Η τιμή, τιμή δεν έχει

Τι τιμή θα δώσεις στην ύπαρξη σου;
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Έχετε δει την πολίτικη κουζίνα; Συγκλονιστική ταινία!

Ταινία σταθμός στη ζωή μου… για πολλούς και διάφορους λόγους.

Σε κάποια στιγμή, ο γλυκός παππούλης λέει στον εγγονό του: Η λέξη γαστρονόμος εμπεριέχει μέσα της τη λέξη αστρονόμος!

Στιγματίστηκε το παιδί από αυτή την προσέγγιση και προσπάθησε να τα παντρέψει αυτά τα δυο στη ζωή. Την αστρονομία με την γαστρονομία!

Ένας γλωσσολόγος εύκολα θα γελάσει μαζί μας.

Ένας κουρασμένος άνθρωπος εύκολα θ’ αδιαφορήσει, αλλά ένα ανήσυχο πνεύμα μπορεί ν αρχίσει να παίζει με τις λέξεις και τα κρυφά τους νοήματα!!

Μ ’αρέσει να κάνω τέτοιους παράξενους συνειρμούς , ανακαλύπτοντας… χαμένους θησαυρούς μέσα στις λέξεις.

Όπως μέσα στη συνείδηση βρίσκω τη λέξη… είδηση.

Μέσα στον αδένα βρίσκω την… αντένα (κεραία).

και μέσα στην εκτίμηση… βρίσκω την τιμή!

Ισχύει άραγε το ρητό “η τιμή , τιμή δεν έχει και τιμή σ’ όποιον την έχει;”

Τι λέτε; Που πάει το μυαλό σας;

Το δικό μου μυαλό όταν ακούει για τιμή πάει στους αριθμούς.

Τι ανακάλυψη κι αυτή; Αναρωτιέμαι, πως κατάφερναν να επικοινωνήσουν οι άνθρωποι πριν την ανακάλυψη των αριθμών.

Η τιμή εντέλει αντιστοιχεί σ’ ένα νούμερο. 5,10 κιλά ,20, 30 ευρώ,100-200 τετραγωνικά, 40-50 μέρες;

Με τι μονάδα μετράς εσύ τη δίκη σου τιμή;

Με μέρες, με ώρες, με ευρώ, με τετραγωνικά μέτρα,… με κιλά;

Ξανασκέψου αυτές τις μέρες που “επέλεξες” να μείνεις σπίτι και αποφάσισε εσύ, τι τιμή θα δώσεις στην ύπαρξη σου!

Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου, κυρίες και κύριοι, η διαδικασία της αυτοεκτίμησης με άλλα λόγια.

Μια διαδικασία που οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν μέσα στην καθημερινότητα τους, ενώ εμείς πρέπει να φτάσουμε στα όρια της τρέλας για ν ασχοληθούμε… και αν !

Εύστοχα βέβαια εδώ μπορεί κάποιος να εκφράσει έναν αντίλογο του τύπου: Φυσικά και η εκτίμηση μου, “αύτο” ή μη, εξαρτάται από τα κιλά μου και την ομορφιά μου, από το μεγάλο και όμορφο σπίτι μου, από τα χρήματα και τις καταθέσεις μου και….

Ναι! και από τις μέρες και τις ώρες που μου απομένουν να ζήσω!

Τι ποιότητα επιθυμώ να έχουν αυτές οι στιγμές; Τι ποιότητα επιθυμώ να έχει η ύπαρξη μου ολάκερη;

Μήπως αντί για προκλητική ομορφιά μπορεί να έχει Κάλος;

Αντί για αντιδραστικό θυμό… Ανδρεία;

Αντί για χειραγώγηση… Ρητορική διπλωματία;

Μήπως θα βοηθούσε αντί για άγχος, πανικό, ανασφάλεια, μπέρδεμα και χαοτική σκέψη να προσπαθούσαμε να βάλουμε το μυαλό μας να συντονιστεί σε άλλες συχνότητες;

Στις συχνότητες που εκπέμπουν “out of the box”;

Στις συχνότητες εκείνες που ανακαλύπτουν τον αστρονόμο μέσα στο γαστρονόμο και την είδηση μέσα στη συνείδηση;

Η επιλογή είναι απλή… το μόνο που χρειάζεται να κανείς είναι να επιλέξεις με ποια μονάδα μέτρησης θέλεις να εκτιμήσεις την ύπαρξη σου;

Μαρία Λεβέντη