Η είδηση από την Ολλανδία πάγωσε την Ευρώπη: μια 15χρονη φέρεται να μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τους δύο γονείς της και, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, να μοιράστηκε φωτογραφίες της σκηνής του εγκλήματος με συμμαθητές της. Είναι από εκείνες τις υποθέσεις που δεν αντέχονται εύκολα ούτε ως είδηση ούτε ως ανθρώπινη ιστορία. Και κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, επιστρέφει το ίδιο ερώτημα: πόσο συχνά ένα παιδί φτάνει στο σημείο να σκοτώσει τη μητέρα ή τον πατέρα του;
Η απάντηση χρειάζεται προσοχή. Δεν υπάρχει ένας ενιαίος, δημόσιος, διεθνής κατάλογος που να μετρά κάθε χρόνο, χώρα προς χώρα, όλες τις περιπτώσεις όπου τέκνα σκοτώνουν γονείς. Άλλες χώρες καταγράφουν τις ανθρωποκτονίες με βάση τη συγγένεια θύματος – δράστη, άλλες όχι. Άλλες ξεχωρίζουν τον/την σύντροφο από το «άλλο μέλος οικογένειας», άλλες κρατούν τα στοιχεία μόνο σε αστυνομικές ή δικαστικές βάσεις που δεν είναι εύκολα προσβάσιμες. Γι’ αυτό, ο ασφαλής τρόπος είναι ένας: να μιλήσουμε για τεκμηριωμένες, δημοσιογραφικά καταγεγραμμένες υποθέσεις, όχι να παρουσιάσουμε έναν ψευδώς «οριστικό» παγκόσμιο αριθμό. Και σ’ αυτό το ρεπορτάζ αδύνατον να προστεθούν τέτοιες υποθέσεις από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, απ’ όπου λίγα πράγματα γίνονται γνωστά.
Η Ελλάδα: τουλάχιστον 9 καθαρές υποθέσεις — και μία ακόμη με νομική ιδιαιτερότητα
Στην Ελλάδα, από το καλοκαίρι του 2021 έως σήμερα, η δημόσια καταγραφή δείχνει τουλάχιστον 9 υποθέσεις ανθρωποκτονίας όπου γιος ή κόρη φέρεται να σκότωσε γονέα. Αν προστεθεί και η υπόθεση της Ροδόπης, η οποία αρχικά παρουσιάστηκε δημοσιογραφικά ως πατροκτονία αλλά στη συνέχεια αναφέρθηκε νομικά ως θανατηφόρα σωματική βλάβη και ενδοοικογενειακή βία, τότε ο αριθμός των μοιραίων ενδοοικογενειακών επιθέσεων με θύμα γονέα ανεβαίνει στις 10.
Η πρώτη από τις πρόσφατες υποθέσεις που καταγράφονται μέσα στην πενταετία είναι στο Ξηροχώρι Χαλκηδόνας, στη Θεσσαλονίκη, τον Ιούλιο του 2022. Ένας 59χρονος ομολόγησε ότι σκότωσε τη μητέρα του.
Τον Απρίλιο του 2023, στη Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, άλλη υπόθεση μητροκτονίας συγκλόνισε τη Βόρεια Ελλάδα. Ένας 34χρονος κατηγορήθηκε ότι σκότωσε την 71χρονη μητέρα του, σε υπόθεση που έφτασε στη Δικαιοσύνη και επανήλθε αργότερα στη δημοσιότητα με δικαστικές εξελίξεις.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Μάιο του 2023, στην Κοζάνη, ένας 61χρονος συνελήφθη για τη δολοφονία της 86χρονης μητέρας του, η οποία σύμφωνα με τα δημοσιεύματα είχε δεχθεί άγριο ξυλοδαρμό.
Τον Δεκέμβριο του 2024, στην Κύμη Ευβοίας, η υπόθεση πήρε ακόμη πιο βαριά οικογενειακή διάσταση: γιος, κόρη και γαμπρός φέρονται να εμπλέκονται στη δολοφονία του πατέρα. Εδώ δεν έχουμε μόνο ένα τέκνο απέναντι σε γονέα, αλλά δύο παιδιά που, σύμφωνα με τη δικογραφία και τις ομολογίες που μεταδόθηκαν, βρέθηκαν στο κέντρο μιας υπόθεσης που σόκαρε το πανελλήνιο.
Τον Μάιο του 2025, στη Λάρισα, ένας 21χρονος συνελήφθη για τη δολοφονία της 52χρονης μητέρας του. Η υπόθεση έγινε γνωστή όχι μόνο για την ίδια τη μητροκτονία, αλλά και για την προσπάθεια απόκρυψης της σορού.
Λίγες ημέρες αργότερα, στο Χαϊδάρι, ένας 50χρονος φέρεται να κάλεσε ο ίδιος την Αστυνομία και να ομολόγησε ότι σκότωσε την 84χρονη μητέρα του μέσα στο σπίτι τους.
Τον Οκτώβριο του 2025, στα Τρίκαλα, ένας 18χρονος ομολόγησε ότι σκότωσε τη μητέρα του μέσα στο σπίτι τους. Ήταν από τις υποθέσεις που έφεραν ξανά στο προσκήνιο το ερώτημα της πρόληψης: τι μπορεί να έχει προηγηθεί σε ένα σπίτι πριν φτάσει η βία στο έσχατο σημείο;
Τον ίδιο μήνα, στη Ροδόπη, ένας 51χρονος κατηγορήθηκε για θανατηφόρα επίθεση σε βάρος του 82χρονου πατέρα του. Η υπόθεση χρειάζεται προσεκτική διατύπωση: δημοσιογραφικά παρουσιάστηκε ως πατροκτονία, όμως στη συνέχεια αναφέρθηκε ότι δεν αποδόθηκε κατηγορία ανθρωποκτονίας, καθώς η νεκροψία – νεκροτομή έδειξε ανακοπή καρδιάς και η νομική αποτίμηση κινήθηκε προς τη θανατηφόρα σωματική βλάβη.
Τον Ιανουάριο του 2026, η Γλυφάδα πάγωσε από την είδηση ότι ένας 46χρονος φέρεται να σκότωσε τον ηλικιωμένο πατέρα του. Η υπόθεση έγινε ακόμη πιο συγκλονιστική, επειδή ο ίδιος είχε καταδικαστεί στο παρελθόν για τη δολοφονία της μητέρας του το 2014.
Τον Φεβρουάριο του 2026, στη Λέρο, ένας 18χρονος ομολόγησε ότι σκότωσε τον πατέρα του. Σε αυτή την υπόθεση, οι πληροφορίες για προηγούμενη κακοποίηση του παιδιού από τον πατέρα του έδωσαν στη δημόσια συζήτηση μια ακόμη πιο περίπλοκη και τραγική διάσταση: το παιδί που περιγράφεται ως θύμα κακοποίησης καταλήγει, μέσα σε μια έκρηξη βίας, να γίνεται θύτης.
Ο σκληρός απολογισμός χωρίς πίνακες
Με αυστηρό φίλτρο ανθρωποκτονίας, στην Ελλάδα της τελευταίας πενταετίας εντοπίζονται τουλάχιστον 9 τέτοιες υποθέσεις. Σε αυτές εμπλέκονται τουλάχιστον 10 τέκνα, επειδή στην υπόθεση της Εύβοιας φέρονται να εμπλέκονται και γιος και κόρη.
Αν προστεθεί η Ροδόπη ως θανατηφόρα ενδοοικογενειακή επίθεση με θύμα πατέρα, τότε μιλάμε για 10 μοιραίες υποθέσεις και τουλάχιστον 11 τέκνα που βρέθηκαν στο κέντρο αυτών των εγκλημάτων.
Το εξωτερικό: η Ολλανδία δεν είναι μεμονωμένη εξαίρεση
Η υπόθεση της 15χρονης στην Ολλανδία είναι συγκλονιστική, αλλά δεν είναι η μόνη διεθνής υπόθεση των τελευταίων ετών.
Στην Ισπανία, το 2022, ένας 15χρονος συνελήφθη μετά τη δολοφονία των γονιών του και του μικρότερου αδελφού του στην περιοχή του Αλικάντε. Τα δημοσιεύματα συνέδεσαν το έγκλημα με ένταση μέσα στο σπίτι για τους βαθμούς και τη χρήση του διαδικτύου.
Στην Ιταλία, το 2024, ένας 17χρονος στην περιοχή του Μιλάνου ομολόγησε ότι σκότωσε τον πατέρα, τη μητέρα και τον 12χρονο αδελφό του. Η υπόθεση συγκλόνισε την ιταλική κοινή γνώμη ακριβώς επειδή δεν παρουσιαζόταν αρχικά ως οικογένεια με ορατά σημάδια αποσύνθεσης.
Στη Βραζιλία, επίσης το 2024, ένας 16χρονος φέρεται να σκότωσε τους γονείς και την αδελφή του στο Σάο Πάολο, μετά από σύγκρουση για το κινητό του τηλέφωνο.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η λίστα είναι πιο μεγάλη και πιο δύσκολο να συμπυκνωθεί. Το 2021, στο Ουισκόνσιν, ένας 23χρονος καταδικάστηκε για τη δολοφονία και των δύο γονιών του. Το 2024, στο Μισισίπι, μια 15χρονη καταδικάστηκε για τη δολοφονία της μητέρας της και την απόπειρα δολοφονίας του πατριού της. Το 2023, στη Φλόριντα, ένας 13χρονος κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της μητέρας του. Το 2025, στο Λος Άντζελες, ο γιος του σκηνοθέτη Ρομπ Ράινερ κατηγορήθηκε για τη δολοφονία των δύο γονιών του. Και τον Ιούνιο του 2026, στο Τέξας, ένας 19χρονος κατηγορήθηκε ότι σκότωσε τους γονείς του και τη γιαγιά του.
Αυτές είναι χαρακτηριστικές υποθέσεις. Δεν είναι όλες. Και σίγουρα δεν αρκούν για να βγάλει κανείς παγκόσμιο αριθμό.
Γιατί αυτά τα εγκλήματα δεν χωρούν σε εύκολες εξηγήσεις
Η πατροκτονία και η μητροκτονία είναι από τις πιο σπάνιες αλλά και πιο σοκαριστικές μορφές ανθρωποκτονίας. Σπάνιες, γιατί στα συνολικά εγκλήματα ανθρωποκτονίας αποτελούν μικρό ποσοστό. Σοκαριστικές, γιατί ανατρέπουν τον πιο βασικό δεσμό: τον δεσμό γονέα – παιδιού.
Δεν υπάρχει μία εξήγηση. Άλλες υποθέσεις συνδέονται με ψυχιατρικό ιστορικό. Άλλες με χρόνια ενδοοικογενειακή βία. Άλλες με εξάρτηση, οικονομική ένταση, απομόνωση, ανεπεξέργαστη οργή, κατάρρευση σχέσεων μέσα στο σπίτι. Και άλλες παραμένουν σκοτεινές ακόμη και μετά την ομολογία ή την καταδίκη.
Το λάθος θα ήταν να τις αντιμετωπίσουμε όλες σαν να είναι ίδιες. Το δεύτερο λάθος θα ήταν να τις μετατρέψουμε σε θέαμα, σε λίστα φρίκης, σε μια αλληλουχία λεπτομερειών που σοκάρουν αλλά δεν βοηθούν να καταλάβουμε τίποτα.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο «πώς έγινε». Είναι «τι δεν λειτούργησε πριν γίνει». Ποιος είδε τα σημάδια και δεν μπόρεσε να παρέμβει. Πού υπήρχαν καταγγελίες και χάθηκαν. Πού υπήρχαν ψυχιατρικά ή κοινωνικά προβλήματα χωρίς συστηματική παρακολούθηση. Πού η οικογένεια ήταν ήδη πεδίο βίας, αλλά η βία έμενε πίσω από κλειστές πόρτες.
