Η οικογένεια του Στέφανου και της Βάσως, που πριν από δύο χρόνια είχε αποφασίσει να εγκατασταθεί στη Φουρνά Ευρυτανίας μαζί με τα έξι παιδιά της, ετοιμάζεται πλέον να αποχωρήσει από το χωριό και να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της.
Ύστερα από δύο χρόνια στη Φουρνά, η οικογένεια αποφάσισε να αφήσει πίσω της την προσπάθεια που ξεκίνησε σε αυτό το μικρό χωριό της Ευρυτανίας και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα.
Η οικογένεια ήταν μία από τις πρώτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της δασκάλας Παναγιώτας Διαμαντή και του ιερέα της περιοχής, επιλέγοντας να μετακομίσει στη Φουρνά. Στόχος της πρωτοβουλίας ήταν να δοθεί νέα πνοή στο χωριό, προσελκύοντας νέες οικογένειες και περιορίζοντας, στο μέτρο του δυνατού, το πρόβλημα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης και της ερήμωσης.
Ο Στέφανος και η Βάσω, μαζί με τα παιδιά τους, δεν περιορίστηκαν μόνο στην εγκατάστασή τους στην περιοχή, αλλά επιχείρησαν να χτίσουν και μια νέα επαγγελματική ζωή εκεί. Δημιούργησαν έτσι το κατάστημα «Λίγο απ’ όλα», επενδύοντας στην προσπάθεια να ριζώσουν μόνιμα στο χωριό.
Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα, η οικογένεια αποφάσισε να αποχωρήσει. Με μια ανάρτηση στο Facebook, η μητέρα της οικογένειας ανακοίνωσε την απόφασή τους, περιγράφοντας τις δυσκολίες που μπορεί να κρύβει στην πράξη η προσπάθεια αποκέντρωσης και η επιστροφή στη ζωή της ελληνικής υπαίθρου.
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
«Ένα μεγάλο ευχαριστώ… Ήρθε η στιγμή να κλείσει ένας κύκλος που για εμάς ήταν από τους πιο δύσκολους, αλλά και από τους πιο σημαντικούς της ζωής μας.
Πριν από δύο χρόνια πήραμε μια μεγάλη απόφαση. Αφήσαμε πίσω μας τη ζωή που γνωρίζαμε και ήρθαμε στη Φουρνά με πίστη, όνειρα και την ελπίδα ότι μπορούμε κι εμείς, με τον δικό μας τρόπο, να προσφέρουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο.
Δουλέψαμε, προσπαθήσαμε, κουραστήκαμε, βάλαμε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε και δημιουργήσαμε το δικό μας μικρό μαγαζί, το «Λίγο απ’ όλα». Το αγαπήσαμε σαν να ήταν κομμάτι της οικογένειάς μας, γιατί μέσα του βάλαμε πολύ περισσότερα από χρήματα και δουλειά. Βάλαμε ψυχή, χρόνο, όνειρα και την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να ριζώσουμε εδώ.
Και μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια γνωρίσαμε ανθρώπους που θα κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας.
Θέλουμε λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους ανθρώπους της Φουρνάς που στάθηκαν δίπλα μας. Σε εκείνους που μας άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού τους, που μας έδωσαν μια καλημέρα, έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια βοήθεια, ένα χαμόγελο. Σε όλους εκείνους που μας έκαναν, έστω και για λίγο, να νιώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.
Μπορεί τελικά η ζωή να μην μας τα έφερε όπως τα ονειρευτήκαμε. Μπορεί κάποιες προσδοκίες να αποδείχθηκαν διαφορετικές από την πραγματικότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του αποχωρισμού.
Δεν φεύγουμε όμως με θυμό. Φεύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα, κρατώντας τα όμορφα και αφήνοντας πίσω όσα μας πλήγωσαν.
Θέλουμε μόνο να ξέρουν όλοι πως εμείς προσπαθήσαμε πραγματικά. Δεν ήρθαμε για να περάσουμε, ούτε φύγαμε επειδή δεν αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο. Δώσαμε μια πραγματική ευκαιρία σε ένα όνειρο. Και όταν έρθει η ώρα να κοιτάξουμε πίσω, θα ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Η Φουρνά θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας. Και οι άνθρωποι που μας αγάπησαν και μας στήριξαν θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.
Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε αυτά τα δύο χρόνια.
Και αν κάποια πράγματα δεν έγιναν όπως τα περιμέναμε, ας μείνει τουλάχιστον η σκέψη ότι εμείς ήρθαμε με καλή καρδιά, προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη και φύγαμε έχοντας δώσει ό,τι μπορούσαμε.
Να είστε όλοι καλά. Και ίσως κάποια «αντίο» να μην είναι για πάντα».
