Τις πρώτες μετρήσεις θερμοκρασίας κάτω από την επιφάνεια της Ιούς, δορυφόρου του Δία, πραγματοποίησε το διαστημόπλοιο Juno της NASA, εντοπίζοντας σημαντική θερμότητα στο υπέδαφος ενός από τους πιο ηφαιστειακά ενεργούς κόσμους του Ηλιακού Συστήματος.
Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν σε δύο περάσματα δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας του φεγγαριού είναι αξιοσημείωτα λείο και αποτελείται από υλικό πολύ χαμηλής πυκνότητας.
Η σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε στο Journal of Geophysical Research: Planets και παρέχει πολύτιμα στοιχεία τόσο για τους παγωμένους, όσο και για τους «πύρινους» κόσμους του Ηλιακού Συστήματος.
Ο έντονος ηφαιστειακός χαρακτήρας της Ιούς οφείλεται σε ένα φαινόμενο που αποκαλείται παλιρροιακή θέρμανση (tidal heating): Το φεγγάρι δέχεται συνέχεια την πίεση της τεράστιας βαρύτητας του Δία καθώς ταξιδεύει γύρω του σε ελλειπτική τροχιά, παράγοντας εσωτερική θερμότητα πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της Γης. Μέχρι τώρα, όλα όσα γνωρίζαμε για αυτή τη θερμότητα προέρχονταν από παρατηρήσεις στο υπέρυθρο φάσμα, που «βλέπουν» μόνο τη θερμοκρασία στο ανώτατο μέρος της επιφάνειας. Τα νεότερα ευρήματα προκύπτουν από ένα νέο όργανο που διαθέτει το διαστημόπλοιο, το MWR (Microwave Radiometer), που ήταν σε θέση να «κοιτάξει» κάτω από την επιφάνεια.
«Η ανακάλυψη- έκπληξη πως μπορούσαμε να δούμε κάτω από την επιφάνεια ενός βραχώδους φεγγαριού έχει σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά στη μελέτη των ηφαιστείων της Γης. Το Juno μας έδειξε πως αν κοιτάξουμε με ένα όργανο σαν το MWR κοντά σε ηφαίστειο της Γης, μπορεί να δούμε μια παρόμοια “υπογραφή”…παρέχοντας νέες πληροφορίες όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα γήινα ηφαίστεια» λέει ένας εκ των ερευνητών και σχεδιαστής του οργάνου, ο Σκοτ Μπόλτον.
Άλλο ένα σημαντικό εύρημα είναι το πόσο λεία είναι η Ιώ: Το φεγγάρι ήταν γνωστό για τα ψηλά βουνά του, μα πέρα από αυτό, το MWR δείχνει ότι υπάρχουν μεγάλες ομαλές εκτάσεις- μάλιστα, ήταν δυνατόν να χαρτογραφηθεί το πώς η επιφάνεια αντανακλά τα μικροκύματα.
