Το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, το γνωστό Great Sea Interconnector (GSI), που η Τουρκία επιχείρησε να μετατρέψει σε όπλο μιας αισχρής λεκτικής προπαγάνδας, κινδυνεύει τελικά να γίνει θηλιά στον λαιμό της ίδιας της πολιτικής της.
Ελπίζω ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να κατάλαβε ότι οι τσαμπουκάδες στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποδίδουν πάντοτε. Ιδιαίτερα όταν απέναντί τους βρίσκονται το διεθνές δίκαιο, τα κυριαρχικά δικαιώματα και η αποφασιστικότητα δύο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η αμερικανική παρέμβαση
Και σαν να μην έφταναν αυτά, ήρθε και η αμερικανική παρέμβαση, με το μήνυμα ότι καμία χώρα δεν πρέπει να παρεμποδίζει την υλοποίηση του ενεργειακού έργου.
Εφόσον αυτή η θέση επιβεβαιώνεται χωρίς αστερίσκους, πρόκειται για ισχυρό πολιτικό χαστούκι στην Άγκυρα. Διότι άλλο πράγμα οι απειλές και οι επιδείξεις ισχύος και άλλο η πραγματικότητα των διεθνών συσχετισμών.
Και τα σκυλιά δεμένα!
Τα ερωτήματα για τους Γάλλους
Υπάρχει, ωστόσο, και μια άλλη ιστορία. Έκαναν καλά οι Γάλλοι που, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, πήγαν να ενημερώσουν τους Τούρκους;
Η διπλωματική συνεννόηση είναι ένα πράγμα. Η δημιουργία εντυπώσεων ότι η Άγκυρα, μέσω της ενημέρωσης που δέχτηκε, διαθέτει λόγο σε ένα έργο ελληνικού και κυπριακού ενδιαφέροντος είναι εντελώς διαφορετικό.
Το GSI ασφαλώς και δεν θα γίνει όμηρος του τουρκικού αναθεωρητισμού.
