Έμοιαζε με σκηνή από ταινία, αλλά συνέβη στην πραγματικότητα. Ένας τραυματισμένος κορμοράνος εμφανίστηκε έξω από νοσοκομείο στη Βρέμη και άρχισε να χτυπά επίμονα με το ράμφος του τη συρόμενη πόρτα των Επειγόντων, μέχρι να τον προσέξουν.
Στο κατώφλι της κλινικής Klinikum Links der Weser, το μαύρο θαλασσοπούλι στεκόταν και περίμενε, σαν να ήξερε ακριβώς πού έπρεπε να πάει. Το προσωπικό των Επειγόντων κατάλαβε γρήγορα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στο ράμφος του κορμοράνου είχε καρφωθεί ένα τριπλό αγκίστρι ψαρέματος, τραυματισμός που μπορεί να αποδειχθεί μοιραίος για ένα πουλί που πρέπει να ψαρεύει για να επιβιώσει.
Ακολούθησε μια μικρή επιχείρηση διάσωσης. Οι γιατροί κάλεσαν την πυροσβεστική υπηρεσία και, σε συνεργασία, αφαίρεσαν προσεκτικά το αγκίστρι και περιποιήθηκαν την πληγή. Λίγο αργότερα, ο κορμοράνος αφέθηκε ελεύθερος ξανά στη φύση, με τους διασώστες να επιβεβαιώνουν ότι η επέμβαση έγινε εγκαίρως ώστε να αποφευχθούν επιπλοκές όπως μόλυνση, ασιτία ή σοβαρή αιμορραγία.
Το περιστατικό θεωρείται σπάνιο, καθώς οι κορμοράνοι δεν πλησιάζουν εύκολα ανθρώπους. Όταν το κάνουν, συνήθως σημαίνει ότι βρίσκονται σε ακραία δυσφορία και έχουν χάσει τη φυσική τους επιφυλακτικότητα.
Τι είναι ο κορμοράνος (και γιατί τον βλέπουμε συχνά με «ανοιχτές» φτερούγες)
Ο κορμοράνος είναι μεγάλο υδρόβιο πουλί και εξαιρετικός δύτης-ψαράς. Ανήκει στην οικογένεια των κορμορανών (Phalacrocoracidae) και το πιο γνωστό είδος στην Ευρώπη — και στην Ελλάδα — είναι ο μεγάλος κορμοράνος (Phalacrocorax carbo).
Πώς μοιάζει: Συνήθως έχει σκούρο (μαύρο/σκούρο καφέ) πτέρωμα, μακρύ λαιμό και χαρακτηριστικό μακρύ, ελαφρώς γαντζωτό ράμφος, ιδανικό για να πιάνει ψάρια.
Πώς τρέφεται: Κυνηγά ψάρια βουτώντας από την επιφάνεια και «σπρώχνει» μέσα στο νερό κυρίως με τα πόδια του.
Γιατί στεγνώνει τα φτερά του: Είναι συχνό θέαμα να στέκεται ακίνητος με τα φτερά ανοιχτά. Αυτό το «άπλωμα» βοηθά να στεγνώσει το πτέρωμα μετά τις βουτιές.
Πού ζει: Τον βρίσκουμε σε θάλασσες, λίμνες, λιμνοθάλασσες και ποτάμια – έχει πολύ μεγάλη γεωγραφική εξάπλωση.
Στο τέλος, η ιστορία στη Βρέμη δεν είναι απλώς «χαριτωμένη». Είναι μια υπενθύμιση για το πόσο επικίνδυνα μπορούν να γίνουν τα αλιευτικά εργαλεία όταν καταλήγουν στη φύση και πόσο λεπτή είναι μερικές φορές η γραμμή ανάμεσα στην επιβίωση και την απώλεια, ακόμη και για έναν τόσο ικανό δύτη όπως ο κορμοράνος.
