Ινδός γιατρός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στην εμπόλεμη Ουκρανία ένα τζάγκουαρ και έναν πάνθηρα

Προηγουμένως ζούσε στο Λουγκάνσκ, όπου το σπίτι και το ινδικό εστιατόριο που είχε ανοίξει, καταστράφηκαν από τις μάχες μεταξύ Ουκρανών και αυτονομιστών.
.
.
GIRIKUMAR PATIL

Ο Ινδός γιατρός, που είχε βρει καταφύγιο στο υπόγειο του σπιτιού του εν μέσω του πολέμου στην κατεστραμένη από τον πόλεμο Ουκρανία μαζί με έναν πάνθηρα και μια διασταύρωση λεοπάρδαλης- τζάγκουαρ, αναγκάστηκε να αποχωριστεί τα κατοικίδιά του.

Μέτα την έναρξη του πολέμου νωρίτερα φέτος, ο Γκιντικουμάρ Πατίλ, 42 ετών, δήλωνε ότι δεν θα εγκατέλειπε το σπίτι του χωρίς τα δύο ζώα.

Όμως, οι συνθήκες τον ανάγκασαν τελικά να πάει στην Πολωνία, πριν από δύο εβδομάδες, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Και ταυτόχρονα ψάχνει τρόπο να βγάλει τα κατοικίδιά του από την εμπόλεμη ζώνη.

Ο Πατίλ απέκτησε την ουκρανική υπηκοότητα το 2016. Εργαζόταν ως ορθοπεδικός σε νοσοκομείο στο Σβαβτόβε, μια μικρή πόλη στο Σεβεροντονέτσκ της περιφέρειας του Λουγκάνσκ. Το νοσοκομείο έκλεισε στις αρχές του πολέμου και πλέον έχει καταστραφεί, από τις βόμβες.

Ο 42χρονος αγόρασε τα δύο αιλουροειδή από ζωολογικό κήπο στο Κίεβο πριν από περίπου δύο χρόνια. Πρόκειται για μια σπάνια διασταύρωση λεοπάρδαλης και τζάγκουαρ, που είναι 24 μηνών και έναν πάνθηρα 14 μηνών.

Γιος ενός διευθυντή τραπέζης και μιας δασκάλας, ο Γκίρι πάντα είχε κατοικίδια, σκυλιά, γάτες και πουλιά.

Προηγουμένως ζούσε στο Λουγκάνσκ, όπου το σπίτι και το ινδικό εστιατόριο που είχε ανοίξει, καταστράφηκαν από τις μάχες μεταξύ Ουκρανών και αυτονομιστών.

Μετά το ξέσπασμα του πολέμου, λέει μιλώντας στο ΒΒC, δαπανούσε έως 300 δολάρια την ημέρα για να ταΐσει τα ζώα- με περίπου πέντε κιλά κρέας, κατά κύριο λόγο κοτόπουλου.

«Καθώς η κατάσταση χειροτέρευε και οι επιθέσεις πλησίαζαν στο σπίτι μου, ξέμεινα από χρήματα και αποφάσισα να αφήσω τα ζώα με κάποιον που τα φροντίζει, να περάσω τα σύνορα, να βγάλω κάποια χρήματα και να επιστρέψω», εξηγεί.

Ο Πάτιλ λέει ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του στην Ουκρανία με μια τσάντα με ρούχα, 100 δολάρια και λίγα ρούβλια.

Είχε εξαντλήσει όλες τις οικονομίες του και πούλησε μέρος της αγροτικής γης που έχει, δύο διαμερίσματα, δύο αυτοκίνητα, μια μοτοσικλέτα και μια κάμερα για να συγκεντρώσει περίπου 100.000 δολάρια.

Προτού φύγει, αποθήκευσε σε καταψύκτη κρέας αρκετό για να τραφούν τρεις μήνες τα ζώα, ενώ πλήρωσε έναν αγρότη της περιοχής 2.400 δολάρια, για να τα προσέχει όσο θα λείπει.

Είχε μαζέψει αρκετό κρέας για τρεις μήνες στον καταψύκτη και πλήρωσε 2.400 δολάρια τον φροντιστή, για τρεις μήνες. Αλλά το σχέδιο δεν πήγε όπως ήθελε.

Όταν εγκατέλειψε το σπίτι του στην Ουκρανία, έπειτα από διαδρομή 12 ωρών διασχίζοντας την εμπόλεμη ζώνη για να φτάσει στα πλησιέστερα σύνορα, Ρώσοι στρατιώτες που έκαναν περιπολία τον έβγαλαν από το όχημα και τον ανέκριναν για τρεις ημέρες.

«Με έβγαλαν από το λεωφορείο με δεμένα τα μάτια, με μετέφεραν σε ένα μικρό υπόγειο κελί όπου μου έδωσαν σούπα, ψωμί και με ανέκριναν. Έλεγξαν τα έγγραφά μου και, επειδή είχαν συνταχθεί στο Κίεβο, υποψιάστηκαν ότι είμαι κατάσκοπος που δίνει πληροφορίες στον ουκρανικό στρατό».

Ο Πατίλ τους είπε ότι δεν στήριζε καμία πλευρά στον πόλεμο και ότι έχει κανάλι στο ΥouTube για τα κατοικίδιά του- με σχεδόν 60.000 followers. «Τους έδειξα τα βίντεό μου και το κανάλι μου», σημειώνει.

«Την τρίτη νύχτα κράτησης ένας Ρώσος αξιωματούχος μου είπε πως η σύζυγός του έχει παρακολουθήσει τα βίντεό μου και πως του είπε πως αυτός ο κρατούμενος δεν είναι παρτιζάνος αλλά λάτρης των ζώων. Μου είπε «κοιμήσου καλά απόψε»», δηλώνει.

Το επόμενο πρωί τον άφησαν ελεύθερο. Κατάσχεσαν το διαβατήριό του, του έδωσαν έγγραφο που πιστοποιεί την ταυτότητά του και τον άφησαν κοντά στα σύνορα με την Πολωνία.

Οι πολωνικές αρχές του έδωσαν βίζα που του επιτρέπει να μείνει στη χώρα για 90 ημέρες.

Τώρα, μένει σε χόστελ στη Βαρσοβία μαζί με άλλους πρόσφυγες από την Ουκρανία και ανησυχεί για τη μοίρα των ζώων. Καθημερινά τηλεφωνεί στον αγρότη που τα φροντίζει, καθώς τις τελευταίες εβδομάδες δεν υπάρχει σύνδεση ίντερνετ στο Σβαβτόνε.

«Μου λέει ότι τους λείπω. Το ένα ζώο δεν έτρωγε κανονικά για σχεδόν μία εβδομάδα και το άλλο- ο πάνθηρας- ήταν σε σύγχυση. Θέλω να σώσω τα ζώα και να τα μεταφέρω, αλλά δεν ξέρω πώς», τονίζει.

Με την κατάσταση στο Σβαβτόνε να χειροτερεύει, δεν έχει ιδέα πότε θα μπορέσει να επιστρέψει στα κατοικίδιά του. Στο μεταξύ, λαμβάνει χρήματα από την οικογένειά του, στην Ινδία, όπου γεννήθηκε.

«Επικοινώνησα με την πρεσβεία της Ινδίας στο Κίεβο κάποιες φορές και τους ρώτησα εάν θα μπορούσαν να βγάλουν τα ζώα μου από την Ουκρανία. Μου είπαν ότι δεν ασχολούνται με άγρια ζώα», λέει.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, λέει ότι επισκέφτηκε έναν ζωολογικό κήπο στη Βαρσοβία και ζήτησε τη βοήθειά τους για να βγάλει τα ζώα του από την εμπόλεμη ζώνη.

«Με κάποιο τρόπο, θέλω πίσω τα ζώα μου. Εάν η ινδική κυβέρνηση μπορεί να βοηθήσει, να τα παραλάβει και να τα μεταφέρει σε έναν ζωολογικό κήπο ή ένα δάσος στην Ινδία, αυτό είναι μια χαρά. Απλά θέλω να τα σώσω», καταλήγει.