Ο θάνατος του Ρώσου προέδρου Πούτιν παρουσιάζεται ως καταλύτης σε μια σειρά γεγονότων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πόλεμο με τη Ρωσία το 2030 σε έκθεση του think tank RAND.
Η έκθεση τιτλοφορείται «Ready for War 2030: A scenario- Bolstering the UK and NATO’s preparedness». Το σενάριο αυτό, όπως τονίζεται, «δεν είναι πρόβλεψη γεγονότων ως το 2030 και παραπέρα. Είναι μια πιθανή οδός η οποία παρέχει ένα εργαλείο για την ανάλυση του εύρους προβλημάτων που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το Ηνωμένο Βασίλειο και σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ στο προσεχές μέλλον αν η αποτροπή της Ρωσίας αποτύχει ή αν μια κρίση κλιμακωθεί σε γενικευμένη σύγκρουση. Είναι σε κάποια σημεία σκόπιμα προβοκατόρικο να αναδεικνύονται αυτά τα ζητήματα, μα οι αναγνώστες θα έπρεπε να θυμούνται πως το σενάριο παραμένει ένα πλαίσιο επίδειξης για ευρύτερη ανάλυση αντί για ένα αναλυτικό ή προγνωστικό εργαλείο».
Η ακολουθία γεγονότων που παρατίθεται είναι η εξής:
Ιανουάριος- Μάρτιος 2027: Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν πεθαίνει τον Ιανουάριο του 2027 από φυσικά αίτια. Στο κενό εξουσίας που αφήνει, δεν υπάρχει ξεκάθαρος διάδοχος και τα ετερογενή στοιχεία του μηχανισμού του ρωσικού κράτους αγωνίζονται για την εξουσία. Οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας αναδεικνύονται νικητές αυτού του αγώνα εξουσίας και τον Μάρτιο το Κρεμλίνο ανακοινώνει έναν πρώην στρατηγό της FSB ως διάδοχο του Πούτιν στην προεδρία.
Απρίλιος 2027: Κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία. Ο νέος πρόεδρος προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση του στο εσωτερικό και να αναδομήσει το ρωσικό πολιτικό σύστηματ γύρω του. Από τη στιγμή που καμία πλευρά δεν ήταν σε θέση να επιτύχει κάποια αποφασιστική νίκη στην Ουκρανία, ο Ρώσος πρόεδρος συμφωνεί σε κατάπαυση πυρός με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ και την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων ευρωπαϊκών κρατών, περιλαμβανομένης μερικής άρσης κυρώσεων.
Ιούλιος 2027: Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις βαλτώνουν, εφόσον οι στόχοι της Ρωσίας στον πόλεμο παραμένουν ίδιοι, με αποτέλεσμα ο πόλεμος της Ουκρανία να εξελιχθεί σε μια «παγωμένη σύγκρουση». Δεν υπάρχουν μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις στο μέτωπο, μα η Ρωσία εξακολουθεί να κρατά τα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη και να διατηρεί στρατεύματα εκεί. Χωρίς την ανάγκη για συνέχιση μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεων στην Ουκρανία, ο Ρώσος πρόεδρος δίνει εντολή στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις να εστιάσουν στην αναδιοργάνωση.
Ιανουάριος του 2028 και μετά: Υβριδικές επιχειρήσεις κατά του ΝΑΤΟ. Ο νέος πρόεδρος αντικαθιστά τους συμμάχους του Πούτιν στις δομές του Κρεμλίνου με άλλους, πιστούς στον ίδιο. Η ρωσική οικονομία ωστόσο αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες και η ρωσική κοινωνία αισθάνεται το πλήγμα των στρατιωτικών απωλειών στην Ουκρανία, οπότε υπάρχει αναταραχή στο κοινό και στις ελίτ. Οι σκληροπυρηνικοί που ζητούν δραστικότερες ενέργειες κατά του ΝΑΤΟ εξελίσσονται σε υπολογίσιμες απειλές. Ο πρόεδρος, σε μια επίδειξη ισχύος και πρόθεσης, διατάσσει μια εκστρατεία υβριδικών ενεργειών κατά του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, η οποία προκαλεί αναταραχή στις κοινωνίες, προβλήματα στις επικοινωνίες, τη βιομηχανία και αλλού. Οι κατηγορίες προς τη Ρωσία εντείνονται και οι σύμμαχοι στη ανατολική Ευρώπη υιοθετούν σκληρότερη στάση.
Ιούνιος 2029: Κρίση στη Νότια Αμερική οδηγεί σε συκρούσεις και βία. Η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση ως προτεραιότητα εθνικής ασφαλείας, εστιάζοντας εκεί την προσοχή της. Το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι προβαίνουν σε σχεδιασμούς βάσει των οποίων η στήριξη από τις ΗΠΑ θα είναι πιο περιορισμένη μέχρι να τελειώσει η κρίση στη Νότια Αμερική, ειδικά δεδομένων και εντάσεων στον Ινδικό- Ειρηνικό.
Ιανουάριος- Απρίλιος 2030: Η μετάβαση προς τη σύγκρουση. Ο Ρώσος πρόεδρος, πιεζόμενος από τις ελίτ, και βλέποντας τις ΗΠΑ απασχολημένες αλλού, προχωρά σε ένα σχέδιο για ενισχυμένη υβριδική δραστηριότητα και περιορισμένη στρατιωτική δράση στις χώρες της Βαλτικής, και ειδικά σε περιοχές με ρωσόφωνους. Σκοπός δεν είναι η κατάληψη εδαφών, μα να επιδειχθεί πως το ΝΑΤΟ δεν έχει τη δύναμη ή τη βούληση να υπερασπιστεί την ανατολική Ευρώπη. Η υβριδική δραστηριότητα στην Ευρώπη κλιμακώνεται, εν όψει της επίθεσης, με ιδιαίτερη ένταση στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω του ρόλου του στην υποστήριξη των χωρών της Βαλτικής.
Μάιος 2030: Ο πόλεμος ξεσπά. Η Ρωσία υποκινεί διαδηλώσεις ρωσόφωνων στην Εσθονία, ειδικά στην πόλη Νάρβα. Οι εσθονικές αρχές προχωρούν σε καταστολή και ο Ρώσος πρόεδρος διακηρύττει ότι η εσθονική κυβέρνηση είναι ανάξια εμπιστοσύνης ως προς την προστασία του ρωσόφωνου πληθυσμού, οπότε απαιτείται ρωσική παρέμβαση. Οι ρωσικές δυνάμεις περνούν τα σύνορα στη Νάρβα, για να καταλάβουν την πόλη και τα περίχωρά της. Το ρωσικό σχέδιο βασίζεται στην υπόθεση πως οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δεν θέλουν πόλεμο και ότι μια περιορισμένης κλίμακας εισβολή θα γίνει ανεκτή ώστε να αποφευχθεί γενικευμένη σύγκρουση. Ωστόσο το ΝΑΤΟ συσπειρώνεται, ενεργοποιώντας το Άρθρο 5, με τους περισσότερους συμμάχους να δεσμεύονται για απευθείας στρατιωτική στήριξη στην Εσθονία και εκδίωξη των Ρώσων.
Ιούνιος 2030- Οκτώβριος 2030: Γενικευμένη σύγκρουση. Με το «στοίχημα» να έχει αποτύχει, η Ρωσία επιχειρεί να θέσει το ΝΑΤΟ προ του διλήμματος μεταξύ ενός γρήγορου τέλους και μιας μεγάλης αναμέτρησης. Για να το πετύχει αυτό απειλεί με επέκταση της σύγκρουσης βορειότερα, στο Σβάλμπαρντ και τη Νορβηγία, και επιχειρεί να βγάλει τον ρωσικό υποβρύχιο στόλο στον βόρειο Ατλαντικό. Το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί πρωταρχικό στόχο, καθώς η Μόσχα πιστεύει πως αν το βγάλει εκτός μάχης, ο Ατλαντικός θα ανοίξει στα ρωσικά υποβρύχια- ενώ γνωρίζει και τη σημασία του στο ΝΑΤΟ γενικότερα. Η Ρωσία προχωρεί σε δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις και αεροπορικά και πυραυλικά πλήγματα κατά της Μεγάλης Βρετανίας. Συμμαχικές δυνάμεις ανά την Ευρώπη σπεύδουν να ενισχύσουν τις χώρες της Βαλτικής και η σύγκρουση στην ανατολική πτέρυγα λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις. Ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις λαμβάνουν χώρα στον βορρά. Στη νότια πτέρυγα, η Ρωσία αποφεύγει τη σύγκρουση, αν και σημειώνονται κυβερνοεπιχειρήσεις και περιορισμένες στρατιωτικές ενέργειες.
Νοέμβριος 2030: Εύθραυστη κατάπαυση πυρός. Οι συμμαχικές δυνάμεις σταματούν τους Ρώσους, αποτρέποντας τη δημιουργία τετελεσμένου, μα αρχίζει πόλεμος φθοράς. Ο Ρώσος πρόεδρος δέχεται εσωτερική πίεση επειδή δεν πέτυχε μια γρήγορη νίκη κατά της Εσθονίας. Καθώς η Νάρβα ελέγχεται ακόμα, ανακοινώνει ότι ο σκοπός επετεύχθη και προτείνει κατάπαυση πυρός στους Ευρωπαίους συμμάχους, επιδιώκοντας η Εσθονία (που δεν πρόκειται να τη δεχθεί, καθώς έχει εδάφη υπό κατοχή) να χάσει τη δυνατότητα να συνεχίσει.
Ιανουάριος 2031: Αβεβαιότητα, καθώς οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται για μήνες. Η αξιοπιστία του ΝΑΤΟ έχει δεχθεί πλήγμα λόγω της προοπτικής άλλης μιας «παγωμένης σύγκρουσης» και της αποσταθεροποίησης στην Ευρώπη.
