Ρένα Ανούση-Ηλία, Φώτης Βάρθης, Άλκης Βολιώτης, Γιάννης Βρακάς, Βασιλική Κολιπέτσα, Άρια Κομιανού, Μιχάλης Κότσαρης, Δήμητρα Κουμαντάκη, Χριστίνα Μακροπούλου, Αριστείδης Πατσόγλου, Μιλτιάδης Πεταλάς, Μάριος Πράσινος, Πάρις Πρέκας, Ιωάννα Ροδοπούλου-Καραγκούνη, Χαρά Σαΐτη, Βαρβάρα Σιδέρη, Νικίας Σκαπινάκις, Δημήτρης Σκλαβενίτης, Θεόδωρος Στάμος, Τάκις (Παναγιώτης Βασιλάκης), Τάσσος (Αλεβίζος), Ζαν Τσάμης, Νίκος Χατζηκυριάκος–Γκίκας, Θεόδωρος Χίος, Τζων Χριστοφόρου
Ομαδική διαδραστική έκθεση χαρακτικών έργων σε συνδυασμό με πρωτότυπα ηχητικά μονοπάτια θέασης, με κεντρικό θέμα τη θάλασσα ως μνήμη, σε έναν δημιουργικό διάλογο κλασικών αναφορών και σύγχρονων ανατρεπτικών πειραματισμών, μέσα στο μουσειακό περιβάλλον.
Μουσική παράσταση και Χορός
Rhythm ’n’ Rapsody: Αθηνά Χιώτη (φωνή), Αλίκη Μαρκαντωνάτου (αρχαιοελληνική λύρα, φωνή), Θάλεια Μαρί Παπαδοπούλου (κρουστά, φωνή)
Χορογραφία, σκηνοθεσία, χορός: Θάλεια Μαρί Παπαδοπούλου
Μουσική σύνθεση: Mauro Bon, Αλίκη Μαρκαντωνάτου
Μια τελετουργική μουσική εμπειρία όπου η αρχαιοελληνική λύρα ενώνεται με live soundscapes (ηχοτοπία), γυναικείες φωνές, ποίηση και χορό. Το μουσικό ταξίδι ξεκινά από την Οδύσσεια, διαπλέει εμβληματικά παραδοσιακά τραγούδιακαι φθάνει σε σύγχρονες μουσικές συνθέσεις. Το μουσικό δρώμενο ολοκληρώνεται με χορό εμπνευσμένο από αρχαϊκές εικονογραφίες, δημιουργώντας ένα ζωντανό σκηνικό αφήγησης.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Η αρπαγή της Περσεφόνης – Η επιστροφή
20, 21 Ιουλίου, 20.50
Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας
Σύλληψη, σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος
Κείμενο: Γιώργος Δασκαλάκης
Σκηνικά: Geurt Holdijk – House of Architects
Κοστούμια: Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος
Μουσική: Μιχάλης Παρασκάκης
Χορογραφία: Αλέξης Φουσέκης
Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος
Ερμηνεύουν: Διαμαντής Αδαμαντίδης, Ιφιγένεια Βαρελά, Μιχαήλ Μελίσσης, Wendell Jaspers
Η Αρπαγή της Περσεφόνης – Η επιστροφή επαναπροσεγγίζει τον αρχαίο μύθο μέσα από μια σύγχρονη, σκοτεινή και βαθιά ανθρώπινη οπτική.
Η παράσταση εστιάζει όχι στην αρπαγή αλλά στις συνέπειές της: τραύμα, βίαιη ενηλικίωση και επιστροφή σε έναν κόσμο που, ενώ δεν είναι πια ο ίδιος, προσπαθεί να συνεχίσει σαν να μη συνέβη τίποτα – συγκαλύπτοντας τη βία ως κανονικότητα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Περσεφόνη, σε έναν μύθο όπου τη μοίρα της φαίνεται να καθορίζουν οι επιθυμίες άλλων: του άντρα της, της μητέρας της, του Δία. Η σχέση μητέρας και κόρης γίνεται πεδίο σύγκρουσης, καθώς η Δήμητρα αδυνατεί να επαναφέρει την Περσεφόνη στη θυγατρική της και μόνο υπόσταση.
Συνδυάζοντας λόγο, κίνηση και ζωντανή μουσική η παράσταση δημιουργεί ένα σκηνικό σύμπαν όπου οι θεοί λειτουργούν ως φορείς εξουσίας, πόθου και ελέγχου. Με αιχμηρή σύγχρονη ματιά, το έργο συνομιλεί με ζητήματα έμφυλης βίας, τραύματος και εξουσίας, αναζητώντας την επιστροφή μετά την απώλεια.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Το μαύρο πρόβατο
22, 23 Ιουλίου 2026, 20.50
Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος, Βόλος
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Ρουμελιώτης
Δραματουργία: Νικόλας Μαραγκόπουλος
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Χρυσικός
Σκηνικά, κοστούμια: Μαρία Καραδελόγλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σωτήρης Ρουμελιώτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκη Ζερβού
Ερμηνεύουν: Νικόλας Αβράμογλου, Βασίλης Βασιλείου, Ιωάννης Καμπούρης, Ελευθερία Μαϊστράλη, Δόμνα Χουρναζίδου
Μουσικός επί σκηνής: Γιώργος Χρυσικός
Σε μια χώρα όπου όλοι κλέβουν για να επιβιώσουν, η εμφάνιση ενός τίμιου ανθρώπου αρκεί για να διαλύσει την ισορροπία. Το Μαύρο πρόβατο, εμπνευσμένο από το εμβληματικό διήγημα του Ίταλο Καλβίνο, μετατρέπει τη σκοτεινή αλληγορία σε μια σύγχρονη θεατρική εμπειρία γεμάτη φάρσα, μαύρο χιούμορ και καυστική κοινωνική σάτιρα. Μέσα από ένα πολυφωνικό σύμπαν σωμάτων, ήχων και διαρκών μεταμορφώσεων, η παράσταση φωτίζει έναν κόσμο όπου η διαφθορά μοιάζει φυσική και η εντιμότητα σχεδόν επικίνδυνη. Ο τίμιος άνθρωπος δεν γίνεται ήρωας· γίνεται απειλή για το σύστημα. Με γρήγορο ρυθμό, ζωντανή μουσική επί σκηνής και συνεχή εναλλαγή ρόλων και αφηγήσεων, το έργο θέτει ένα επείγον ερώτημα: όταν η απανθρωπιά γίνεται κανονικότητα, ποιος τολμά να παραμείνει άνθρωπος; Ένα σκληρό, επίκαιρο παραμύθι για το τίμημα της αξιοπρέπειας – και τη δύναμη εκείνων που αρνούνται να προσαρμοστούν.
Πληροφορίες εδώ.
Παράσταση / Δράση για παιδιά και εφήβους
Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο
22, 23 Ιουλίου, 20.00
Αρχαιολογικός χώρος Ολύνθου, Χαλκιδική
Πρωτότυπο κείμενο: Γαλάτεια Γρηγοριάδου–Σουρέλη
Διασκευή, σκηνοθεσία, χορογραφία: Πάρης Μαντόπουλος
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Κυπουργός
Σκηνικά, κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη
Τεχνικός ήχου, φωτισμού: Ρένος Βάρλας
Ερμηνεύουν: Ράνια Αθανασοπούλου, Μιχάλης Κουτσκουδής-Βουρλής, Ιώ Λατουσάκη,
Αντώνης Παπαδάκης, Ανατολή Τσελαρίδου
Το παραμύθι Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη μεταφέρεται στη σκηνή ως μια σύγχρονη παράσταση θεάτρου, χορού και πρωτότυπης μουσικής για παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Με αφετηρία ένα εμβληματικό έργο της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, η παράσταση προσεγγίζει τον σπουργίτη ως αλληγορία για τον Άλλον: το ευάλωτο, διαφορετικό ον που γίνεται στόχος φόβου, αποκλεισμού αλλά και αφορμή για φροντίδα.
Η αφήγηση, το σώμα και ο ήχος συνδιαμορφώνουν ένα ποιητικό σκηνικό τοπίο, όπου το contact improvisation (αυτοσχεδιασμός με επαφή), η σιωπή και η ζωντανή μουσική αποκαλύπτουν τις σχέσεις ανάμεσα στη βία και την αλληλεγγύη. Σε άμεσο διάλογο με τον αρχαιολογικό χώρο, η παραγωγή της ομάδας 4PLAY αναρωτιέται τι σημαίνει να παραμένει κανείς άνθρωπος απέναντι στο ανυπεράσπιστο.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Άντον Τσέχοφ
Ο γλάρος
23, 24 Ιουλίου, 20.30
Φρούριο Ρίου
Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Ζωή Ξανθοπούλου
Σκηνικά, κοστούμια, σχεδιασμών φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος
Μουσική: Φώτης Σιώτας
Σύμβουλος δραματουργίας: Γιώτα Παναγή
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Βοηθός σκηνοθέτη, εκτέλεση παραγωγής: Όλγα Χαραλαμποπούλου
Ερμηνεύουν: Δέσποινα Κούρτη, Γιώργος Παπαπαύλου, Βασίλης Ζαφειρόπουλος
Μουσικός επί σκηνής: Τάσος Μισυρλής
Ένας θίασος. Τρεις ηθοποιοί. Ένα τσέλο.
Σε μια εποχή που επαναπροσδιορίζεται η σχέση των καλλιτεχνών με την τέχνη τους και με την επιβίωσή τους, ένας θίασος τριών ηθοποιών και ένας μουσικός αναμετρώνται με το εμβληματικό κείμενο του Τσέχοφ. Η παράσταση, δομημένη πάνω στην αρχή του «θεάτρου μέσα στο θέατρο», μετατρέπει τη σκηνή σε ένα πεδίο υπαρξιακής σύγκρουσης. Γιατί ο Γλάρος είναι ένα έργο για το ίδιο το θέατρο, την τέχνη, τη ματαιοδοξία και την αποτυχία. Μέσα από τη δραματουργική συμπύκνωση, αναδεικνύεται η απέλπιδα προσπάθεια για επικοινωνία και το χάσμα που δημιουργεί η ηλικία και η σύγκρουση ανάμεσα στις παλαιότερες και τις νεότερες γενιές. Επί σκηνής δύο άνδρες, μία γυναίκα και ένα τσέλο εναλλάσσουν ρόλους, αποτυπώνοντας την πιο προσωπική εξομολόγηση του δημιουργού περί αισθητικής και ζωής. Η παράσταση γίνεται ένας ζωντανός καθρέφτης για την αγωνία της ύπαρξης μέσα από τη δημιουργία, τη φθορά της καθημερινότητας και τη ζωτική ανάγκη για έκφραση απέναντι στις αδιαπραγμάτευτες ανάγκες της πραγματικότητας.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Όταν ο άνθρωπος μένει
Μια παράσταση για τη φροντίδα, τη φιλία και τις πόλεις
24, 25 Ιουλίου, 21.00
Βυζαντινό Φρούριο Γυναικόκαστρου Κιλκίς
Σύλληψη ιδέας: Ένκε Φεζολλάρι, Λένα Μοσχά
Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι
Κείμενο: Ροδή Στεφανίδου
Πρωτότυπη μουσική: Polygrains
Σκηνικά, κοστούμια: Δανάη Πανά
Επιμέλεια κίνησης: Λένα Μοσχά
Σχεδιασμός φωτισμών: Δήμητρα Αλουτζανίδου
Ερμηνεύουν: Κατερίνα Μισιχρόνη, Λένα Μοσχά
Η παράσταση Όταν ο άνθρωπος μένει έχει ως αφετηρία ένα ανθρωπολογικό εύρημα: ένα επουλωμένο μηριαίο οστό από την προϊστορική περίοδο, το οποίο υποδηλώνει ότι ένας τραυματισμένος άνθρωπος επέζησε χάρη στη φροντίδα της κοινότητάς του. Το εύρημα αυτό συνδέεται με την ανθρωπολογική σκέψη της Μάργκαρετ Μηντ, σύμφωνα με την οποία το πρώτο σημάδι πολιτισμού δεν είναι ένα τεχνολογικό επίτευγμα αλλά η φροντίδα προς τον ευάλωτο άλλον. Από αυτή τη συνθήκη εκκινεί μια σκηνική διερεύνηση της φροντίδας, της επιβίωσης και της συλλογικής ευθύνης: κάποιος έμεινε, μοιράστηκε βάρος και χρόνο, αναγνώρισε την ευαλωτότητα του άλλου ως κοινή υπόθεση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η φιλία και η αλληλοϋποστήριξη αναδεικνύονται ως ο μικρότερος αλλά ουσιαστικότερος πυρήνας κοινότητας. Μέσα από σωματική δράση και λόγο, η παράσταση εξετάζει τη στιγμή όπου το τραύμα παύει να είναι ατομικό και γίνεται κοινό πεδίο εμπειρίας, ως πράξη φροντίδας και ανθρωπιάς.
Πληροφορίες εδώ.
Εικαστικά / Περφόρμανς
Μαγικός φανός
25, 26 Ιουλίου
Ώρες έκθεσης: 9.00 – 14:00 & 17.00-21.00 • Ώρα έναρξης ηχητικών δράσεων: 20.00 – 21.00
Παράλληλα εκπαιδευτικά εργαστήρια: 26/7, 11.00 – 13.00
Προμαχώνας Αγίου Γεωργίου Μεσαιωνικής Πόλης Ρόδου
Σύλληψη, καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Μωραΐτης, Σωτήρης Τσίγκανος, Ιώνιαν Μπισάι
Καλλιτέχνες: Γιώργος Μωραΐτης, Σωτήρης Τσίγκανος, Ιώνιαν Μπισάι
Η εγκατάσταση Μαγικός φανός αποτελεί μια τοποειδική εικαστική και ηχητική εγκατάσταση, εμπνευσμένη από την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου και την ιστορία των πρώιμων οπτικών μηχανισμών. Στον θολωτό χώρο του Προμαχώνα Αγίου Γεωργίου Μεσαιωνικής Πόλης Ρόδου, το φως και η σκιά ενεργοποιούν μια σειρά από απλούς μηχανισμούς προβολής και χειροποίητες μορφές, εξετάζοντας την αναπαράσταση ως διαδικασία κατασκευής του κόσμου μέσα από εικόνες και συστήματα αναπαράστασης. Οι σκιές μετασχηματίζονται μέσα από την κίνηση και τη χωρική διάταξη, συνθέτοντας ανοιχτή αφήγηση που εξελίσσεται στον χρόνο. Μέσα από συμβολισμούς και κώδικες, η εικόνα λειτουργεί ως ενεργός μηχανισμός που παράγει και διαστρεβλώνει το πραγματικό. Τα συστήματα αναπαράστασης εκτίθενται και αποδομούνται, αποκαλύπτοντας τις συμβάσεις τους.
Η εγκατάσταση ολοκληρώνεται με ζωντανές ηχητικές δράσεις, συγκροτώντας ένα ενιαίο, πολυαισθητηριακό περιβάλλον όπου εικόνα και ήχος συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν σε πραγματικό χρόνο.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Έρασμος
Μωρίας εγκώμιο
26, 27 Ιουλίου, 20.30
Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά
Μετάφραση: Στρατής Τσίρκας
Σύλληψη, σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη
Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τζαβάρας
Δραματουργία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Κοστούμια: Αλεξάνδρα Ντεληθέου
Φωτογραφίες: Αndrea Bonetti
Ερμηνεύουν: Νατάσα Βλυσίδου, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Σοφία Μαραθάκη, Δανάη Σαριδάκη
Μουσικός επί σκηνής: Βασίλης Τζαβάρας
Μια σύγχρονη σκηνική προσέγγιση στο εμβληματικό Μωρίας εγκώμιο του Έρασμου, που επιχειρεί να επαναφέρει τον άνθρωπο στο κέντρο της θεατρικής εμπειρίας. Μέσα από μια συλλογική σκηνική σύνθεση, οι ηθοποιοί λειτουργούν ως πολλαπλές φωνές της Μωρίας, της θεάς της ανοησίας και της τρέλας, δημιουργώντας ένα σύμπαν σατιρικό, ποιητικό και βαθιά ανθρώπινο. Η παράσταση απομακρύνεται από τον ψυχολογικό ρεαλισμό και επενδύει στη σωματικότητα, τον ρυθμό, τα ηχοτοπία και τη μουσική ως ισότιμα δραματουργικά στοιχεία. Σε άμεση συνομιλία με τον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά –την πέτρα, τη μνήμη και τη σιωπή του τόπου– το έργο αντιπαραβάλλει τη διαχρονικότητα της Ιστορίας με την ατελή ανθρώπινη ύπαρξη. Σε μια εποχή ψηφιακών προσωπείων και διαρκούς επιμέλειας της εικόνας μας, το Μωρίας εγκώμιο μας καλεί να γελάσουμε με τις αδυναμίες μας, να συμφιλιωθούμε με την ανθρώπινη ατέλεια και να αναγνωρίσουμε ξανά το ανθρώπινο μέτρο, τη βαθιά ανάγκη για αλήθεια, επαφή και ουσιαστική συνύπαρξη.
Πληροφορίες εδώ.
Θέατρο
Οι επιζώντες
26, 27 Ιουλίου, 19.30
Αρχαίο Θέατρο Μήλου
Δραματουργική επεξεργασία: Σάββας Κυριακίδης
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
Πρωτότυπη μουσική: Ανδρέας Κουρέτας
Σκηνικά, κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Artwork: Χρήστος Συμεωνίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μανταλένα Καραβάτου
Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Ερρίκος Μηλιάρης, Νικόλας Παπαδομιχελάκης
Μουσικοί επί σκηνής: Ανδρέας Κουρέτας (ηλεκτρικό πιάνο), Βαγγέλης Ντουμανάς (κλασική, ακουστική κιθάρα)
Διεύθυνση παραγωγής: Χρήστος Τζαμαργιάς
Μια πρωτότυπη δραματουργική και μουσική σύνθεση, που απορρέει από το μυθιστόρημα του Γιώργου Θεοτοκά Ασθενείς και οδοιπόροι. Αποτυπώνοντας την κρίση αξιών της μεταπολεμικής Ελλάδας, αναρωτιόμαστε ακόμα και σήμερα: θα παραμείνουμε πνευματικά «Ασθενείς» ή θα γίνουμε «Οδοιπόροι» έστω και μέσα στην οδύνη;
Τρεις ηθοποιοί, ως συλλογική συνείδηση, εστιάζουν στους επιζώντες ήρωες που αναζητούν νόημα σε έναν κόσμο ασταθή. Παλεύουν να αφήσουν πίσω τους τις μνήμες και, ως «ραβδοσκόποι», να ανακαλύψουν την πηγή της αγάπης. Αναμετρώνται με την υπαρξιακή σύγκρουση ιδεολογίας και πράξης, ονείρου και πραγματικότητας. Παράλληλα, η σύγχρονη μουσική εντείνει την εσωτερική αγωνία, υπογραμμίζοντας την πορεία τους προς την ελευθερία.
Πρόθεσή μας να συνομιλήσουμε με τη σύγχρονη ελληνική νεότητα που μεγάλωσε στην κρίση, είτε ως Ασθενής στην ψηφιακή ακινησία, είτε ως Οδοιπόρος, μετατρέποντας την ανασφάλεια σε δράση και πίστη για ζωή. Ως στόχο έχουμε να αναδείξουμε την ελευθερία ως ηθική της πράξης, δικαιώνοντας τον Μένανδρο: «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ».
Πληροφορίες εδώ.
Μουσική
Κοινή ανάσα
26, 27 Ιουλίου, 21.00
Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας
Μουσική σύνθεση: Ορέστης Παπαϊωάννου
Σύνολο χάλκινων πνευστών: SymPnoia Ensemble
Το έργο Κοινή ανάσα είναι μια σύγχρονη μουσικοαφηγηματική σύνθεση για δέκα χάλκινα πνευστά, κρουστά και αφηγητή, με πρωτότυπη μουσική του Ορέστη Παπαϊωάννου. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η έννοια της αναπνοής ως κοινού παρονομαστή της ανθρώπινης εμπειρίας: ζωή, λόγος, μνήμη και συλλογικότητα. Μέσα από διαδοχικές ενότητες, η παράσταση αναπτύσσει έναν διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη δημιουργία και την πολιτιστική κληρονομιά, ενσωματώνοντας διακριτικές αναφορές στο κλασικό ρεπερτόριο. Ο αφηγητής λειτουργεί ως συνδετικός ιστός, υφαίνοντας μια ποιητική ροή λόγου που ενεργοποιεί τη μουσική ως πράξη συλλογικής παρουσίας. Σχεδιασμένη για αρχαιολογικούς χώρους, η παράσταση αξιοποιεί τη φυσική ακουστική και τη συμβολική δύναμη του τόπου, προτείνοντας μια τελετουργική εμπειρία ακρόασης.
Η Κοινή ανάσα αναδεικνύει την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της έννοιας του «ανθρώπινου» μέσα από τη συνύπαρξη και τον κοινό ρυθμό.
Πληροφορίες εδώ.
