Το γερμανικό υποβρύχιο UC-30 βυθίστηκε τον Απρίλιο του 1917, εν μέσω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, στα ανοιχτά της Δανίας και πάνω από έναν αιώνα μετά, συνεχίζει να διαρρέει εκρηκτικές ύλες στον βυθό, αποτελώντας κίνδυνο για τη θαλάσσια ζωή.
Το σκάφος επέστρεφε στη Γερμανία μετά την ακύρωση αποστολής στην Ιρλανδία λόγω προβλημάτων στον κινητήρα, όταν χτύπησε βρετανική νάρκη και βυθίστηκε αύτανδρο. Το υποβρύχιο έφερε 18 νάρκες και έξι τορπίλες- όπλα τα οποία πήρε μαζί του στον βυθό. Παρέμεινε χαμένο στη θάλασσα για έναν αιώνα, μέχρι την ανακάλυψή του το 2016 από τον Δανό δύτη Γκερτ Νόρμαν Άντερσεν.
Το ναυάγιο ήταν ένα από αυτά που εξετάστηκαν στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος NorthSeaWrecks. Στη διερεύνησή του συμμετείχε η Κατρίν Γιούουλ Άντρεσεν, καθηγήτρια στο Τμήμα Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου Άαρχους. Στο πλαίσιο της έρευνας συγκεντρώθηκαν δείγματα από τον χώρο του ναυαγίου και τραβήχτηκαν φωτογραφίες. Όπως διαπιστώθηκε, εκρηκτικές ύλες από το υποβρύχιο διέρρεαν στο θαλάσσιο περιβάλλον γύρω του.
«Βρήκαμε ίχνη ΤΝΤ στην άγρια ζωή, στον πυθμένα και στη στήλη ύδατος. Σίγουρα λαμβάνει χώρα μόλυνση. Το ερώτημα είναι πόσο σημαντική είναι η επίδρασή της και πόσο μακριά από το ναυάγιο επηρεάζει το θαλάσσιο περιβάλλον. Είναι πιθανώς μια σχετικά τοπική πηγή μόλυνσης, μα θα χειροτερέψει καθώς το ναυάγιο συνεχίζει να επιδεινώνεται και να εκθέτει περισσότερες από τις εκρηκτικές ύλες μέσα στις νάρκες» λέει η επιστήμονας.
To UC-30 είναι μόνο μέρος του συνολικού προβλήματος: Το 2024 η ίδια είχε προετοιμάσει μια έκθεση για την υπηρεσία προστασίας περιβάλλοντος της Δανίας, όπου εξετάζονταν οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι από τα ναυάγια στα ύδατα της χώρας. «Στην έκθεση διαπίστωσα ότι υπάρχουν 10.127 ναυάγια στα δανέζικα ύδατα. Περίπου το 15% αυτών χρονολογούνται στα χρόνια γύρω κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων. Είναι αρκετά μεγάλος αριθμός» σημειώνει.
Η Γερμανία έχει χρηματοδοτήσει την ανάσυρση κάποιων ναυαγίων και πυρομαχικών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τη Βαλτική. Σημειώνεται πως μετά το τέλος του πολέμου οι Σύμμαχοι έριξαν τόνους εκρηκτικών στον ωκεανό προκειμένου να μην πέσουν σε λάθος χέρια- και τα όπλα αυτά έχουν εξελιχθεί σε άλλη μια πηγή θαλάσσιας μόλυνσης.
«Οι Γερμανοί είναι πιο μπροστά σε αυτό από ό,τι είμαστε εμείς στη Δανία. Κάποιες φορές ανασύρουν εκρηκτικά από τα ναυάγια και τα εξουδετερώνουν, μα αυτό είναι πολύ δαπανηρό» σημειώνει η επιστήμονας. Επίσης, η καταστροφή των εκρηκτικών επί τόπου δεν είναι πάντα η πιο ασφαλής επιλογή: Όταν τα εκρηκτικά εκρήγνυνται στον βυθό, η έκρηξη μπορεί να διασπείρει μολυσματικές ουσίες στο γύρω περιβάλλον, χειροτερεύοντας το πρόβλημα.
Πηγή: Science Daily
