Επί 13 χρόνια η Μάγδα Φύσσα μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα σε κινητοποιήσεις και αίθουσες δικαστηρίων.
Αγωνίζεται για δύο λόγους: για να συνειδητοποιήσει και ο τελευταίος Έλληνας ότι ο γιος της έπεσε δολοφονημένος επειδή αντιστάθηκε με τις ιδέες του απέναντι στη βία και στον φασισμό, αλλά και για να διεκδικήσει μία δικαίωση στο όνομα του Παύλου.
Είναι η μητέρα που ένα βράδυ του Σεπτεμβρίου του 2013 είδε το παιδί της να δολοφονείται άνανδρα και άδικα σε μια έξοδό του, στη γειτονιά όπου μεγάλωσε, το Κερατσίνι. Και δεν θα σταματήσει να το φωνάζει.
13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα
Η Μάγδα Φύσσα αντέχει και δηλώνει παρούσα. Μια μαυροντυμένη γυναίκα που κατορθώνει να μιλήσει χαμογελώντας σε όλους, έστω και για λίγο. Τις ημέρες του Παύλου, όμως, μένει μόνη με τις σκέψεις της.
«Σήμερα είμαστε μόνο εγώ και το παιδί μου», μας είπε, ευχαριστώντας μας που ήμασταν εκεί, στη χθεσινή μεγάλη συναυλία στα Λιπάσματα που έγινε προς τιμήν του γιου της την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου.
Δεν θέλησε να κάνει δηλώσεις, πέρα από την σύντομη ομιλία της, όμως ήταν βαθιά συγκινητικό να βλέπεις μια μητέρα, μέσα στον πόνο της, να δέχεται να γνωρίσει και να ακούσει ανθρώπους.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ήταν παρούσα στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στον ίδιο χώρο, στο πλαίσιο του Αντιφασιστικού Σεπτεμβρίου, για τη μνήμη του Παύλου Φύσσα που δολοφονήθηκε από το μέλος της Χρυσής Αυγής, Γιώργο Ρουπακιά, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013.
Η φετινή επέτειος είναι όμως διαφορετική, γιατί σημαδεύεται από την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη από τις φυλακές Δομοκού, έχοντας εκτίσει την ποινή που του είχε επιβληθεί για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης.
Ένα τέτοιο γεγονός έχει σημάνει συναγερμό στους φίλους και την οικογένεια του ράπερ, που εδώ και δέκα χρόνια προσπαθούν να διατηρήσουν ζωντανή τη μνήμη του Παύλου, μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων και αντιφασιστικών παρεμβάσεων.
Ο Πέτρος Πουντίδης, μουσικός, μεταλλεργάτης και παιδικός φίλος του Παύλου Φύσσα, ως μέλος του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας», δεν έκρυψε την οργή του για την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη. Ωστόσο, επιμένει ότι η ουσία βρίσκεται πάντα στις πράξεις και όχι στα λόγια.
«Με αυτές τις εκδηλώσεις και με άλλες κινητοποιήσεις από διάφορες συλλογικότητες που συμμετέχουν μέσω του Συλλόγου «Παύλος Φύσσας», δίνουμε το «παρών» και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για όσο αντέχουμε.
Με αυτό τον τρόπο, κρατάμε ζωντανή τη μνήμη του Παύλου. Στο τέλος είμαστε οι πράξεις μας. Καλά τα λόγια, οι στίχοι και τα τραγούδια. Μέσα από αυτά θα θυμόμαστε τον Παύλο. Αλλά οι πράξεις μας μένουν. Και η τελευταία πράξη του Παύλου ήταν η πιο σημαντική. Μακριά τα παιδιά από τους φασίστες».
Και αυτό είναι ένα μήνυμα που αγκαλιάζουν όλοι όσοι βρέθηκαν εχθές, για ακόμη μία χρονιά, στον Πολυχώρο Λιπασμάτων Δραπετσώνας. Οικογένειες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, νέοι στέκονται στο πλευρό της οικογένειας Φύσσα, αρνούμενοι να ξεχάσουν τι συμβαίνει όταν αφήνουμε τον φασισμό και τον δογματισμό να ριζώνουν στην κοινωνία μας.
Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται από νωρίς, από τις 18:30, μέχρι να ξεκινήσει η μεγάλη συναυλία, μία ώρα αργότερα. Γνωστοί και άγνωστοι, φίλοι και μη της οικογένειας Φύσσα έγιναν μία γροθιά, ενωμένοι κάτω από τον ίδιο σκοπό.
Γιάννης Μάγγος: «Ο φασίστας είναι και θα παραμείνει φασίστας»
Ένας από αυτούς, ήταν και ένας πατέρας που έχασε τον γιο του με τραγικό τρόπο και έχει ενώσει το πένθος και τον αγώνα του με αυτό της Μάγδας Φύσσας. Ο Γιάννης Μάγγος είναι ένας ευδιάθετος άνθρωπος που δέχτηκε να μας μιλήσει και περπατήσαμε μαζί για να μας πει την ιστορία του.
Ήταν πατέρας του Βασίλη που υπέκυψε στα τραύματά του, όταν συνελήφθη σε διαμαρτυρία κατά της καύσης σκουπιδιών τον Ιούνιο του 2020. Η οικογένειά του λέει ότι ξυλοκοπήθηκε και βασανίστηκε άγρια από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας και της ΟΠΚΕ Βόλου, με αποτέλεσμα να πεθάνει ένα μήνα αργότερα. Η οικογένειά του παλεύει για να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Παρά τις αρχικές προσπάθειες συγκάλυψης που καταγγέλλει ο πατέρας του, τα ιατρικά πορίσματα και οι θεσμικές παρεμβάσεις οδήγησαν τελικά στην παραπομπή έξι αστυνομικών στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας με σοβαρές κατηγορίες.
Αρωγός της οικογένειας Μάγγου ήταν η ίδια η Μάγδα Φύσσα. «Από την ώρα που έγινε η δολοφονία του Βασίλη, μετά από λίγο καιρό ήρθε σε επαφή μαζί μου. Tον πρώτο καιρό ήμουν χαμένος. Η Μάγδα όμως μου έδωσε ώθηση, ήρθα σε εκδηλώσεις και μου έδωσε λόγο. Πήρα τα πάνω μου και είδα ότι δεν είμαι μόνος μου».
Όταν τον ρωτήσαμε τι σημαίνει η αποφυλάκιση Κασιδιάρη και κατά πόσο αλλάζει κάτι, εάν ο καταδικασμένος νεοναζιστής κατέβει στις εκλογές με την ετικέτα της Χρυσής Αυγής ή κάποιου άλλου κόμματος, ο Γιάννης Μάγγος ήταν ξεκάθαρος:
«Ο φασίστας είναι και θα παραμείνει φασίστας. Το πιο σημαντικό είναι να αναπτύξουμε αντιφασιστική δράση, η οποία κορυφώθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020, όταν η ελληνική Δικαιοσύνη καταδίκασε ομόφωνα τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση. Κατέβηκαν 300.000 στους δρόμους, δείχνοντας ότι υπάρχει κόσμος που μπορεί να κινητοποιηθεί. Οι αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές δράσεις πρέπει να απλωθούν παντού στην κοινωνία: στις παρέες, τις οικογένειες και ειδικότερα στο σχολείο».
Ο Γιάννης Μάγγος μας μοιράστηκε παράλληλα και μια σκέψη του για τον κομβικό ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η Μάγδα Φύσσα στην ενημέρωση των νεότερων γενιών γύρω από τους κινδύνους της ακροδεξιάς:
Η Μάγδα Φύσσα θα μπορούσε να είναι η πρώτη που θα εξέφραζε τον αντιφασιστικό λόγο στα σχολεία. Θα μπορούσε να μιλάει στα παιδιά για το πόσο σκοτεινό και εγκληματικό πράγμα είναι ο φασισμός.
Advertisement
«Όταν σου μιλάει ένας άνθρωπος από την καρδιά του, αγγίζει τις νέες γενιές. Πρέπει να μάθουν οι νέοι τι εστί ναζισμός και ποια τεράστια δεινά έχει προκαλέσει στην ανθρωπότητα. Εάν αδιαφορούν, θα βρεθούν αντιμέτωποι με ίδιες καταστάσεις και δεν θα ξέρουν πώς θα αντιδράσουν».
«Θα τα περνούσα όλα από την αρχή, αρκεί να σε έβλεπα ξανά για λίγο, τόσο λίγο»
Η ομιλία της στη σκηνή ήταν ένα μανιφέστο αγάπης μιας μητέρας προς το δολοφονημένο παιδί της. Ήταν μια στιγμή συγκινητική, που νιώσαμε πως εκεί πάνω υπήρχαν μόνο η ίδια και ο Παύλος — κανένας άλλος.
Παύλο, αυτή είναι η πιο δύσκολη ώρα. Η στιγμή του μεγάλου σπαραγμού. Όλες οι μνήμες χορεύουν στο πιο πένθιμο μοιρολόι. Όλος ο πόνος σπαρταρά στο μυαλό και στην καρδιά.
Η ζωή κυλά, παιδί μου. Βρίσκει τον τρόπο και κυλά. Και με θυμώνει αν και ξέρω πως αυτό πρέπει να γίνει. Ανοίγω κάθε μέρα τα παντζούρια, βάζω το φαγητό στη φωτιά, ξεχειλίζει ο καφές στο μπρίκι, ποτίζω τα λουλούδια, γελάω σα να ξεχνιέμαι κλαίω σαν από πάντα».
Ρωτάνε πώς πέρασαν 13 χρόνια. Εγώ θα τους πω… Μάλλον όχι. Τι να πω; Ποιος θα καταλάβει; Κανείς δεν χρειάζεται να καταλάβει γιατί θα σημαίνει ότι το ζει και ο ίδιος. Ρωτάνε και ξαναρωτάνε. Λες και περιγράφεται η απουσία.
Όλα επιστρέφουν σε αυτό το βράδυ του Σεπτεμβρίου.
Αυτό το βράδυ που με σκίζει κάθε Σεπτέμβρη στα δύο. Στο ορκίζομαι παιδί μου, αν ήξερα ότι θα σε γεννήσω και θα σε πάρουν έτσι από κοντά μας, πάλι το ίδιο θα έκανα. Μου έδωσες τόση ευτυχία στα χρόνια που υπήρξαμε μαζί, που αντέχω τον πόνο για δέκα ζωές.
Θα τα πέρναγα όλα από την αρχή, αρκεί να σε έβλεπα ξανά για λίγο, τόσο λίγο.
Δεκατρία χρόνια μετά, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα έχει γίνει σημείο αναφοράς για μια ελληνική κοινωνία που δεν θέλει να ξεχάσει τι μπορεί να συμβεί όταν ο σκοταδισμός, το μίσος και ο φασισμός διεκδικούν χώρο στη δημόσια ζωή και σκοτώνουν όποιον τους σταθεί εμπόδιο.
Το μήνυμα της Μάγδας Φύσσα μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους ήταν για ακόμη μία φορά ξεκάθαρο:
Να είστε καλά, να παλεύετε. Να κρατάτε τη γροθιά σας ψηλά. Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα τα κερδίζουμε. Καλό ξημέρωμα και φως στα σκοτάδια τους.
Οι εκδηλώσεις μνήμης και κινητοποιήσεων κορυφώνονται σήμερα (18/9) στις 17:30, όπου έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση στο μνημείο του Παύλου Φύσσα, στο σημείο της δολοφονίας του στο Κερατσίνι, και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί πορεία προς την πλατεία Δαβάκη στην Κοκκινιά.
