Η εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του Σάββα Αναστασιάδη στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν, όπως λέει ο ίδιος, ένα απλό περιστατικό βανδαλισμού. Ήταν ένα χτύπημα που θα μπορούσε να έχει τραγικές συνέπειες. Και μετά τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, μητέρας της πολιτεύτριας της ΝΔ Αφροδίτης Νέστορα, η συζήτηση δεν μπορεί να μένει σε λέξεις όπως «γκαζάκια» ή «μικροεπεισόδια». Μιλάμε πλέον για φωτιά, εκρήξεις, ανθρώπινες ζωές και ευθεία επίθεση στη Δημοκρατία.
Ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ήταν ένας από τους στόχους των σχεδόν ταυτόχρονων εμπρηστικών επιθέσεων που σημειώθηκαν τα ξημερώματα της 1ης Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη, μαζί με τον πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης Ζήση Ιωακείμοβιτς και την πολιτεύτρια Αφροδίτη Νέστορα.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, στο σπίτι του κ. Αναστασιάδη τοποθετήθηκαν γκαζάκια στην είσοδο της πολυκατοικίας περίπου στις 3 τα ξημερώματα. Από την έκρηξη έσπασαν τζαμαρίες, ξέσπασε φωτιά και προκλήθηκαν ζημιές, ενώ, όπως είπε ο ίδιος, υπάρχει υλικό από κάμερες που φέρεται να έχει καταγράψει πρόσωπο να αφήνει τον εμπρηστικό μηχανισμό.
Μιλώντας στη HuffPost, ο Σάββας Αναστασιάδης έδωσε την πολιτική και ανθρώπινη διάσταση του χτυπήματος:
«Οι βόμβες, τα γκαζάκια, τα εκρηκτικά που σκορπάνε αυτοί οι τρομοκράτες, μικροί ή μεγάλοι, σκοτώνουν ανθρώπους, τινάζουν περιουσίες στον αέρα, αλλά επιπλέον χτυπούν τη Δημοκρατία. Μπορεί να έγινα στόχος, αλλά να ξέρουν πως ό,τι κι αν κάνουν, για μένα πάνω απ’ όλα είναι η πατρίδα που υπηρετώ».
Ο ίδιος, σε δημόσιες δηλώσεις του, χαρακτήρισε το χτύπημα «καθαρά τρομοκρατικό», «τυφλό» και «άνανδρο», υποστηρίζοντας ότι ο τρόπος που τοποθετήθηκε ο μηχανισμός μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε δολοφονία. Όπως σημείωσε, αν η φωτιά δεν είχε σβηστεί άμεσα, θα μπορούσε να είχε επεκταθεί και να προκαλέσει τραγωδία ανάλογη με εκείνη που στοίχισε τη ζωή στη μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα.
Η υπόθεση έχει πλέον βαρύτερη διάσταση, καθώς μετά τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα οι αρχές αντιμετωπίζουν την επίθεση ως ιδιαίτερα σοβαρή, με πληροφορίες να αναφέρουν ότι η δικογραφία σχηματίζεται για ανθρωποκτονία με δόλο.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιοι έβαλαν τα γκαζάκια. Είναι ποιοι θεωρούν ότι μπορούν να αντικαταστήσουν την πολιτική αντιπαράθεση με φωτιά, φόβο και θάνατο. Γιατί όταν οι εμπρηστικοί μηχανισμοί μπαίνουν σε σπίτια, όταν κινδυνεύουν οικογένειες, ένοικοι, περαστικοί και γείτονες, τότε δεν χτυπιέται μόνο ένας πολιτικός χώρος. Χτυπιέται η ίδια η κανονικότητα της Δημοκρατίας.
Και εκεί η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από την πλήρη διαλεύκανση, τη σύλληψη των δραστών και την παραδειγματική εφαρμογή του νόμου.
